Column

Dankzij De Graaf weten we dat Nederland het goed doet

De eerste keer dat ik langdurig naar Béatrice de Graaf luisterde was twee jaar geleden, toen ze Zomergast was van Wilfried de Jong. Na tweeënhalf uur zetten mijn vriendin en ik zuchtend de tv uit.

Beatrice de Graaf, terrorisme-onderzoeker Beeld ANP
Beatrice de Graaf, terrorisme-onderzoekerBeeld ANP

De woordenstroom uit de mond van Béatrice de Graaf had ons volledig uitgeput. Niet dat ze onzin uitsloeg; ik geloof dat ze louter verstandige dingen zei. Slechts de fragmenten die ze had uitgekozen zorgden zo nu en dan voor enige rust - en de schaarse keren dat Wilfried de Jong met een soort verbaal breekijzer wist in te breken en erin slaagde de stroom van duizenden woorden heel even te vertragen.

Béatrice de Graaf is hoogleraar History of International Relations & Global Governance aan de Universiteit van Utrecht. Maar ze is vooral terrorisme-expert, en dus in deze verwarrende tijden niet van het beeldscherm te slaan. Haar naam staat voorin de kaartenbakken van te bellen experts van alle redacties. Voor alle duidelijkheid: dat is terecht. Met een verbijsterende hoeveelheid kennis, die ze moeiteloos weet op te diepen en vervolgens in vlekkeloos Nederlands volkomen begrijpelijk en gul met ons deelt, haalt ze de hysterie uit het terrorismedebat.

De andere gasten met wie ze aan deze of gene praattafel zit weten dat ze er eigenlijk beter het zwijgen toe kunnen doen. Ze worden kansloos overvleugeld, De Graaf heeft het allemaal toch al uitgelegd, toegelicht en geanalyseerd. Wie inbreekt, of het nou Christ Klep is, Bas Heijne of Rob de Wijk is, weet dat hij de kijker tekort doet: de tijd die hij opeist gaat af van de zuivere spreektijd van Béatrice de Graaf, en dat is jammer en komt de kwaliteit van de uitzending niet ten goede.

Dankzij Béatrice zijn termen als community policing, de haarvaten van de samenleving, fog of theories, eyes and ears on the ground, insurgents en counter narratives gesneden koek. Dankzij de Graaf weten we dat we het in Nederland eigenlijk heel goed doen, met onze wijkagenten en welzijnswerkers.

Béatrice de Graaf zou allang wereldberoemd zijn, als ze Amerikaans of Engels was geweest. Overigens twijfel ik er niet aan dat ze er zonder meer in zal slagen de handicap van haar Nederlanderschap te overwinnen, en binnen afzienbare tijd internationaal door te breken. Het moment nadert waarop ook de BBC, de Duitse en Franse zenders en de Amerikaanse networks in de gaten gaan krijgen dat de Messi onder de terrorismekenners een Nederlandse vrouw van 39 is die Béatrice de Graaf heet en uit Putten komt.

Het wil nog wel eens tegen haar worden gebruikt dat ze van de ChristenUnie is, en dat ze mede daardoor misschien wat al te rigoureus te keer gaat tegen duivelse zaken als wiet en Playstation. Maar haar geloofsovertuiging doet er verder niet toe. Ik heb haar nog nooit betrapt op geloofspropaganda - ze gelooft volgens mij vooral in kennis en harde info.

Maandag stond er op de site van De Correspondent een interview met Béatrice de Graaf. Ik kan niet anders zeggen dan: lees het. In elf punten legt De Graaf de situatie uit en tevens wat ons te doen staat. Ik zeg dat zonder enige vorm van ironie: er is geen speld tussen te krijgen.

De enige over wie ik me wel eens zorgen maak, is meneer De Graaf. Hoe houdt hij het vol? Zou er wel eens een héél zachtmoedige, kleine terreurgedachte door zijn hoofd gaan? Dat hij Béatrice een pannenlap of eierdopje naar het hoofd wil gooien als ze aan tafel de wereldproblemen weer eens kraakhelder uitlegt en van een oplossing voorziet?

Enfin, Béatrice weet heus wel hoe ze daar dan mee om moet gaan en hoe ze meneer De Graaf moet deradicaliseren.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden