Column

Dappere bezorgers, policor wegkijkers en stevige keukenhoofden

De week van hoofdredacteur Philippe Remarque.

De dinsdagavondmaaltijden in de Lukaskerk in Den Haag voor mensen die behoefte hebben aan gezelschap. Er wordt gekookt door vrijwilligers. Beeld null
De dinsdagavondmaaltijden in de Lukaskerk in Den Haag voor mensen die behoefte hebben aan gezelschap. Er wordt gekookt door vrijwilligers.

Je bent een held

Dit briefje voor de bezorger hing een Volkskrant-abonnee in Groningen op de deur. Heel aardig, en ook op zijn plaats: bezorgers zijn altijd al helden van weer en wind (ik hoop dat u hun een goede fooi heeft gegeven), maar deze week was hun taak in het gladde Noorden bijzonder moeilijk. 'Het was een hel', zegt Ramona Oosterbeek, die een distributiepunt in noord-Friesland beheert en zelf ook bezorgt, 'één grote ijsbaan'. Het begon al met de vrachtwagen die de kranten uit Amsterdam moest ophalen, die onderweg twee keer dwars kwam te staan op snelweg. In het hele noorden kon deze week ongeveer 20 procent van de kranten niet worden bezorgd. Eerst vooral bij Leeuwarden, Dokkum en Delfzijl, daarna rond Meppel en Emmen. Maar de meeste lezers kregen hun krant: bezorgers zetten door, wat helaas tot enkele botbreuken heeft geleid. Ze waren inventief. Wachtten op het daglicht, dat uitglijdgevaar vermindert. Lieten de fiets staan en legden de kranten op een slee. Een bezorgster van Dagblad van het Noorden en landelijke kranten als de Volkskrant trok schoenen met spikes aan en bikte met een lifehammer dichtgevroren brievenbussen open. Ramona bracht de kranten met de auto bij de bezorgers thuis, zodat die ze tenminste niet hoefde te halen. Ze reed zelf met 20 kilometer per uur naar een afgelegen dorp. 'De mensen zeiden: je bent gek. Maar ze waren wel hartstikke blij met hun krant'. De klantenservice heeft klachten gekregen, maar er was vooral respect voor de bezorgers. In telefoontjes, mails en briefjes op de deur zoals die van Liesbeth (elke ochtend keurig de Volkskrant in de bus). Het antwoord van Ramona: 'Mensen betalen een hoop geld voor de krant, dus doen we wat we kunnen.'

null Beeld null

Policor

Deze afkorting tref je dezer dagen veel aan op sociale media. Bedoeld wordt politiek correct, maar dat verbruikt wat veel van de 140 tekens die in een tweet passen. De beschuldiging is dat media en bestuurders wegkijken van de problemen die vluchtelingen veroorzaken. De verontwaardiging over de massa-aanranding in Keulen is nog groter omdat de waarheid leek te worden achtergehouden. Het lijkt er niet op dat de Duitse media dat hebben gedaan. De politie heeft wel keihard gelogen en verdoezeld. We weten nog niet waarom. Wilden ze de vluchtelingen sparen of de zwakte van het eigen optreden verhullen? Ik weet wel hoe het op onze redactie ging. Wij hadden dinsdag voorpaginanieuws over overheidsonderzoekers die waarschuwden voor criminaliteit en werkloosheid onder vluchtelingen, met ontluisterende cijfers over eerdere groepen asielzoekers. Best negatief nieuws over vluchtelingen. Maar omdat we Keulen niet op de voorpagina zetten, werden we door sommigen beschuldigd van 'policor' wegkijken. Dat was het niet. Het nieuws kwam aan het begin van de avond, en onze nieuwschef vond nog zoveel onduidelijk, dat hij de melding van de Keulse politie over de massa-aanranding als bericht binnenin meenam. We hadden dat prominenter moeten brengen, vind ik achteraf. Het is schokkend nieuws met gevolgen voor het debat, en vandaag niet voor niets het hoofdonderwerp van de nieuwskrant. Een journalistieke inschattingsfout, dus, en dat mag u erg genoeg vinden. Maar met wegkijken heeft het niets te maken. Wij berichten over alles en proberen moeilijke kwesties van alle zijden te belichten.

Politie patrouilleert op 6 januari voor het station in Keulen. Beeld null
Politie patrouilleert op 6 januari voor het station in Keulen.

Hartverwarmend

De zaak van alle zijden belichten heeft onze verslaggeefster Charlotte Huisman ook getracht in de reeks 'revolutie in de zorg'. Sinds een jaar hebben gemeenten veel van de langdurige zorg overgenomen. Tegelijkertijd moesten ze flink bezuinigen. Van te voren werd gewaarschuwd voor rampen. De transformatie is hier en daar moeizaam, vaak moeten mensen meer zelf bijdragen dan vroeger. In de verslaggeving hierover is het makkelijk om in te zoomen op wat er mis gaat. Ik ben blij dat Charlotte een genuanceerder beeld biedt dan dat. In haar analyse in het begin benoemde ze de knelpunten. Een van de reportages laat zien dat er soms onrecht schuilt achter de term 'keukentafelgesprek'. Maar we krijgen ook voorbeelden te lezen van mensen en bedrijven die iets proberen te maken van de nieuwe zelfredzaamheid, zoals de stevige keukenhoofden Sue en Masja die verstandelijk gehandicapten productief maken, of de bedrijven die met een 'Community tegen Eenzaamheid' mensen bij elkaar brengen. Net zo hartverwarmend als de briefjes voor de bezorgers.

null Beeld null
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden