DANS Face Nord ****

Grappige en geraffineerd gechoreografeerde acrobatiek door vier gespierde Franse lichamen.

Ze zijn hun eigen speeltuin. De vier Fransmannen van Compagnie Un loup pour l'homme bouwen hun eigen speeltoestellen. Niet van hout, staal of rubber maar van gespierde lichamen. Ze vormen in Face Nord een menselijke brug die een steeds grotere kloof overspant. Tot die, hoe dan ook, instort. Een boog van twee lijven, boven op schouders van twee wijkende jongens, kan niet eeuwig overeind blijven. Maar ze komen ver, heel ver. Voor de demping hebben ze een azuurgroene mat uitgerold voor de voeten van de toeschouwers. Die zitten er in carré omheen, met hun neus op zweetdruppels en spierbundels.


Frédéric Arsenault, Alexandre Fray, Mika Lafforgue en Sergi Parés lopen beheerst nieuwsgierig om elkaar heen en dagen elkaar uit tot een hogeschoolvorm van blindeman-tikkertje, steentje hoppen en stoeptegels springen. Het volle uur is gebaseerd op pure, basale partneracrobatiek, maar dan wel zo grappig en geraffineerd gechoreografeerd dat Face Nord doorrolt als een zinnenprikkelende, oogstrelende en imponerende tuimelbal.


Nadat ze als onttakelde rugbyspelers met schouder- en hoofdbescherming de mat hebben betreden, doen ze al snel hun trucs in gewone, makkelijk zittende shirts en broeken. Van nabij zijn toeschouwers getuige van het extreem oprekken van de fysieke grenzen van de heren. Falen is ingecalculeerd; soms protesteert een pees, spier of lichaamsdeel en nemen ze hun verlies met een gimmick. Maar meestal lukken hun stoere bouwsels. Zo vormen ze een 'eeuwig wentelende' waaier van lichamen, door telkens met voeten elkaars steun te zoeken en zo ver mogelijk uit het lood te hangen. Zeldzaam hilarisch om mannen zwaar te zien leunen op elkaars kuiten, plat op hun buik te zien vallen of langs elkaars kruis te zien klauteren. Ze gebruiken hun collega's als schommel en duikelrek. Zoeven vliegend in elkaars armen en spelen Twister-voor-acht-voeten-op-25-vierkante-meter.


Face Nord is geen circustheaterspektakel in de zin van schier onmogelijke, adembenemende acts, maar juist een intiem, jongensachtig speeluur dat verraderlijk eenvoudig en terloops oogt maar ondertussen behoorlijk imponeert. Vier mannen, een mat, wat pianoklanken, vioolstreken en lage alten op band: dat blijkt genoeg om vrolijk huiswaarts te keren. Een mooi voorbeeld voor studenten van circusopleidingen in Nederland, om zich ook in ons land te verenigen en zich te richten op een sterk choreografisch en theatraal bewustzijn.


De voorpremière van deze Franse groep in Veghel vormt de opmaat voor Festival Circo Circolo dat morgen aan zijn vierde editie begint op Landgoed Velder in Liempde, met als thema: de cross-over tussen dans en circus. Beide kunstdisciplines zijn de virtuositeit voorbij - lichamen kunnen bijna het onmogelijke - en zoeken steeds meer naar de theatrale betekenis van een extreme beweging. Dansers en acrobaten delen in feite dezelfde speeltuin.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden