Daar waar krijgers worstelen met de liefde

De wens te kunnen vliegen is onverwoestbaar. Hoe machtig moet het gevoel zijn zomaar op te stijgen? Om met enkele fysieke inspanningen de lucht in te gaan en over daken te kunnen scheren, de mensen op straat verbijsterd achterlatend?...

Karlsson, uit de boeken van Astrid Lindgren, kan het, met een propellor in zijn rug. En Superman natuurlijk, in strak blauw pak en een vuist vooruit.

In Crouching Tiger, Hidden Dragon vliegen krijgers door de lucht alsof het doodgewoon is. Ze maken reuzensprongen, lopen tegen muren op en vechten in boomtoppen, elkaars zwaarden ontwijkend door van tak naar tak te zweven.

De martial arts-film is gebaseerd op een droom. Regisseur Ang Lee (Sense and Sensibility, The Ice Storm) verwezenlijkt in Crouching Tiger het beeld dat hij als Taiwanees kind van China had: een wereld waarin krijgers worstelen met liefde, loyaliteit en spirituele kwesties. Een wereld, kortom, waarin geen plek is voor kolderieke knokkers als Jackie Chan.

Lee maakte een royale stijloefening, waarin hij de traditie van Chinese krijgskunstfilms verbindt met de verworvenheden van Hollywood. Crouching Tiger is in alle opzichten een vrijage tussen oost en west.

De personages dragen boeddhistische filosofieën uit, maar de special effects komen uit Hollywood, waar dan wel weer Hongkong-meester Yuen Wo-ping de dienst uitmaakt op het gebied van choreografieën voor zwaardvechters. Met als gevolg dat de historische krijgers in Lee's sentimentele liefdesverhaal dezelfde bewegingen maken als de futuristische wereldverbeteraars in The Matrix van de broers Wachowski.

Er zijn meer grensoverschrijdingen: het budget, 15 miljoen dollar, werd door de Taiwanese, Chinese en Amerikaanse coproducenten voornamelijk in Amerika gevonden, de muziek (met veel ruimte voor celliste Yo-Yo Ma) is van de Amerikaans-Chinese componist Tan Dun en hoofdrolspeler Chow Yun-fat is ook in Amerika populair door zijn rol in Anna and the King.

Crouching Tiger, Hidden Dragon heeft een simpel uitgangspunt. Over onmogelijke dan wel onuitgesproken liefdes gaat het, tegen de achtergrond van de Qing-dynastie - een decor dat zich bij uitstek leent voor romantische plaatjes en overzichtelijk drama.

Juist op dat vlak blijft Lee's mengsel steken in onnodig ingewikkeld vertelde avonturen, die al snel overwoekerd raken door de oogverblindende landschappen en gevechten. De kloof tussen vergapen en ontroering wordt niet gedicht.

Ang Lee geldt als de gedoodverfde winnaar van de Oscar voor de beste niet-Engelstalige film. Zijn film verdiende in Engeland al na drie weken meer geld dan La vita è bella van Roberto Benigni, tot dan de meest verdienende niet-Engelstalige productie.

De wens te kunnen vliegen is inderdaad onverwoestbaar.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.