De berichten over mijn dood zijn enorm overdreven

Beeld Gabriel Kousbroek

Portugal stond in de hens, althans Pedrógão Grande, dat 450 kilometer benoorden mijn Villa Vischlucht ligt. Ondanks die afstand (met trein en bus kost de reis mij minimaal twee dagdelen als de weersomstandigheden meewerken) werd ik overspoeld door noodkreten van lezeressen.

Ik voelde me als een Oostblokker in de winter van 1982. Toen moest Nederland de Polen van de gewisse hongerdood redden - een valse vriend sprak schamperend: ooit een magere Pool gezien? - nu was er bijna sprake van operatie Help Tuurke de zomer door.

Er stopte nog net geen vrachtwagen vol Kringloop-bermuda's, knuffelberen en blikken kornetbief voor mijn woonst. Ook werd ik gecondoleerd met de slachtoffers van de moordende bosbranden. Er wonen tien miljoen mensen in Portugal en daar ken ik maar een fractie van. Dat betreft dan ook nog eens de heffe des volks. Niet voor niets omschrijf ik mij graag als de chroniqueur van de duistere Algarve, een schimmenrijk vol kroegtijgers & Korsakovisten, wietboeren, brommerbendes, stinkhippies, crackhoeren, Afro-Afrikaanse gendertwijfelaars en tandenloze vissers en boeren.

Toch is mij de afgelopen week ook leed bespaard gebleven. Zo werd ik godzijdank niet gebeld door Radio 1: 'Hoe is de stemming daar, Martin? Hoe reageren de mensen op die afschuwelijke branden?'

Vanwege de gezamenlijkheid - die poldervloek - kreeg ik eens een stotterende vrome kloot van de EO aan de lijn: 'Wat kun je ons vertellen over de blessure van Ronaldo, Martin?'

Ik veegde mijn bips af met het infantiele voorgesprekje en begon geil te kwijlen over de amourette tussen de muzelman Badr Hari en de roomse Ronaldo, die dekselse bruggenbouwers. Sindsdien ben ik niet meer gebeld. Dat is maar goed ook want nu had ik tegen het mannetje van de radio geroepen: 'Snotverredomme, Hendrik-Jan, de stemming hier is zwaar kut. Jezus, mensen zijn hun hebben en houwen kwijt, hele families zijn weggevaagd. Het is allemaal de schuld van de eucalyptus, die invasieve rotboom. Die hoort hier niet!'

Precies een jaar geleden zat ik in een auto vlak bij Pedrógão Grande. We kwamen terug van een bezoekje aan Charles Hofman, de weduwnaar Komrij. Voor ons was de hemel zwart. We mochten niet verder van de gendarme. Ik had een kater des doods, wilde het liefst doorrijden. Toen kwam het allemaal wel erg dichtbij.

Nu ben ik vooralsnog veilig. Om Mark Twain te citeren en de hysterische lezeressen te kalmeren: de berichten over mijn dood zijn enorm overdreven.

'Pak de Grote Bosatlas er effekes bij, vrouwkes', wil ik het liefst uitschreeuwen, maar dat klinkt meteen zo mansplaining.

Lees meer over de bosbranden in Portugal:

'Het vuur was verschrikkelijker dan in de bizarste films die ik heb gezien', zegt een man in het rampgebied. Lees hier de reportage van Volkskrantcorrespondent Maartje Bakker over de bosbranden in Portugal.

Kilometers zwarte bomen, verkeersborden bedekt met roet en vervormde auto's. Bekijk hier beelden van de branden in Portugal.

Wat maakt de branden in Portugal zo dodelijk? Monocultuur en het ontbreken van bosbeheer, zegt fysisch geograaf Guido van der Werf.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden