Datingsite als toegang tot het Westen

Geen buurt zo arm in Marokko of er is een internetcafé. Bij de bezokers zijn vooral Engelstalige datingsites populair - die kunnen het voorportaal worden naar een leven in het Westen.

Wat moet lukken? Je zou zeggen: een gezellige tijd, seks, liefde, een relatie, zoiets. En dat is ook zo. Derkaoui heeft om zijn hals een leren touwtje met daaraan een grote V dat de Spaanse vrouw (31) hem stuurde, een universitair docent uit Madrid die Veronica heet. Met haar zijn de vooruitzichten het beste, denkt hij. Ze mailen, ze bellen elkaar met Skype of msn en binnenkort wil Veronica bij hem langskomen in Marokko.

En dan? Derkaoui draait er niet omheen. Hij wil een huwelijk met een vrouw in het buitenland om Marokko te kunnen verlaten. Hij kon zijn studie Spaans wegens geldgebrek niet afmaken en nu leert hij voor loodgieter. Hij wil weg. En wat hij doet, is in Marokko niets bijzonders. ‘Steeds meer Marokkaanse jongeren ontdekken datingsites als middel om weg te komen’, zegt hoogleraar Mohamed Khachani uit Rabat, voorzitter van de Marokkaanse Vereniging van Studie en Onderzoek naar Migratie.

Het doel is een buitenlandse man of vrouw te leren kennen die in de eerste plaats in staat is een visum te regelen, maar liefst bereid is te trouwen. Na een eerste kennismaking via foto’s moet het contact zich intensiveren via een chatbox, Skype, msn of mail. En dan maar afwachten hoe zich dit ontwikkelt. ‘Het is een oude methode, in het buitenland komen via een relatie, maar internet heeft er nieuw leven in geblazen’, aldus Khachani.

Het verklaart waarom de internetcafés in Marokko bijna altijd vol zitten en er steeds meer van die hokjes en halve huiskamers komen met computers erin. Slechts een zeer kleine minderheid heeft internet thuis, maar geen buurt zo arm of aftands of er is een cyber, zoals Marokkanen internetcafés op z’n Frans noemen. Jongeren zitten er vaak half bij elkaar op schoot te giechelen en het wordt er voller naarmate de avond vordert.

Niet dat iedereen op internet zit te daten, leert een rondgang langs cybers in Rabat en Kenitra. Sommige bezoekers werken aan schoolwerkstukken of downloaden muziek. Anderen spijkeren hun kennis van de islam bij, wat kan via sites als paltalk.com en islamOnline.net die geloofsvragen beantwoorden. Verder zijn talencursussen populair, maar met een reden: zonder vreemde taal wordt het lastig contact maken in het buitenland.

Engels, dat is de taal die onder Marokkaanse jongeren in de mode is. Frans kennen ze meestal al, ze hebben het sinds de basisschool geleerd en het heeft een nadeel. ‘Op ontmoetingssites trekt het reacties uit Franstalig-Afrika, Guinee Bissau, Ivoorkust, Mali, Burkina Faso’, zegt economiestudent Abdellah (22), de jongere broer van Badrdine Derkaoui. En Afrika is nu precies niet de plek waar Marokkanen graag heen willen.

Om dezelfde reden is Arabisch voor hen geen optie op internet. ‘Wat moet ik zoeken in het Arabisch, een vrouw uit Egypte of Saoedi-Arabië?’, lacht Badrdine. Nee, de broers Derkaoui en veel van hun leeftijdgenoten willen naar het Westen. Ze weten dat Europa steeds moeilijker binnen te komen is, maar het is geen verloren zaak – zie Badrdine en zijn Spaanse Veronica. Maar wat gemakkelijker gaat, zeggen ze: Canada en de Verenigde Staten.

Vandaar dat cybers ’s avonds populair zijn, en in het weekend de hele nacht open zijn en dan korting geven. Overdag betaal je 40 cent per uur voor het gebruik van een computer, ’s nachts ongeveer een euro voor vele uren achter elkaar. En wat is het voordeel van ’s nachts? Dat Canada en de Verenigde Staten wakker zijn. En dan kan in Marokkaanse internetcafés het feest beginnen.

Stel, je zegt: ik wil iemand in de VS, maar wel een Arabier. Dan ga je naar arabs2arabs.com, waar de homepage al standaard de VS als zoekmogelijkheid aangeeft. Wie verder klikt, kan bijvoorbeeld de gesluierde Aileen (44) uit Californië treffen, die zegt dat ze een liefhebbende, gepassioneerde vrouw is, die houdt van lange autoritten en onder een palmboom liggen.

Wie wil trouwen met een moslim, bijvoorbeeld in Nederland, kan dat doen via muslims4marriage.com. Hier schrijft rigo1986, een man met een bodybuilderslijf uit Nijmegen, dat hij houdt van de fijne dingen in het leven. Qiran.com is nog zo’n site voor moslims, ‘for matches made in heaven’, aldus de homepage. ‘Die site is voor conservatieven’, zegt Abdellah. ‘Je kunt direct trouwen, zonder eerst een relatie aan te gaan.’

Er zijn ook Marokkanen die houden van sites waarop voor elk wat wils te vinden is: het meertalige fatayat.com (fatayat betekent in het Arabisch ‘meisjes’) of de Franstalige site nice-people.eu. Niet alle zoekende Marokkanen kennen al vloeiend Engels. Zo houdt muzikant Mohamed Houari (24), een vriend van de Derkaoui’s, het nog bij Frans. Onder het pseudoniem Reeda heeft hij zich aangemeld op nice-people.eu.

Ook hij staat met een leren jas stoerder op de foto dan hij in werkelijkheid overkomt. In zijn profiel heeft hij bij ‘doel’ ingevuld: ‘Liefde vinden.’ Maar hardop formuleert hij het anders: ‘Ik werk aan de toekomst.’

Tot dusver heeft de site hem weinig opgeleverd: ‘Een paar meisjes van 17, 18, dat is niks.’ Hij bedoelt: zo jong hebben deze dames vermoedelijk geen baan en geen geld, en dat is in veel West-Europese landen een vereiste om met een buitenlander te trouwen.

Er zijn ook oudere Marokkanen die dit soort sites bezoeken, zoals Abdillah Bouih (45) uit Kenitra. ‘Ach, dat is om de verveling te verdrijven, niet omdat ik zo hoop naar het buitenland te komen. Die vrouwen zijn toch niet gek. Het zal weleens gebeuren dat je op die manier weg kunt komen, maar volgens mij niet vaak. Jongeren proberen het, maar eigenlijk is het een kansloze onderneming.’

Volgens Taha el Khragi, die werkt in cyber Bofone, in Kenitra, zijn het juist de ouderen die erin slagen via een internetrelatie aan Marokko te ontsnappen. ‘Meestal zijn het wanhopige Marokkanen en wanhopige westerlingen. Kinderen van 18 jaar gaan toch niet trouwen?’

Maar de broers Derkaoui en Mohamed Houari hebben andere ervaringen. Het kan lukken, hoe oud je ook bent, zeggen ze. Ze kennen mensen die zo zijn vertrokken naar Canada, de VS, België en Italië. Dat willen zij ook. Want in Marokko, zeggen ze, ben je niet vrij en worden je dromen kapotgemaakt.

Vinden ze niet dat ze bezig zijn met misleiding? ‘Ik ga niet een-twee-drie trouwen’, zegt Houari. ‘Eerst wil ik zo’n vrouw leren kennen. Dat is toch geen misleiding?’

Badrdine Derkaoui, fel: ‘Trouwen is geen spelletje. Als er geen chemie is, trouw ik niet.’ Zelfs niet met Veronica.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden