Culturele symbiose met laars en klomp

De openingsscène van het Jubileumprogramma van Het Internationaal Danstheater vat alle karaktertrekken van dit veertigjarige gezelschap samen. Twee oplichtende vingers tasten vrolijk een donker vlak af, toespelend op de nieuwsgierigheid naar andere culturen....

Annette Embrechts

Dit begin is ook de geboorte van een nieuw jeugddansgezelschap. Als cadeau voor het veertigjarig jubileum kreeg Het Internationaal Danstheater extra subsidie voor een jeugdafdeling. Met negen nieuwe dansers en twee ervaren leden van het volwassengezelschap presenteert Het Internationaal Danstheater voor de Jeugd zijn eerste productie: een bewerking van de succesvolle voorstelling Met Handen en Voeten (2000).

Dat programma staat als een huis. De stoplappen uit het origineel zijn verdwenen, scènes zijn ingekort en de onderlinge interactie is versterkt. Zo richt de dans zich nu meer op de confrontatie tussen jongens en meisjes, op de macht van de groep versus de eenling en op het cultuurverschil tussen de agressieve 'Grijzen' en speelse 'Kleurlingen'.

Dit alles wordt verbeeld in een spel van vliegensvlug handgeklap, angstaanjagend gebrul, stepping op regenlaarzen, clogging op Engelse 'klompen' en gegoochel met bamboestokken. Met militaire discipline storten de elf dansers zich in een gevechtsoefening, oorspronkelijk bedoeld voor Maori-mannen uit Nieuw-Zeeland, waarna een vrolijke zigeunerdans uit Turkije volgt als vredig antwoord.

De nieuwe dansers vinden elkaar in een opvallend sterke syn chroniteit . In navolging van het Arnhemse Introdans Ensemble voor de Jeugd laat dit gezelschap zien dat de jeugddans in Nederland is uitgegroeid tot een volwassen discipline.

Het jubileumprogramma bestond verder uit drie herinneringen aan oude programma's, zoals het indringende begrafenisritueel van tromgeroffel uit Moeder India (1997) en een prachtige klezmermelodie uit De Ziel van de Zwarte Zee (1998). Ook toonden tien mannen met zwarte kapmutsen een voorproefje uit het winterprogramma Kavkas, dansen van de Kaukasus . De vrouwen antwoorden met een zacht ritueel van Koreaanse percussie . En tot slot vonden ze elkaar in een swingende finale van Amerikaanse stijldansen . Het was dat er geen Afghaanse folkloredans tussen zat, anders zou dit programma een fraai gebaar van toenadering zijn geweest in een tijd van culturele botsin-gen.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden