Column

Dat legenestsyndroom is een smerige leugen

Kinderen en vakantie zijn prima te combineren als je ze gewoon in bed laat liggen, maar ik kan zoiets niet aanzien. Daarom had ik ze naar een Zuid-Limburgs bungalowpark vervoerd, waar ze óók in bed bleven liggen.

'Kom, we gaan naar de dierentuin in Kerkrade', zei mijn zus, die mee was, omdat ze ook kinderen heeft.Beeld anp

'Kom, we gaan naar de dierentuin in Kerkrade', zei mijn zus, die mee was, omdat ze ook kinderen heeft. De afgelopen twee maanden heb ik dierentuinen in Belgrado, Amsterdam, Pristina en Boedapest bezocht; met Kerkrade erbij kon dat best eens een internationaal record worden.

Drie kinderen - hierna aan te duiden als Kwik, Kwek en Kwak - wilden wel mee, de rest bleef in bed. 'Flink ontbijten jongens, ik wil de eerste paar uur geen gezeik om eten', zei ik nog, maar ze konden (half 11) 'zo vroeg niks door hun keel krijgen', dus daar gingen we.

De dierentuin bleek zó ruim en diervriendelijk opgezet dat alle dieren onvindbaar waren. 'Kijk, jongens, hier zitten de agoeti's!' 'Waar dan?' 'Geen idee, maar dat staat op het hek.' 'Kom, we gaan naar de olifanten. (...) O, ze hébben hier geen olifanten. Maar wel tapirs!' 'Waar?' 'Ehhhm... misschien in het nachthok?'

Daar doemde het restaurant op. 'Ik sterf van de honger', zei Kwik. 'Ik ook', zei Kwek. 'Ik moet ontzettend plassen', zei Kwak. 'Ik wil roken, maar ik ben mijn aansteker vergeten', zei mijn zus. 'Oké, vooruit maar, dan hebben we het tenminste gehad', zei ik.

Kwik en Kwek bestelden een berg eten, mijn zus bietste een vuurtje en ik dronk koffie. Kwak kwam van de wc en sprak nuffig: 'Maar ik heb nog helemaal geen honger. Dit is toch niet de lunch nog? We gaan straks toch nog wel lunchen?' (Kwak is een meisje. Van 13.) 'Hou op', zei ik. 'Ach, laat ze toch', zei mijn zus en bietste nog een vuurtje.

Kwak zag Kwik en Kwek smikkelen en 'kreeg toen toch wel een beetje honger. Geen échte honger, maar wel zin in een donut.' Kwik en Kwek verslonden hun patat met frikandellen. Mijn zus stond buiten te roken. Kwak at een donut. 'Kom jongens, we gaan naar de lama's', zei ik.

De lama's bleken op vakantie. Het nijlpaard zat ondergedoken. De aapjes hadden pauze. 'Nu krijg ik toch wel honger', zei Kwak. 'Wanneer gaan we écht lunchen?' 'Maar dan mogen wij nog een donut! Anders is het niet eerlijk!', riepen Kwik en Kwek. Daarna begonnen ze elkaar te stompen. 'Dat legenestsyndroom, hè. Dat is een smerige leugen', zei ik. Mijn zus knikte rokend.

Afgemat reden we terug naar die bungalow, waar het nog verdomd lang duurde tot borreltijd.

s.witteman@volkskrant.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden