cultuur van flitsend en cool

Een aansteker, een golfbaan, of misschien toch een parfumfles. Karim Rashid ontwerpt alles en aan ieder product van zijn hand knoopt hij zijn persoonlijkheid vast....

Naar welke muziek luistert u het liefst? 'Ambient music. Er is een dj die ik erg bewonder, die dat soort muziek draait in Terry's Cafe. En Baby Mamouth. Ik was zelf dj in de jaren zeventig en ben gek op die obsessie.'

Welke kleren zult u nooit dragen? 'Zwart. Ik haat zwart. Ik ben meer iemand van wit.'

Dat soort oppervlakkige vragen en dito antwoorden kun je tegenkomen op internet of in sommige woon- en modebladen, en in dit geval is Karim Rashid het slachtoffer. We kunnen niet achterhalen of hij werkelijk zo plat is, of dat hij het grootste talent is sinds Philippe Starck. Laten we maar afgaan op zijn ontwerpen. Hij maakte er sinds zijn afstuderen in 1982 al achthonderd. Hij is net zo veelzijdig als zijn Franse evenknie. Zijn ontwerpen gaan van een sigarettenaansteker tot een schaakbord, van een parfumfles voor Issey Miyake tot meubilair.

Hij is de zoon van een Egyptische vader en Britse moeder, zijn broer is de al even talentvolle Hani Rashid die het paviljoen van de Haarlemmermeer op de Floriade tekende. Karim, die opgroeide in Engeland en Canada, was al vroeg aan het ontwerpen. Hij veranderde als jongen de tuin van zijn ouders in een golfbaan, 'knipte en schoor het gras' en bedacht en passant een ideale golftas.

Zijn handelsmerk is een tattoo in de vorm van een open kruis dat hij op zijn bovenarm heeft aangebracht, zijn favoriete kleur hot pink. Overbodig te zeggen dat Rashid veel affiniteit heeft met de popcultuur (Britney Spears), met clips en filmsterren, en

dus blijkens de interviews nimmer een roman leest. De werkelijkheid is immers al heftig genoeg.

In de ontwerpen van Rashids meubilair springen de Cheapo Chair of de Oh Chair eruit, omdat die in een notendop de voorliefde van Rashid voor gewelfde, vloeiende vormen laat zien. Van rechte hoek en houdt hij niet, hij laat zich sturen door de mogelijkheden van kunststof en toont zich daarin een ware meester. Rashid is ook in die zin een kind van zijn tijd dat zijn spullen goedkoop zijn, makkelijk te verschepen en te verspreiden.

Popcultuur. Het is de context waarin het meubilair en de lampen van Karim (waaronder een mooie scheve) moeten worden geplaatst. Een cultuur van flitsend en cool. Als we bedenken dat Starck ook zo begon, is er voor de 42-jarige Rashid nog een serieuze toekomst weggelegd. Hij is net als Starck een volksdesigner, bovendien iemand die zijn persoonlijkheid aan een product knoopt. Ras hid is het product. Logisch dat het antwoord op de laatste vraag die hem onlangs werd gesteld, de volgende is. Wat is uw motto? 'Ik wil de wereld veranderen.'

We staan erbij en kijken ernaar.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden