Weblog

'Dat Livingstone zei dat het bij de Conservatieven "stikt" van de homo's hielp hem ook niet echt'

Sociaal-democraten als Ken Livingstone zijn geboren campagnevoeders. Maar het zit hem niet echt mee in de strijd burgemeester van Londen te worden, schrijft correspondent Patrick van IJzendoorn.

Ken Livingstone bij zijn rijtjeshuis in de Londense achterstandswijk Cricklewood in 2008. Beeld EPA

Ken Livingstone kent de weg in Caracas en Havana beter dan in Bromley en Havering. Terwijl hij als burgemeester van Londen regelmatig staatsbezoeken bracht aan zijn kameraden Fidel Castro en Hugo Chaves - hij opende zelfs Londense ambassades in hun steden - liet hij zich zelden zien in de buitenwijken van de Britse hoofdstad.

De verwaarlozing van deze uitheemse gebieden bezorgde hem in 2008 een verkiezingsnederlaag. Analisten vergeleken de electorale plattegrond met een donut: de blanke buitenkant was Conservatief blauw, de zwarte binnenkant was socialistisch rood.

'Red Ken' heeft vier jaar de tijd gehad de uitslagen te bestuderen, hetgeen leidde tot het besluit om een ontdekkingstocht te ondernemen naar stadsdelen waar geen metro komt. Wat Botswana was voor de Victoriaanse missionaris Dr Livingstone, dat is Bromley voor zijn naamgenoot. Deze wijk in Zuidoost-Londen - waar H.G. Wells woonde, David Bowie opgroeide en de leden van Monty Python hun Spam-sketch opnamen - is zodoende het slagveld geworden van de Londense burgemeesterschapsverkiezingen. Niet de salonsocialisten in Hampstead, de moslims in Tower Hamlets, de zwarten in Brixton, de yummie mummies in Richmond of de bestuurders van stadstractoren in Chelsea zullen bepalen wie na 3 mei in stadhuis zit, maar de boekhouders die dagelijks vanuit Bromley de overbevolkte treinen naar de binnenstad nemen.

Goedkoper

Het is dan ook geen toeval dat Ken met de belofte is gekomen het forensen gemiddeld vier pond per week goedkoper te maken. Van zulke concrete toezeggingen houden de kiezers, ook al leidt het, als we de kredietbeoordelaars van Moody's mogen geloven, tot een ineenstorting van het openbaar vervoer. Boris Johnson, op zijn beurt, heeft nog geen hapklare plannen op tafel gelegd. De zittende burgervader baseert zijn campagne op hetgeen hij heeft bereikt - de Boris Bike, de Boris Bus en lage Boris Belastingen - en niet op wat hij gaat doen. Hoewel hij mediageniek is en goed met mensen kan omgaan, is 'Bojo' geen geboren campagnevoerder, temeer omdat hij een broertje dood heeft aan simpele slogans. Sowieso zijn de Conservatieven nooit op hun gemak in verkiezingstijd. Ze zien zichzelf als geboren regenten en vinden het onder hun stand zichzelf te verkopen.

Sociaal-democraten daarentegen zijn geboren campagnevoerders en kunnen een beroep doen op een leger activisten, variërend van vakbondsleden en studenten tot nationale bekendheden van het type Eddie Izzard, die graag willen aantonen dat zij sociaal-bewogen zijn.

Een probleem voor Ken is de matig gevulde oorlogkas, dit ondanks het bekwaam ontwijken van de belastinginspecteur. Een veiling van werken van bevriende kunstenaars - onder wie Anish Kapoor - leverde niet zoveel op en ook een benefietavond in homocafé The White Swan bleek geen goudmijn te zijn. Binnen homokringen is de populariteit van Ken wat gedaald na zijn opmerking dat het binnen de Conservatieve Partij 'stikt' van de homo's, alsmede zijn steun aan de burgemeester van Tower Hamlets die weigert om een stripvergunning te verlenen aan een homobar.

Vrienden

Terwijl Ken vrienden probeert te worden met de boekhouders in Bromley, opende Boris zijn campagne officieus met een aflevering van People's Question Time in Hammersmith, deel van zijn continue tournee door zijn stad waarbij hij vragen van kiezers beantwoordt. Boris stal de show - hij is vooral goed met het onschadelijk maken van ongevraagde interrupties - maar kon de twijfels over zijn geleverde prestaties niet wegnemen. Een dag eerder had een campagnevoerder van het Boris-team in genoemde wijk een blauwtje opgelopen. 'Kan ik u iets over Boris vertellen?' had een vrouw gevraagd bij wie hij op goed geluk had aangebeld. 'Alles dat ik over hem weet, heb ik al opgeschreven, ' antwoordde ze, dit tot vermaak van de meeluisterende buurvrouw. Het bleek Boris-biografe Sonia Purnell te zijn, die afgaande op de toon van het boek waarschijnlijk haar stem aan Ken geeft. De vraag is of de boekhouders in Bromley hetzelfde gaan doen.

Patrick van IJzendoorn is correspondent in Londen voor de Volkskrant.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden