De baby als geboren racist en verkrachter - het is pure idiotie en de moderne versie van de predestinatieleer

The Big Picture

Rob Vreeken en Arie Elshout becommentariëren beurtelings het buitenlandse nieuws.

Roomblanke baby's zouden al in de wieg racisten in de dop zijn. Foto Imageselect

'Ik haat jullie, want jullie zouden niet mogen bestaan. Jullie zijn zowel de dominante kracht op de planeet als de leegte waarin alle andere culturen bij aanraking verdwijnen.'

Dit stond het afgelopen jaar in het universiteitsblad van Texas State University. De schrijver was een student van Latijns-Amerikaanse afkomst. Met 'jullie' bedoelde hij de blanken, niet een paar in het bijzonder maar de blanken in het algemeen.

Ik las erover bij Frank Bruni, columnist van The New York Times. Deze citeerde ook een vrouw die zich eraan ergerde hoe sommige deelnemers aan de #MeToo-discussie haar en andere moeders inpeperden dat 'onze zonen voorbestemd zijn om seksuele roofdieren te worden ongeacht wat wij doen'.

Bruni verafschuwt net als die vrouw al die radicale uitingen van haat, vooroordeel en extremisme, maar verder blijft hij correct. Hij voert verzachtende omstandigheden aan, zoals de 'systematische onderdrukking van mensen van kleur' en de seksuele misstanden waarop bovenstaande voorbeelden een enigszins begrijpelijke reactie zouden zijn.

Zelf voel ik niet zo de neiging om naar excuses te zoeken voor dit soort verwerpelijke uitlatingen, die niet zijn voorbehouden aan Amerika maar ook hier voorkomen. Pas zag ik in deze krant een stuk dat erop neerkwam dat alle roomblanke baby's in de wieg racisten in de dop zijn die slechts met een uiterste inspanning van hun moeders gered kunnen worden. Ook zag ik scribenten die zo gebukt gaan onder de last van het 'witte privilege' dat je de indruk kreeg dat er nog maar één verlossing mogelijk was voor hen: zwart worden.

Om al die dingen moet ik altijd eerst lachen vanwege de absurditeit. We hebben nu de baby als geboren racist en de baby als geboren verkrachter - wat wordt de volgende variant in de eigentijdse versie van de oude predestinatieleer? Volgt straks de primeur van de prenatale karaktermoord? En wie wordt de Nederlandse Rachel Dolezal, de lelieblanke Amerikaanse die zich zo sterk vereenzelvigde met zwarten dat ze zichzelf een Afrikaans-Amerikaans uiterlijk en identiteit aanmat?

Het is de fase van de spot. Daarna komt bij mij de ergernis over de gesimplificeerde dader-slachtofferschema's, de onverdraagzaamheid en het verstikkende en gevaarlijke groepsdenken. Er blijkt zelfs een discussie te zijn of blanke schrijvers zwarte personages in hun boeken mogen opvoeren omdat zij zich nooit in zwarten zouden kunnen verplaatsen. Stel je de implicaties voor: een jonge auteur mag nooit meer over ouderen schrijven, een Japanner nooit over Britten, mannen nooit over vrouwen, enzovoort, enzovoort. De verbeelding wordt gewurgd, net als de inleving in de ander. Wat regeert, is de pure idiotie.

Zelfs letterlijk in de persoon van Donald Trump. De wereld kreeg dit jaar te maken met een Amerikaanse president die zijn eigen werkelijkheid schept, menigtes ziet waar ze niet zijn, hatelijke tweets verstuurt, polariseert en schoffeert, denkt in simpele tegenstellingen en bevolkingsgroepen tegen elkaar opzet. Trump en de radikalinski's uit de identiteitsdebatten zijn op menig punt van hetzelfde laken een pak. Dezelfde rigiditeit en agressiviteit in denken en doen, dezelfde bizarre aannames. Gekte alom dus.

Is dat ooit eerder zo geweest? Mallotig, gemeen, pathetisch en dom gedrag zijn natuurlijk van alle tijden. Alleen viel het vroeger minder op, tegenwoordig krijgt het van internet een podium. De onderwereld wordt door de digitalisering de bovenwereld, met Facebook, Twitter en Google als de driekoppige monsterhond aan de poort. Trump begint elke ochtend om half zes te tweeten, anderen slapen eerst uit.

Rachel Dolezal, de lelieblanke Amerikaanse activiste die zich een Afrikaans-Amerikaans uiterlijk en identiteit aanmat. Foto ap

Misschien ben ik te zwartgallig. Waar is een wereldwijde versie van het rapport van het Sociaal en Cultureel Planbureau als ik dat nodig heb om mijn eindejaarsomberte te verdrijven? Laat ik maar wensen dat 2018 een minder waanzinnig jaar wordt.

Meer over