'Dag Monster is nu extremer'

Inèz Derksen..

sittard Ze maakt haar zinnen niet. En wat ze zegt, begint meestal aarzelend met: ‘Ik heb het gevoel dat...’ of ‘Ik zoek nog...’

Het is verrassend om iemand die zulke stevige producties maakt, zo zoekend te horen praten. Maar waarschijnlijk is dat juist de kracht van Inèz Derksen, artistiek leider van jeugdtheater Het Laagland in Sittard. Waar anderen een berg beklimmen een vlaggetje planten en verder trekken, daar beklimt Derksen haar berg het liefst een aantal keer opnieuw, van verschillende kanten. ‘Ik weet dat vernieuwing populair is, maar ik denk weleens: moet dat wiel nou alweer opnieuw worden uitgevonden?’

Die behoefte aan herhaling geldt ook voor Dag Monster, de voorstelling die gisteren in première ging. Dag Monster gaat over drie meisjes die het verhaal vertellen van een betoverde prins met het uiterlijk van een monster. Pas als een meisje oprecht kan zeggen dat ze met hem wil trouwen, wordt de betovering verbroken. Trouwen met een monster lijkt een makkie, maar al snel ontdekken de meisjes dat het in de praktijk vies tegenvalt, de angst voor het onbekende is een sterke tegenstander.

Derksen: ‘De oerversie maakte Liesbeth Coltof in 1986 en voor mij was dat destijds een openbaring. De actrices wisselden steeds van perspectief: het ene moment zijn ze verteller, dan weer ingeleefd in hun rol. Ik vond die tekst van Pauline Mol prachtig en ook het feit dat er ondanks die wisselingen zo’n zuivere en betoverende voorstelling uit voortkwam.’

Negen jaar later zette Derksen zelf haar tanden in het stuk. Ze koos volwassen vrouwen, geen debuterende actrices, want ze wilde laten zien dat bang zijn voor het onbekende niet alleen iets voor kinderen is. De voorstelling werd een succes.

Nu, nog eens dertien jaar later, lukte het Derksen twee van de drie oorspronkelijke actrices opnieuw te contracteren en onderzoekt ze de voorstelling nog eens. In lange repetities gaat ze haast pijnlijk nauwkeurig te werk. ‘Je hele lichaam moet uitdrukken dat je al zó lang op een oplossing wacht dat er eigenlijk niets meer te wachten valt.’

De actrice kijkt vragend terwijl Derksen aarzelt. ‘Ik heb behoefte aan... Doe het nog maar eens.’

Later op de dag is er een doorloop die een veel betere indruk geeft van het geheel, waarin zich krachtig de dubbele lijn begint af te tekenen van actrices die een verhaal vertellen en meisjes die oprecht bang zijn. Voor Derksen houden sommige thema’s gewoon nooit op. Dag Monster gaat nog steeds over angst en dapperheid. En dat is nog steeds uitdagend.

Het is als met haar dochter: heel vaak merkt Derksen dat ze met dezelfde problemen worstelen. ‘Volwassenen en kinderen verschillen niet zoveel van elkaar. Daar kunnen we ons wederzijds over verbazen.’

Het enige dat met het ouder worden verandert is je houding ten opzichte van die problemen. Zo werkt het voor Derksen bij Dag Monster ook. ‘Vergeleken met negen jaar geleden durf ik de rollen nu extremer te maken. Het verhaal is enerzijds heel subtiel, maar tegelijk ook steviger, vileiner. Vroeger had ik misschien de neiging die scherpe randjes te verzachten, nu niet meer. Ik weet dat de actrices aan elkaar zijn gewaagd en dat buit ik uit. Ze mogen het elkaar, als de meisjes die ze spelen, lekker moeilijk maken.’

Dag Monster (8+) door Het Laagland. Regie: Inèz Derksen. Spel: Wieky de Boer, Loulou Rhemrev en Kim Scheerder. Zie: www.hetlaagland.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden