Column

Dankzij mij kent Scarlett straks twee keer zo snel haar tekst

Scarlett Johansson.Beeld ap

Ik ben bezig het leven van Colin Firth, Michael Fassbender en Charlize Theron een beetje te vergemakkelijken. Ik zit namelijk in een mailwisseling met de maker van een app, Linelearner. Dat is een app die je helpt toneelteksten uit je hoofd te leren. Het internet zei dat-ie de populairste app op dit gebied was in Hollywood en dat alle acteurs 'm gebruiken. Nou, alle acteurs, daar vallen zij ook onder, en nu help ik ze. Dat zit zo: die app heeft dus een knop die zegt Feedback, en ik had toevallig een verbeterpuntje, namelijk dat ik vind dat je bepaalde regels uit je script moet kunnen markeren - de regels die je altijd verknalt, verhaspelt of vergeet.

Nou heb ik niet veel vertrouwen in feedbackknoppen. Ze zijn meestal de moderne versie van de ouderwetse ideeënbus in de bedrijfskantine die stiekem gewoon een prullenbak met een brievengleuf bleek. Of dat experiment met die warm-koudknop in een kantoor, waarbij bleek dat werknemers zich lekkerder voelden als er een nepdraaiknopje ergens op de muur zat dat suggereerde dat je de temperatuur ermee kon regelen. Het ding deed niks, maar de beleving op kantoor ging er enorm op vooruit.

Dat is trouwens ook wat de crashreports van mijn computer doen. Vroeger geloofde ik echt dat zodra mijn foutmelding bij Apple binnenkwam, dat er ergens een sirene afging en zwaailichten begonnen te draaien en dat tien topprogrammeurs in een vergaderkamertje gingen nadenken hoe ze mijn probleem konden verhelpen, maar inmiddels vermoed ik dat het een placeboklachtenloket is. Geeft niks, ik voel me niet te goed aan een warm-koudknopje te draaien als het me iets minder machteloos laat voelen.

Waar ik wel slecht tegen kan, is wanneer op een klanttevredenheidsding 'Uw mening telt' staat. Duh! Daar ga ik mijn hele leven al vanuit. Sterker nog, ik ga zover te zeggen dat er in mijn hoofd weinig meningen zijn die zo tellen als de mijne. Dus wanneer iemand het nodig vindt om dat te zeggen, impliceert hij dat er een universum mogelijk is waarin mijn mening niet telt, en dan word ik pissig.

Maar Peter, de Amerikaanse maker van mijn app - ik spreek het in mijn hoofd lekker Amerikaans uit: P'ieder - Peter en ik hebben een verstandhouding. Daags na mijn suggestie er een markeerfunctie in te verwerken, kreeg ik een vraag. Geen obligaat bedankje, nee, een vraag! Of een verandering van de tekstkleur bij twee keer op het schermpje tikken voldoende zou zijn of dat ik liever zus of zo zou willen. Ik bloosde bijna, om zo veel aandacht. Ik zei dat, inderdaad, een extra kleurtje een prima highlight zou zijn. Waarna ik binnen een minuut een vervolgvraag kreeg, iets slims en technisch dat niet binnen mijn toegewezen schrijfruimte paste, maar neemt u van mij aan dat ik bijna het gevoel kreeg dat ik aan het chatten was met mijn nieuwe liefde.

Lang verhaal kort: in de komende update zit mijn suggestie nog niet verwerkt, maar in die daarna waarschijnlijk wel. Zegt Peter. En misschien zegt hij dat tegen iedereen, misschien hebben al twintigduizend mensen hetzelfde ideetje aangedragen en ging hij het sowieso in die update verwerken, maar ik heb het knopje op 'warm' gedraaid en koester mij in de wetenschap dat Scarlett Johansson straks dankzij mij twee keer zo snel haar teksten kan leren, zodat ze meer tijd overhoudt om diepgang in haar rol te stoppen, hetgeen die Oscar die ze daardoor gaat krijgen ook een beetje mijn verdienste maakt. You're welcome.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden