Cruciale fase voor Clickfonds

De rechtszaak tegen Leemhuis & Van Loon nadert de cruciale fase. Vandaag behandelt de Clickfondskamer de verdachte feiten. Luidt het onderzoek naar de start van de geruchtmakende beursfraudezaak ook het begin van het einde in?...

Zeven dagen lang boog de speciale Clickfonds-kamer van de Amsterdamse rechtbank zich over de start van het beursfraude-onderzoek. Vanaf vandaag buigt zij zich eindelijk over de feiten in de zaak tegen Leemhuis & van Loon BV en vier oud-directeuren van dit voormalige effectenbedrijf.

Via een reeks getuigen maakte de rechtbank kennis met de bron van de spectaculaire verdenkingen waarmee Clickfonds eind 1997 van start ging. Uit hun houding bleek zonneklaar: de rechters waren not amused.

Hoogleraar Arnold Heertje, destijds informant van officier van justitie Henk de Graaff, deed nog eens omstandig uit de doeken dat de Clickfonds-regisseur zijn informatie had misbruikt: 'Ik was geen tipgever maar indrukgever'. Een proces-verbaal dat Clickfonds in verband bracht met drugscrimineel Johan V., was 'boterzacht', zei officier van justitie F. Teeven die 'De Hakkelaar' vervolgde.

Maar het meest schadelijk waren de getuigenissen over een rechtshulpverzoek aan justitie in Zwitserland, waarmee De Graaff cruciale bewijzen tegen vele Clickfonds-verdachten wist te verzamelen. De Zwitsers verlenen geen rechtshulp voor belastingdelicten.

Wat bleek tijdens het verhoor van FIOD-rechercheur Van Dijk? Alle verwijzingen naar belastingen zijn uit de Duitse vertaling verdwenen. En een sleutelzin over de banden met De Hakkelaar, die niet in het Nederlandse origineel stond, was juist weer toegevoegd. 'Onbestaanbaar', zo vond onderzoeksrechter F. Salomon.

De feitelijke behandeling spitst zich toe op twee resterende verdenkingen: deelname aan een criminele organisatie die onder meer gelegenheid gaf tot belastingfraude, en een loonbelastingkwestie. Tegen twee ex-directeuren zijn daarnaast nog privé-belastingfraudes ten laste gelegd.

Wat zijn nu de opties voor de Clickfonds-rechters? Met name de blunder met de vertaling zal een sleutelrol spelen. Al in een eerder Clickfonds-vonnis, dat tot vrijspraak leidde, kwalificeerden zij de foute vertaling als 'een ernstige misslag' - en dat terwijl zij daar toen nog het fijne niet van wisten.

Het doortrekken van die lijn voert op zijn minst naar een uitsluiting van het 'Zwitserse' bewijs. De verdenking van een criminele organisatie zou dan sneuvelen, maar de rechtbank kan de verdachten dan nog op basis van de feiten veroordelen of vrijspreken.

Maar het kan ook zijn dat de rechtbank de overgebleven verdenkingen niet vindt opwegen tegen de schade die het justitiële geknoei aan de verdachten heeft berokkend. Dan rest slechts één conclusie: de officier is niet ontvankelijk, de verdachten gaan vrijuit.

De rechters kunnen nog een stap verder gaan: de niet-ontvankelijkheid baseren op de foute vertaling en misleiding van de Zwitsers. Dan sneuvelt bijna de hele beursfraudezaak, en kan de Clickfonds-kamer snel worden ontbonden.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden