Opinie

'Dank Oranje, voor het verrijken van onze Ramadan'

Tijdens het WK ontpopten Marokkaanse Nederlanders zich tot ware Oranje-fanaten, schrijft El Bachir Amenchar in een terugblik. Het bleek prima samen te gaan met vastenmaand Ramadan. 'Iedere Marokkaan had Oranjebloed, en niet door sinaasappels uit Berkane.'

Voetbal kijken tijdens de iftarBeeld -

Marokkanen zijn gek op voetbal. Iedereen die in het weekend een amateurwedstrijd bezoekt, ziet jonge gedreven Marokkanen over het veld fanatiek jagen op de bal. Maar de liefde voor voetbal gaat een stuk verder dan ik dacht.

Marokko had zich niet gekwalificeerd voor het WK, dat begon op 12 juni, en op social media werd gretig gezocht naar islamitische, Arabische en Afrikaanse landen die wel meededen, om die dan maar te steunen. Algerije? Nee niet Algerije, die veroorzaken onrust voor Marokko in de Sahara. Iran? Nee die bakken er toch niks van en het zijn ook heel andere moslims. Ivoorkust? Nee, die hebben Marokko in de voorronden uitgeschakeld. Ghana? Nigeria? Ja misschien, we kijken wat die doen...

Oh ja, Oranje speelt vanavond, even kijken hoe snel ze eruit vliegen tegen de Xavi's en Iniesta's, want je gaat me niet vertellen dat een Feyenoord-verdediging met één verdwaalde Ajacied de superaanvallers uit de Primera der Primera's, die afgelopen decennium alle prijzen opeisten, standhoudt? Wordt niks natuurlijk, maar toch sceptisch kijken. Marokkanen lijken opeens net Nederlanders.

Oranje hoofddoekjes
Negentig minuten later zaten we met zijn allen op een andere planeet (figuurlijk, meneer Wilders, laat die fles champagne maar dicht). Marokkaanse Nederlanders gingen los op social media. Net als de rest van Nederland kwam het geloof in Oranje langzaam terug. WAJOOOW 3-1...ROBBEN GATAAAAR... en algauw herkende ik mijn vrienden niet meer.

Een paar wedstrijden verder zag je meiden foto's plaatsen met oranje hoofddoekjes en vlaggetjes geverfd op de wangen, oranje Marokkaanse koekjes en Marokkaanse huiskamers met oranje slingers. Iedere Marokkaan had oranjebloed en het kwam niet door sinaasappels uit Berkane. En toen brak de heilige maand Ramadan aan... Nederland had inmiddels de groepsfase superieur gewonnen.

Bij Oranje hoeft niemand te vasten, alhoewel... Martins Indi blijkt een bekeerde moslim te zijn en weer een lawine aan berichten op Facebook: 'Ja, hij is met Marokkanen opgegroeid, daarom' 'Wat goed man, ik vond hem altijd goeie speler'. Martins Indi is een van de één miljoen Nederlandse moslims (Ja meneer Wilders, we zijn inmiddels met één miljoen trotse Nederlandse moslims) 'En Robin van Persie is ook moslim' nog meer berichten. 'Neee joh is geen moslim, dat zei hij toch'. 'Jaweeeel hij is moslim, is toch getrouwd met Bouchra??' 'Jaa hij is het misschien stiekem, wil nog niet voor uitkomen.' 'Stiekem? Hij is niet bi, hij is gewoon gelovig.'

Mooie afleiding
29 juni, de eerste dag van de Ramadan, Nederland speelt om 18.00 uur, wij mogen eten om 22.00 uur, mooie afleiding van honger en dorst. Het zondagmiddaggebed in de moskee is drukker dan normaal door de Ramadan, maar tijdens het namiddaggebed is er op een paar oudere mannen na vrijwel niemand.

Marokkanen hebben de traditie elkaar honderd keer te zegenen met Ramadan, dat doen ze met groepsapp, social media, bellen, sms'en en in ontmoetingen. Ramadan-zegeningen vlogen kriskras door Oranje-zegeningen. Nederland won, geweldige wedstrijd, de sfeer op Facebook was euforisch, niemand had gedacht zo ver te komen.

19 uur niets gegeten
Tweede dag van de Ramadan, Algerije tegen het grote Duitsland om 22.00 uur. 'Zouden de Algerijnen vasten?' Volksliederen klonken hard uit de televisieboxen en een paar minuten later gaat de adhaanklok af. Adhaanklokken zijn in China gemaakte klokken in de vorm van een moskee, geprogrammeerd om op het juiste tijdstip de oproep te doen voor het gebed. Zonsonderganggebed is tevens ook het signaal om te eten. De televisie werd zachter gezet uit respect voor het mooie geluid van de klok. Kijkend naar de tv nam ik de eerste dadel, want de profeet heeft gezegd dat vasten verbreken met een dadel iets goeds is.

Tafel vol lekkernijen staat klaar; harira (overheerlijke Marokkaanse soep, simpelweg de beste soep van de wereld), briwat (gevouwen deegbladeren met kip of vis of gehakt als inhoud), eieren, dadels, chabakia (honingkoeken) en fruitshakes. Maar daar werd dus even geen aandacht aan geschonken, ook al had men 19 uur lang niks gegeten of gedronken. Iedereen pakte zijn of haar kom soep, een paar dadels en plofte neer voor de televisie.

Beeld anp

Zenuwslopende penaltyserie
5 juli, zesde dag van de Ramadan. Oranje speelde de kwartfinale om 22.00 uur. Voor die dag hadden we ons zonder in de agenda te hebben gekeken, aangemeld voor een benefiet iftar (iftar is het gezamenlijk vasten breken) van een stichting die zich inzet voor weeskinderen in Marokko. Pas later ontdekten we dus dat Nederland speelt. We nemen iPads mee; voetbal kijken we hoe dan ook. Maar het bleef me verrassen hoe gek Marokkanen op voetbal zijn, want het was bomvol en om 22.00 uur precies, na presentaties, zang en netwerken, werd de beamer aangesloten op de televisie. Het eten was ondertussen geserveerd.

Voetbal brak los, Nederland creëerde tegen Costa Rica kans na kans en het massaal OOOEEEEEIIIHHH klonk door de zaal. Van eten kwam weinig terecht. Na 120 minuten kwam de zenuwslopende penaltyserie en bij de laatste redding van Krul sprong iedereen op, mensen omhelsden elkaar, dames met hoofddoek die heel bescheiden aan tafel zaten aan het begin van de avond sprongen van hun stoel.

9 juli, tiende dag van de Ramadan, Oranje in de halve finale om 22.00 uur. Weer soep op schoot voor de televisie, adhaan en volkslied vallen nu precies samen. 130 minuten later helaas geen Oranje in de finale. Facebook is even stil, langzaam druppelen de berichten binnen hoe jammer het is, Krul had erin gemoeten, maar vooral berichten van dankbaarheid voor Oranje. Dankbaar dat ons land op de kaart is gezet, dankbaar dat we mochten genieten van wervelwind Robben, dankbaar voor de beste voetbalcoach aller tijden, maar vooral dankbaar voor Oranje voor het verrijken van onze Ramadan.

El Bachir Amenchar is voorzitter van de Moroccan International Business Network.

Beeld anp
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden