Dagboek

Dagboekfragment: hoe minder de minister doet, hoe beter het is

Londen, 22 oktober 1964

Op zaterdag 17 oktober ben ik benoemd tot minister van Volkshuisvesting. Het is nu de 22ste, maar allemachtig, wat lijkt het lang geleden. Alsof ik een totale transformatie heb ondergaan om lid van het kabinet te worden. Terwijl het precies is gegaan zoals ik had voorzien. Ik weet nu al hoeveel moeite het me gaat kosten om me niet onder de voet te laten lopen door mijn ambtenaren.

Mijn werkkamer in het ministerie lijkt op een isoleercel en zelf ben ik als een krankzinnig verklaarde, afgesneden van het normale leven en omringd door vakbekwaam verplegend personeel.

Ik mag bezoek ontvangen, maar ze zien erop toe dat ik en mijn gasten zich gedragen. En ze weten hoe ze mij moeten aanpakken.

Natuurlijk blijven ze reuze onderdanig: ‘Yes, Minister! No, Minister! Zoals u wenst, minister!’ En intussen zien ze er onafgebroken op toe dat de minister doet wat juist is.

Het is ook duidelijk dat je zelf niets hoeft te doen om alles op rolletjes te laten lopen. Ik vroeg mijn secretaris-generaal, George Moseley: ‘Laat me maar eens zien hoe ik de post moet behandelen.’

Ik heb het goed onthouden: ik hoef de inhoud van mijn bakje inkomende post slechts in het bakje van de uitgaande post te leggen, zonder iets te ondertekenen. Dan kan ik erop rekenen dat alles correct wordt afgehandeld en dat de minister op correcte wijze zijn taak vervult.

Richard Crossman (1907-1974), Brits politicus. Ingekort fragment uit The Crossman Diaries, de inspiratiebron van de Engelse tv-serie Yes, Minister. A. Howard, 1979.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.