Dag van niets

REMCO CAMPERT

Een dag zonder smaak of pit. Ik heb van die dagen. De brouwerij is zonder leven. Ik zou die dag geruisloos voorbij kunnen laten gaan, maar er wordt van me verlangd dat ik een aantal woorden schrijf die gedrukt moeten worden en ik ben al aan de late kant. De zzp'er die ik ben, mag hier niet van weglopen. De deadline komt met al zijn scherpte steeds dichter bij mijn nek. En dat juist op een dag dat het me aan inspiratie schort. Ik adem wel in, maar nauwelijks uit.

In de hoop dat de lezer ook zulke kleurloze dagen kent, begin ik dus maar ergens. Mijn oog valt op de donkerbruine schapenhuid die in mijn kamer ligt. De poes scherpt er graag haar nagels aan. Daarna strekt ze zich erop uit en valt in diepe slaap. In haar slaap maakt ze soms kleine geluidjes. Het puntje van haar staart beweegt, ze trekt met haar pootjes. Of zal ik ze beentjes noemen? De poes droomt en ik zou willen weten wat ze droomt. De schapenhuid heet Philip, zo genoemd door degene die me hem cadeau gaf. Bij die naam moet ik altijd even denken aan Philip Freriks, maar het idee dat hij, gevild en wel, op mijn vloer ligt, gaat me toch te ver. Deze laatste zin zou ik eigenlijk moeten schrappen, want hij is te flauw voor woorden. Flau(w) is een woord dat al in de 14de eeuw bij ons werd gebruikt, dus zet ik hier een oude, melige Nederlandse traditie voort. De flauwheid als iets dat ons verbindt.

Het nieuwe jaar is nog maar net begonnen of het schip van mijn schrijvende ondernemerschap dreigt al op de klippen te lopen. Vandaag lijkt alles me zinniger om te doen dan schrijven. En van dat 'alles' geef ik de voorkeur aan niets doen. Maar hoe doe je dat: niets doen ? Mijn prestaties op dat gebied liggen in een grijs verleden. Ik moet ervoor terug naar mijn puberteit. Toen ging niets doen vanzelf, je hoefde er niet voor geleerd te hebben. In de jaren daarna is het 'wel iets doen' er bij me ingehamerd. Het is een beetje laat in mijn leven om dat weer af te leren. De lusteloosheid die ik nu voel is ook niet de bedoeling. Het niets doen zou actief moeten zijn, voortkomend uit een bewuste keuze, niet een manifestatie van lamlendigheid.

Voor me ligt Eigen Bedrijf, een magazine, uitgegeven door (wie anders?) de Kamer van Koophandel. Er staat een column in van ene Guido Thijs, die zich 'bedrijfsverloskundige' noemt. Hij schrijft: 'Ervaren ondernemers weten dat je zelden of nooit uitkomt waar je heen wilt. De weerbarstige realiteit komt altijd om de hoek kijken met fratsen en onvoorziene gebeurtenissen'. In mijn geval is de frats dat ik nergens heen wil. Althans vandaag, morgen is de frats misschien weer anders.

Op het vlak van ondernemerschap straalt het blad benijdenswaardig veel energie uit. Zo komt er een zzp'er in voor, die elke maand relaties een cartoon toezendt, want 'humor is nog altijd een beproefd middel om op een ludieke manier de aandacht op je te vestigen'. Ik kan best cartoons tekenen, maar het laatste wat ik op dit moment wil, is de aandacht op me vestigen. Niets doen is mijn streven en dat graag zo min mogelijk ludiek.

Om me uit mijn lethargie te halen vind ik misschien meer baat bij het ZZP Adviescafé. Een fleurig lachende dame biedt aan ondernemers te helpen 'met het schrijven van hun boek'. Ze heeft ontdekt dat veel ondernemers een boek willen schrijven, maar niet weten hoe. 'Mijn 90-dagenprogramma combineert praktische tools en persoonlijke begeleiding. Ik zorg voor de stok achter de deur'. Het Adviescafé kent zijn pappenheimers. Ik blijf nog maar even bij die futloze beroepsgroep.

Ik sta op en ga voor het raam staan. De dag is vaal en bewegingloos, rust waarschijnlijk uit van de vorige dagen. Alleen een zwerver is actief bezig met de inspectie van een vuilniszak. Ik hou op met schrijven en ga naast de poes op Philip liggen. Zonder eerst mijn nagels te scherpen, zelfs dat is me te veel.

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden