‘Daar vaart mijn jeugdliefde binnen’

Vijftig jaar na haar doop is de ss Rotterdam weer thuis. ‘Het schip omhelsde je.’

Met op zijn armen tatoeages uit Formosa en Singapore staat oud-matroos Willem Michielsen (69) op het achterdek van partyschip Marlina in zijn eentje zijn tranen weg te slikken. ‘De voorste poort aan stuurboordzijde, dat was onze hut’, zegt hij dan. ‘Ja, dit doet je echt wat. Hier word je stil van.’

Getrokken door twee sleepboten verschijnt maandagmiddag rond half vier, bijna vijftig jaar na haar doop, de ss Rotterdam voor de kust van Hoek van Holland. Met haar rondingen is zij al van verre herkenbaar als een beauty. De Rotterdam is dan nabij haar geboortegrond, tevens laatste ligplaats. En met haar thuiskomst spoelt een golf van emoties door de Nieuwe Waterweg en de Nieuwe Maas.

De passagiers van de Marlina, onder wie een flink aantal oud-bemanningsleden van de ss Rotterdam, bewegen zich naar het buitendek, een enkeling zwaait met krukken. ‘Daar is ze, daar is ze.’ Heel gedurfd worden er door bejaarde mannen en vrouwen stoeltjes beklommen, voor een nóg beter zicht op de grande dame, het voormalige vlaggenschip van de Holland-Amerika Lijn. Hún schip.

De Rotterdam heeft een mooie dag uitgekozen voor haar thuiskomst. De zon schijnt en de wind is matig. De landtong bij Rozenburg staat vol auto’s. Talloze fotocamera’s en verrekijkers worden geheven. Ook op de kade verdringen de toeschouwers zich.

‘Ik zit in mijn laatste levensfase en zie daar mijn jeugd binnenvaren’, zegt de Fries Piet Rinsma (73). Hij voer als steward vier jaar lang op de Rotterdam en was aan boord toen het schip in 1959 voor het eerst thuishaven Rotterdam verliet. Serveerde er warme maaltijden aan koningin Juliana en prins Bernhard. De prins had veel noten op zijn zang, de koningin vond hij een schat (‘Die was al blij met een lepel doperwtjes’). Hij heeft een raar gevoel nu hij zijn oude liefde terugziet. ‘Niet in woorden uit te drukken. Ik was een beetje verliefd op dat schip.’

Iedereen aan boord van de Marlina is het er over eens. De ss Rotterdam was, is en blijft een lust voor het oog. Haar moderne opvolgers, zoals de recentelijk gedoopte Eurodam, zijn ‘oninteressante blokkendozen’ vergeleken bij deze schoonheid. ‘Dit is een echt schip. Dit schip lééft.’

‘Ik heb nog met mijn man aan boord gezeten’, vertelt Adriènne Maes (89). ‘Ik zou eigenlijk wel willen huilen, maar doe dat nu niet.’ Ze voer in 1965 als model op het schip. Ach, het was zo’n mooie tijd, memoreert ze. ‘We gingen in New York naar Broadway en de Radio City Music Hall. En alles klopte aan boord. Het schip omhelsde je.’

Ida Labega (69), voormalige hostess op de Rotterdam, had twintig avondjurken en een flinke hoedencollectie toen ze na zes jaar varen over de wereldzeeën definitief van boord ging. ‘De mooiste tijd van mijn leven was mijn tijd bij de Holland-Amerika Lijn. Elke avond kaviaar, champagne en avondkleding. Stond ik voor duizend mensen te praten via de microfoon.’

Terwijl de Rotterdam langzaam de Marlina passeert, werpt Nel Winkelman (64) rozen vanaf het achterdek in de Nieuwe Waterweg. Ze doet het ter nagedachtenis aan haar in januari overleden oom Jan Westhuis, die jaren op de Rotterdam voer als radiotelegrafist. Liever nog dan de rozen hadden de nabestaanden van de 78 jaar oud geworden Westhuis diens as uitgestrooid, vanaf de ss Rotterdam, maar dat mocht niet.

Dan komt Frans Bauer door de luidsprekers en gaan de wijn- en bierglazen rond. Het is feest op de Marlina: de Rotterdam is eindelijk thuis. ‘Dit is voor mij net zo’n emotioneel moment als de maiden trip’, zegt Jan Oostrijck (69), die zowel de eerste als de laatste vaart van de Rotterdam mocht meemaken. ‘Voor mij is dit een nationale feestdag.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden