interview chroom-6

‘Dat stof dwarrelde overal rond’

Remco op ‘t Hoog (39):

‘Na een langdurige ziekte wilde ik weer aan de slag en zo kwam ik in 2010 bij het reïntegratiebedrijf tROM terecht. Ik heb er diverse klussen gedaan, zoals het schuren en verven van treinen, het repareren van fietsen, meegewerkt aan het rokershok. Ik heb ook nog de vrijheidstrein van het Nationaal Comité 4 en 5 mei opgeknapt en geschilderd.

Het was een vreselijk dwangregime dat daar heerste. Ik heb meegemaakt dat een oude man, een zestiger, zich doodziek moest melden bij het kantoor. Hij mocht niet thuis blijven, anders zou hij voor drie maanden gekort worden op zijn uitkering. Nadat hij zich had gemeld, mocht hij weer gaan. Ik noem het wel eens het concentratiekamp van de 21ste eeuw. Die dwangcultuur past echt niet bij deze tijd.

Toen in 2016 bekend werd dat we ook nog eens met het kankerverwekkende chroom-6 hebben gewerkt, verbaasde me dat eigenlijk niks. Het was al een enorme mesthoop daar, die bleek alleen maar nog groter te zijn. We hadden nauwelijks bescherming tegen die rotzooi. Met z’n zessen moesten we het met vier mondkapjes doen, die bovendien van binnen al stoffig waren van de verfresten met chroom-6.

Dat stof dwarrelde overal rond. Als er geschuurd was, lag het zelfs op de tafels in de kantine . Iedereen had er last van. Ik heb er maar enkele maanden gewerkt, maar sindsdien heb ik gebitsklachten. Ik mis een aantal kiezen en tanden. Sinds ik daar heb gewerkt, brokkelt mijn gebit af en bloedt mijn tandvlees.

Ik begrijp dat Europese medici hebben verklaard dat gebitsproblemen niets met chroom-6 te maken hebben, maar Amerikaanse medici denken daar al wat anders over. Ik weet ook niet of het door dat chroom-6 komt. Maar ik weet wel uit ervaring dat ik gebitsklachten heb sinds ik daar gewerkt heb.

Medewerkers van de gemeente zijn hun zorgplicht niet nagekomen. We zijn daar echt als honden behandeld. Niet alleen onze gezondheid is in gevaar gebracht, het gaat ook om de onheuse manier waarop we werden bejegend, alsof we gevangenen in een strafkamp waren.

De meesten van ons hebben geen budget om medische klachten te behandelen – daarom moet er een gepaste schadevergoeding komen. En de verantwoordelijken voor het reïntegratiebedrijf moeten worden vervolgd. Daarom ben ik blij dat het Openbaar Ministerie een strafrechtelijk onderzoek is begonnen naar het chroom-6-schandaal bij tRom.

‘Schandalig om zo om te gaan met toch al kwetsbare mensen’

Michel Bruers (43)

‘Het maakt je heel onzeker. Je wilt graag weten dat je niks mankeert. Maar meestal merk je dat pas over een paar jaar. Het gaat mij niet om het geld. Maar ik wil wel dat als ik iets blijk te mankeren, dat het dan goed geregeld is. Wat heb je aan die 385 euro die ik nu van de gemeente heb gekregen? Ik heb een vriendin en een kleine – ik heb een gezin.

Het is natuurlijk schandalig dat ze ons met dat chroom-6 hebben laten werken, terwijl ze wisten dat het heel gevaarlijk was. Ik heb ruim een jaar bij tROM gewerkt. Het was mijn reïntegratie, het moest van het UWV, terwijl ik nog niet eens zo lang werkloos was. Ik heb vooral oude treinen geschuurd en geverfd, een stuk of drie in totaal denk ik, die bestemd waren voor het spoorwegmuseum.

Het was één grote stofzooi, zonder mondkapjes of andere bescherming, zonder afzuiging. Er waren alleen een paar gebruikte mondkapjes, dus die zette ik maar niet op. En je moest het doen, anders gingen ze je uitkering korten.

Ik heb al jaren last van traanogen , heb het benauwd en ruik niks meer. Ik heb er nooit bij stilgestaan – tot een paar geleden had ik nog nooit van chroom-6 gehoord - maar het kan best wel eens met dat schuren van de treinen te maken hebben. Naar de dokter ben in niet geweest – ik ga niet zo snel naar de dokter.

Het is allemaal dubbel lullig. Ik heb al helemaal niets geleerd bij dat reïntegratiebedrijf. Ik was automonteur en tegelzetter, en toen moest ik bij tROM opeens elke dag treinen schuren en verven. Het was een strafregime. Maar je had geen keuze, anders kreeg je geen geld. Na ruim een jaar ben ik gestopt omdat ik weer werk vond, als tegelzetter.

 En nu blijkt dat ik misschien ook nog eens ziek ben geworden bij dat verplichte werklozenproject. Dat verwijt ik de gemeente en het UWV wel, dat ze zo met mensen omgaan die toch al in een kwetsbare positie zitten. Ik zit nu in de ziektewet, met een hernia die is geopereerd. Maar dat heeft niks met chroom-6 te maken.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden