Daniël Samkalden: 'CDA-congres is obscure morele witwaspraktijk'

Het geloof van CDA'ers in hun eigen goede bedoelingen blijft onverminderd groot, terwijl de kiezers allang zijn afgehaakt, schrijft vk.nl-columnist Daniël Samkalden.

Staatssecretaris van Infrastructuur en Milieu Joop Atsma, fractieleider Sybrand van Haersma Buma, minister van Economische Zaken, Landbouw & Innovatie Maxime Verhagen, minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap Marja van Bijsterveldt en minister voor Immigratie en Asiel Gerd Leers zingen het Wilhelmus. Beeld anp

En nadat de CDA'ers elkaar de ene na de andere staande ovatie hadden gegeven, manhaftig op elkaars schouders hadden geklopt en beroerd door heftige emoties elkaar nieuwe moed hadden ingesproken, zongen ze, sommigen met tranen in de ogen van het plichtsbesef, allen tezamen het Wilhelmus. Want ondanks alles, overwint hier de eensgezindheid en het landsbelang.

Je kunt je vraagtekens zetten bij het zingen van de Internationale op PvdA-bijeenkomsten, maar het zingen van ons nationale volkslied door CDA'ers op hun uiterst dubieuze congressen, verraadt inmiddels een type grootheidswaanzin die ik schaar in een absurdistische reeks waartoe ik verder ook de uitspraken van de Iraakse minister van Informatie reken die in 2003 verkondigt dat Irak aan de winnende hand is, terwijl de Amerikaanse bommen hem letterlijk om de oren vliegen.

Of het megalomane protocol dat het Nederlands elftal in 2004 moet doorlopen na een dramatische oefenwedstrijd waarin het verloor van het zwakke Ierland om vervolgens met een vuurwerkshow en het vrolijk zingen van Frans Bauer door het publiek te worden uitgezwaaid voor vertrek naar het EK in Portugal.

En sinds kort ook Kaddafi, die zonder water en licht in een kelder of afwateringsbuis met zijn satelliettelefoon radiozenders opbelt om te zeggen dat hij onverminderd stevig in het zadel zit. Bijna net zo wonderlijk is het onverminderde geloof van CDA'ers in hun eigen goede bedoelingen, terwijl de kiezers allang zijn afgehaakt.

Met het meest opportunistische partijcongres waar ooit beelden van zijn uitgezonden nog vers in het geheugen, kwam het CDA dit weekend samen in Utrecht. Eigenlijk zijn het geen congressen meer, maar obscure bijeenkomsten die dienen als dekmantel voor morele witwaspraktijken.

Dit weekend gebeurde dat middels een resolutie waarin de regering werd opgeroepen een 'humaan beleid te voeren ten opzichte van alleenstaande minderjarige vreemdelingen'. CDA-Drenthe diende de resolutie in om Mauro Manuel in Nederland te kunnen laten blijven, de partijtop drong er vervolgens op aan deze te ontdoen van alle woorden die een mogelijke consequentie zouden kunnen hebben, 85 procent van de aanwezigen stemde hier daarna mee in, partijkopstukken roemden op hun beurt de eensgezindheid binnen de partij en minister Gerd Leers, die op het punt staat Mauro het land uit te zetten, legde tenslotte de aangenomen resolutie uit als een steun in de rug voor zijn beleid.

Het is een hele slechte goocheltruc, maar als iedereen met elkaar afspreekt om er in te trappen, is er geen enkel probleem en klinkt er een oorverdovend applaus.

Niet alleen het CDA marchandeert met z'n principes. Een meerderheid van de Nederlanders steunt nog steeds dit gedogenkabinet, dat met ferme taal over asielzoekers aan de macht kwam. Maar ondertussen vindt ook 80 procent dat Mauro in Nederland moet blijven. Zoals een kind dat na het kijken van de hartverscheurende film Bambi besluit geen vlees meer te eten. In de week die volgt blijkt dit natuurlijk niet voor hamburgers te gelden. En ook niet voor vissticks. En ook niet voor kip. Eigenlijk geldt het alleen voor Bambi.

Dit Nederland, zo ook het CDA, zal de verantwoordelijkheid moeten nemen voor z'n keuzes. Dat kan in dit geval maar op één manier en dat is Mauro zo snel mogelijk op het vliegtuig te zetten, terug naar Angola.

Daniël Samkalden is schrijver, cabaretier en columnist van vk.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.