De Beaujolais was abominabel

De jongen in het restaurant zei zondag bleekjes dat hij pas om vijf uur 's morgens zijn bed had gezien vanwege het wijnfeest....

MARTIN SOMMER

Ik dacht altijd dat de Beaujolais Primeur uitsluitend is uitgevonden om het buitenland een poot uit te draaien. Afgelopen weekeinde bleek dat de komst van de nieuwe jaargang ook in Frankrijk wordt gevierd.

Wij waren door de buren uitgenodigd voor het Beaujolaisfeest. Over de wijn hoeven we het verder niet te hebben. Die was abominabel, ofschoon kenners verzekeren dat hij gezien de zon, de maan en de stand van de sterren dit jaar moet uitmunten. Interessanter dan de drank was het gezelschap, een staalkaart van het nieuwe Europa.

Het modernst is een Fin, die met zijn vrouw en haar baan is meegekomen naar Parijs. Na drie jaar is de vrouw overgeplaatst naar Wenen. Hun twee zoons studeren in Engeland. De Fin brengt de weken door met zijn hond en probeert Finse producten in te voeren in Frankrijk.

Hij kijkt er nog tamelijk monter bij. Op welke Finse producten zit Frankrijk te wachten? Hij heeft het geprobeerd met een anti-muisarm-stukje-plastic, dat je voor het toetsenbord van de computer op je bureau moet plaatsen. 'Maar de Fransen zijn nogal achterlijk met computers.'

Verderop zitten een luidruchtig succesvolle Engelse dame met haar even slanke dochter, samen verbonden aan de lokale Rotary-club. Samen hebben ze mincepies gebakken voor de partij. De Fransen aan tafel tonen zich zeer geboeid door de culinaire huisvlijt, tot de dame uitlegt dat er niervet aan te pas moet komen.

Er is nóg een Engels stel, dat vraagt hoe lang wij al in Frankrijk zijn. 'Een paar maanden? O. Toen wij hier zo lang waren, dachten wij ook nog: wat een heerlijke kaas. Wat een lekkere wijn.' En nu, na acht jaar? Ver-schrik-ke-lijk. Tony, de man: 'Wat me bevalt zijn de hoge muren om de tuin. Ik kom vrijdag thuis van m'n werk en ga tot maandagochtend de deur niet uit.'

Tony is de leukste van allemaal. Hij doet voor hoe een Nederlandse tomaat - 'waterbom' - gegeten moet worden. Een Duitser probeert nog leuker te zijn. Tevergeefs natuurlijk.Er zit al aardig wat Beaujolais in de man als hij vertelt hoe hij een keer in Tunesië was aangesproken door kleine jongetjes. 'Beckenbauer, Müller, Heil Hitler' Onprettige stilte aan tafel.

En er zijn de vier Franse echtparen, die na de mincepies ook de kwaliteit van het overige eten uitputtend bespreken. De kaas, Mont d'Or, moet even op de kachel staan, maar niet te lang. De vrouw van de Duitser was Frans. Ze heeft zeventien jaar in Duitsland gewoond. Ter-ri-ble. In Duitsland willen ze niet dat vrouwen gaan werken. Franse vrouwen vinden ze te frivool en van feminisme hebben ze nooit gehoord.

Wij Nederlanders staan uiteraard boven dit gehakketak. Met m'n rechter Franse buurvrouw bespreek ik het krankzinnige onderwijssysteem, als gevolg waarvan twaalfjarige kinderen tot diep in de nacht zitten te blokken. En aan de linkerkant vind ik een dankbaar oor voor de mededeling dat de gemiddelde Nederlander om half zes zijn kantoordeur achter zich dichttrekt. Terwijl zíj spekkoper is als ze haar man om acht uur 's avonds terugziet. Waar of niet waar?

Om vijf voor twee vertrekken wij als laatsten, tegelijk met de Engelse Tony en z'n vrouw. Hij doet nog een paar hondenrassen na en ik imiteer John Cleese: 'How did zee ever won ze war?' Tony en Rosemary móeten echt voor tweeën weg, 'omdat er anders een nieuw uur in gaat bij de babysitter, en die rekent dubbel nachttarief.'

Een dag later begint de Franse minister van Financiën, Dominique Strauss-Kahn, vol overgave aan een landelijke campagne om de euro onder de aandacht te brengen. Misschien lag het aan de hoofdpijn, maar ik moest denken aan het gezegde van een oude hoogleraar: 'Europa is een vulkaan. Je steekt een vinger in de grond en het vuur spuit eruit.'

Martin Sommer

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden