Danilo Di Luca: zondaar zonder schuldgevoelens

Hoe kun je zo stom zijn. Drie keer betrapt op doping. Maar Danilo Di Luca waant zich een kampioen. 'Als iedereen slikt, wint nog steeds de sterkste, snap je.'

Danilo di Luca. Foto ap

How can you be that fucking stupid?', twittert Lance Armstrong vlak voor de Giro in 2013 van start gaat. Een paar uur eerder is de Italiaanse wielrenner Danilo di Luca betrapt op doping - niet voor de eerste keer, niet voor de tweede keer, maar voor de derde keer. 'Ik weet dat ik geen enkele geloofwaardigheid heb als het om doping gaat', schrijft Armstrong, 'maar ik blijf denken: Di Luca, how can you be that fucking stupid?'

Dit weekend rijdt het peloton door Pescara, de woonplaats van een van de grootste dopingzondaars van deze eeuw: de voor het leven geschorste ex-Girowinnaar Di Luca. Officieel is hij zondag niet welkom tijdens de etappe, maar wie halverwege het parcours goed oplet, ziet straks tussen de duizenden gezichten van winkeliers, ambtenaren en juichende kinderen, een enorme blauwe zonnebril voorbij flitsen. Dat is Di Luca, de 41-jarige 'Killer van Spoltore'.

Hij zal er met plezier staan, zegt hij. Na al die turbulente wielerjaren heeft hij zijn leven eindelijk op orde. Dat komt vooral door wat hij doet in deze werkplaats, net buiten de stad. Hier sleutelt hij niet alleen aan zijn eigen fietsmerk Kyklos. Hij probeert iets van zijn leven te maken.

'Ik begin met een leeg vel en ik teken een fiets. Daar komt het op neer', vat Di Luca samen. Af en toe reist hij naar zijn Chinese fabriek om wat aanpassingen te doen aan bijvoorbeeld het carbon, de lak, of de vorm. In Europa zoekt hij winkels die zijn ultralichte racefiets (slechts 6,8 kilo) voor 8.500 euro per stuk willen verkopen. Binnen drie jaar wil hij naar duizend verkochte Kyklosfietsen per jaar.

Afgelopen jaar verscheen zijn autobiografie Beesten gemaakt van succes; net als in Nederland een ideale manier voor Italiaanse ex-sporters wat euro's te incasseren. 'Hoeveel boeken zei je dat Thomas Dekker heeft verkocht? Meer dan 100 duizend? Mijn God, kun je mij niet in contact brengen met een Nederlandse uitgever?'

In die biografie schrijft Di Luca hoe hij al als veelbelovende amateur in 1997 begon met verboden middelen. In de jaren daarna werd liegen net zo vanzelfsprekend als ademhalen. Nooit stond hij erbij stil dat hij, als een gedrogeerde Icarus die te fiets richting de zon klimt, diep zou kunnen vallen.

Zondag 14 mei, etappe 9: Montenero di Bisaccia - Blockhaus (139 km). Voor het eerst krijgt het peloton een berg te verteren. De Passo Lanciano met een stijgingspercentage van 8,4 procent over de laatste 13 kilometers.

Want hij viel. In 2004 was hij betrokken bij de grote Italiaanse dopingzaak 'Oil for Drugs' met in de hoofdrol een bevriende huisarts bijgenaamd Ali Chemicali. In 2009 werd hij twee keer gepakt na gebruik van het verboden middel cera en in 2013, vlak voor de Giro begon, smolten zijn vleugels voor het laatst.

Hoe kon hij zo stom zijn?

Di Luca strijkt met zijn hand door zijn strak ingevette kuif en lacht zelfbewust zijn glimmend witte tanden bloot: 'Armstrong probeert zijn eigen reet te redden. Dat zou hij niet moeten doen. Wielerfans die ons hebben laten vallen, begrijpen niets van fietsen. Mannen als Jan Ullrich, Danilo di Luca, Michael Boogerd, Lance Armstrong - dat zijn nu eenmaal kampioenen, met of zonder epo. Als iedereen aan de doping zit, wint nog steeds de sterkste, snap je? Sterker nog: als er geen doping was geweest, had ik meer gewonnen omdat doping nivelleert. Kampioenen zijn kampioenen omdat ze de beste zijn. Ik was de beste.'

Giro d'Italia honderd jaar

Italië-correspondent Jarl van der Ploeg en wielerverslaggever Just Fontein reizen langs het parcours van de honderdste Giro d'Italia op zoek naar de mooiste verhalen.

Meer over