Culemborg vreest activisten tegen vangen en afmaken van 'vliegende ratten' 'Verdelging van duiven vereist veel tact'

Het 'Duiven Bevrijdings Front' is nog niet in de straten van Culemborg gesignaleerd, maar uit voorzorg zijn de metalen doodskooien verdekt opgesteld....

Van onze verslaggever

Mark van Driel

CULEMBORG

De duiven veroorzaken overlast, vindt Culemborg. De ammoniak in de uitwerpselen tast monumentale panden aan en de stront stinkt, veroorzaakt gladheid en hindert automobilisten. De dieren dragen bovendien veel ziektekiemen bij zich. Het zijn 'vliegende ratten' die onder de bloedluis, teken en vlooien zitten.

Dierenvrienden zien duiven echter als 'vredessymbolen', weet plagenbestrijder R. Bakker. Als ze horen dat de vogels in de vleesindustrie van Zuid-Europese landen verwerkt worden, ontsteken ze in woede. 'Mijn kooien zijn al enkele malen vernield en ik word geregeld telefonisch bedreigd. Bij de gedachte aan duivenpaté slaan bij sommige mensen de stoppen door.'

Bakker denkt dat de 'aaibaarheidsfactor' van duiven emoties oproept. Met ratten en roeken heeft niemand medelijden, maar de vangst van katten en duiven vraagt om tactisch optreden. Ten onrechte, vindt hij. 'Duiven lijken lief en zielig, maar ze zitten onder de bacteriën. In flats of ziekenhuizen krijgen mensen door duiven vaak ademhalingproblemen.'

Jaarlijks vangt Bakker zo'n veertigduizend duiven. Gemeenten, woningbouwverenigingen, ziekenhuizen, maar ook producenten van levensmiddelen doen geregeld een beroep op zijn efficiënte, maar dodelijke methode. Toch doen veel opdrachtgevers geheimzinnig over het in de arm nemen van de duivenverdelger: ze vrezen de publieke opinie.

In Amsterdam is niet voor niets geëxperimenteerd met een minder wrede methode. De gemeente probeerde duiven graan met een anticonceptiemiddel te voeren. Elke duif die tien dagen een minimale dosis van acht gram binnenkreeg zou een half jaar onvruchtbaar blijven. De proef mislukte, want het bleek onmogelijk om duiven de vereiste dosis te laten eten. Het verspreiden van extra voedsel trok bovendien nog meer duiven aan.

Ook het aanbrengen van netten, pinnen, gaas en duivenwerende pasta's op gebouwen werkt nauwelijks. Het is kostbaar en de duiven verdwijnen niet, maar nestelen zich simpelweg op een onbeveiligde gevel.

Vooralsnog blijft ook Amsterdam duiven vernietigen. Maar het gebeurt zonder er veel ruchtbaarheid aan te geven, zegt hoofd ongediertebestrijding G. Otten. 'De duiven worden met koolzuur vergast en naar een destructiebedrijf gebracht. Dat is geen leuk gezicht.' Voor consumptie zijn de dieren volgens Otten ongeschikt. 'Zo'n patatduif is absoluut niet gezond.'

Een eenvoudige oplossing voor de duivenoverlast is er niet. Volgens Bakker wordt de wildgroei in stand gehouden door onverantwoordelijk gedrag van duivenmelkers. Elk jaar fokken ze duizenden nieuwe beesten. Postduiven die niet terugkeren van vluchten, laten de eigenaren verpieteren. Met een duif die de weg kwijtraakt, kunnen ze geen prijzen verdienen.

Ook de Dierenbescherming weet niet hoe de duivenstand kan worden beperkt. Het doden van vogels wijst ze af, maar een alternatief is niet voorhanden. Stoppen met voeren is het beste, denkt woordvoerder T. Scholten. Als niemand de duiven meer broodkorsten en graanvoer geeft, sterven de dieren een natuurlijke dood.

Culemborg heeft de raad van de Dierenbescherming opgevolgd. Alle bewoners zijn per folder opgeroepen geen vogels meer te voeren. Of de voorlichting helpt, betwijfelt Otten. 'Duivenvoerders zijn net zo moeilijk te bestrijden als duiven. In Amsterdam staan mensen om zes uur 's ochtends al graan te strooien. Als je ze wijst op de overlast kijken ze je glazig aan. Het zijn toch lieve beestjes, zeggen ze dan.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.