De anti-klik van Bert & Jerry

Zes vrouwen in Mexico. Girlpower op bestelling. Ze kakelen wat af. Zijn in de markt voor een man. Krijgen post....

Ziedaar in kort bestek het scenario van Ticket to love, nieuwe dagelijkse real life-soap waar nauwelijks iets over te zeggen valt. Bekend procédé, bekende shots, bekende small talk - over trouw, uiterlijk en uitdagingen. Hoor ik daar iemand zeggen dat ze zichzelf wil zijn?

Deze zoveelste Big Brother-kloon wordt uitgezonden door Yorin, maar had ook van SBS 6 kunnen zijn, of van Net 5, of van Nederland 2 (bekend van De TV-Kapper) of van BNN (voor Nederland 2). Is om het even.

Zenderbaas Fons van Westerloo suggereert in deze krant dat het niet meer dan vanzelfsprekend is dat V8 ook 'ranzigheid' zal programmeren, Ton F. van Dijk (netcoördinator van Nederland 1) beweert zonder blikken of blozen dat hij had gedacht dat De TV-Kapper een soort Barend & Witteman zou worden, Bart de Graaff - inmiddels volstrekt cynisch, behalve daar waar het zijn eigen ziekte betreft - roept olijk dat hij ook wel weet dat zijn programma als 'kut op dirk' slaat. En wat ontdekt KRO's Ton Verlind, omroepman met jarenlange ervaring, na een paar afleveringen van de talkshow van Marc-Marie Huijbregts? 'Dat format-loze televisie onmogelijk is.' En: 'De vrijheid die we hem hebben gegeven is te groot geweest.'

Ticket to love werd bedacht door Bert van der Veer, voormalig RTL 4-programmadirecteur, bedenker van RTL Live, ontdekker van Beau van Erven Dorens, schrijver van boeken over tv. Tegenwoordig regisseert hij Barend & Van Dorp, schrijft hij scenario's voor de politieserie Dok 12, brainstormt hij met Patty Brard of Manuëla Kemp, of met de redactie van RTL Nieuws. Immer deskundig, immer snedig formulerend, tongue-in-cheek, pijp in de aanslag - en dus, als tv-goeroe, een graag geziene gast in radio- en tv-programma's (dus ook bij zijn beschermelinge Patty Brard, afgelopen zaterdag) en zeer welkom als publicist in periodieken. Sinds februari schrijft hij een column in Vrij Nederland over televisie, Beeldenstorm. Daarin meldde hij al eens dat hij ook van het besef doordrongen is geraakt dat een en ander door elkaar dreigt te gaan lopen. Hij zal niet schrijven dat Barend & Van Dorp beter is dan Barend & Witteman. 'Dat riekt naar belangenverstrengeling. Dan heb je te veel petten op. Ja, en? Laat ik nou toevallig heel goed zijn in het tijdig verwisselen van petten.' Vooralsnog was alleen Nieuwe Revu zo alert om dit citaat op te pikken.

Bert van der Veer schreef voor VARA's TV-Magazine een uitgebreid verhaal over de achtergronden van Ticket to love. Lijkt volgens hem voor geen meter op het ranzige Duitse Girls Camp. 'Dit leek net zoveel op Ticket to love als Willibrord Fréquin op Paul Witteman.' Maar wat zie ik? Navels, zonnebruin en in fleurige bikini-bovenstukjes verpakte borsten, nauwlettend gadegeslagen door camera's op een zeiljacht. 'Kwaad' wordt Van der Veer als zijn geesteskind vergeleken wordt met Big Brother. 'We gaan de villa niet vol hangen met cameraatjes', meldt hij - maar ik zie hoe de infraroodcamera een zwoele nacht in de Love Hut probeert te registreren. 'We houden niet van nominatieronden', beweert hij - maar ik hoor de uitslag van populariteitspolls en ik zie babes voortijdig afreizen. 'We willen geen ode brengen aan de verveling', schrijft hij - maar wat hoor ik? Conversaties over 'spontaniteit', 'positiviteit' en flirten. 'Heerlijk, 'n keer zo zonder make-up.' En wat zie ik? Camerageile poldermeiden die relatieproblemen bespreken. 'Hoe kunnen twee mensen zó'n anti-klik hebben?'

'Kwaad' is Van der Veer natuurlijk helemaal niet. Hij, de man van de aanlokkelijke oneliners (hij vergeleek zijn Ticket to love vast maar met de Sirenen uit de Griekse mythologie), ging voor de VARA-gids op de foto met al zijn 'meisjes'. Zegt Jeroen Pauw op de radio dat de kijkcijfers vies tegenvallen? Dan bevestigt Van der Veer luchthartig dat dat zo is. Wat schreef hij - ex-tv-criticus, tv-columnist, tv-goeroe - in april in Vrij Nederland? 'De televisierecensie is de vluchtheuvel van de uitgemarcheerde reporter.'

Je vindt eens iets, je zegt eens iets, je draagt het met verve uit. Je neemt geen verantwoordelijkheid voor je uitspraken, en je verbindt nergens consequenties aan. Zeker als het over televisie gaat - medium bij uitstek dat niet serieus genomen hoeft te worden. Je wijdt er duizend woorden aan, of nul, maakt niet uit. Je bedenkt Ticket to love, of je bedenkt iets anders, maakt niet uit. Je zegt dat het geweldig is, of beaamt dat het verschrikkelijk is, maakt niet uit.

Het maakt de VARA-gids niet uit, het maakt zelfs Vrij Nederland niet uit, het maakt de lezers niet uit, het maakt tv-collega's niet uit. Geen haan die ernaar kraait. Van der Veer, begin deze maand in Vrij Nederland: 'Eigenlijk vind ik het stomvervelend om over programma's te schrijven.'

Als dat niet de Jerry Springer-strategie is. Die zegt in dat, overigens amusante, anti-discriminatie-spotje dat racisme ongeveer net zo stom is als zijn eigen show. En gaat er vervolgens nog jaren mee door.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden