Dag Edgar Davids! Dag Mark van Bommel!

Charles Bromet en Willem Vissers

Column voor het radioprogramma Langs de Lijn (NOS), 25 februari 2008

Overpeinzing I

Zondag, tijdens de wedstrijd NAC - Ajax, probeerde Edgar Davids met een dubbele schaar zijn tegenstander in de luren te leggen. Het zag er heel raar uit.

Het was alsof een trainer zijn pupillen probeerde uit te leggen wat dat is, een schaar. De actie werd langzaam uitgevoerd zodat ze goed konden kijken. De spelers van NAC schoten nog net niet in de lach toen ze dat kleine mannetje met die bril aan de zijkant van het veld een paar even onbeholpen als stramme danspasjes zagen maken.

Dat is frustrerend, voor een voetballer, als de benen niet meer kunnen uitvoeren wat de hersenen willen. Ik weet er zelf alles van. De tand des tijds. Slijtage.

Het verbaasde me dan ook niet dat Davids na de wedstrijd tegen NAC zei dat hij sterk overweegt zijn loopbaan te beëindigen. Misschien nog een jaartje zakkenvullen in de woestijn en dat was het dan.

Aan alles komt een einde, zei Davids zondag tegen RTL. Dat zijn ware woorden. Aan alles komt een einde. Zelfs aan Edgar Davids. Of we daar rouwig om moeten zijn, weet ik niet. Als iets hem kenmerkt, is het zijn hardheid. Ook voor zichzelf.

Zelf heb ik Davids altijd nogal mal gevonden, maar dat was waarschijnlijk ook zijn bedoeling. Als voetballer was het niet in de laatste plaats zijn bedoeling een imago op te bouwen. Daarin is hij goed geslaagd, wat je verder ook van dat imago vindt.

En dan heb ik het nog niet eens gehad over zijn doodschoppen in de wedstrijd tegen PSV.

Overpeinzing II

Ik ben me er zeer goed van bewust dat de media vaak een imago creëren, maar teken daarbij wel aan dat de voetballers zelf voortdurend voor inspiratie zorgen. Mark van Bommel bijvoorbeeld speelde zondag met Bayern München de topwedstrijd tegen Hamburger SV.

In de slotfase kreeg hij een gele kaart omdat hij de bal te lang vasthield. Hij reageerde door demonstratief te klappen voor de scheidsrechter en voltooide de act met een vulgair gebaar, de Latijnse variant op de opgestoken middelvinger: linkerhand op de rechter bovenarm, rechter bovenarm de lucht in, terwijl de vuist wordt gebald.

Onmiddellijk dacht ik aan de Champions League-wedstrijd van Bayern München tegen Real Madrid, vorig seizoen, toen Van Bommel precies hetzelfde gebaar maakte, naar de Spaanse aanhang. Na afloop werd hij geïnterviewd door de NOS.

Hij vond het niet slim, zei hij, maar aan niets was te zien dat hij er spijt van had. Op zijn gezicht stond een domme grijns gebeiteld.

Zondag in de Allianz Arena deed hij het nog een keer. Daar ging die bovenarm weer de lucht in. Het ontging de scheidsrechter niet: rode kaart, Van Bommel geschorst in de uitwedstrijd tegen concurrent Schalke 04, woedende trainer Hitzfeld, geldstraf, gestamelde excuses.

Het filmpje is op Youtube te bekijken. Ach ja, denk je dan, Mark van Bommel. En je vraagt je af wat dat moet worden, als zijn schoonvader Van Marwijk, tevens zijn grootste fan, na de zomer bondscoach wordt.

Overpeinzing III

Op Marco van Basten, de bondscoach, is van alles aan te merken. Maar dat hij nooit heeft overwogen Edgar Davids op te roepen voor Oranje en niet van plan is de deur nog een keer te openen voor Mark van Bommel, getuigt van grote wijsheid.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden