'Crossen, lekker rammen vond ik het mooiste'

Oude topatleten zijn vaak net oude soldaten. Ze sterven niet, ze kwijnen langzaam weg. Niet langer welkom op de wedstrijden der prominenten, schuiven ze door naar de B-loopjes, om vervolgens bij de veteranen aan de start te verschijnen....

Het zal de liefde voor de sport zijn, de verslaving aan de vele trainingen, het leven in hardloopkledij. En waarom ook niet - als je in Nederland een beetje talent hebt kun je nog lang in de prijzen lopen. Kijk naar Aart Stigter, al ver voorbij de veertig, maar bij het laatste NK marathon in Eindhoven nog wel goed voor een plaatsje op het podium.

Een wedstrijdlicentie gaat lang mee, maar een van de markantste verschijningen binnen de Nederlandse wegatletiek levert de papieren toch in. Ook René Godlieb houdt van zijn sport, ook hij is verslaafd aan de trainingen langs de Vecht en op de baan. Toch houdt Godlieb het voor gezien. Op oudejaarsdag liep hij tijdens de jaarlijkse Sylvestercross in het besneeuwde Soest zijn laatste wedstrijdrondjes.

Hij is 34 jaar oud en dan kun je als duursporter (zie Carlos Lopes, Rob Barel en Piet Kleine) nog best een aantal aardige jaren voor de boeg hebben, toch vindt Godlieb het wel mooi geweest zo: 'Ik heb de laatste twee jaar veel met blessures gekampt. Steeds als ik op het punt stond terug te komen, raakte ik weer geblesseerd.'

Bovendien raakte door die kwetsuren de progressie eruit. Tijdens zijn afscheid in Soest werd hij 25ste. Zo'n klassering valt voor een keer nog wel te pruimen - week in, week uit wordt dat toch een geheel ander verhaal.

'Neem Tonnie Dirks, een groot voorbeeld voor mij. Tonnie werd zevenmaal Nederlands kampioen op de cross en ging toen afbouwen bij B-loopjes. Als ik dat zie, doet dat pijn. Dan kun je beter in een keer een streep eronder trekken. Dan is het klaar en doei.'

Het is niet dat hij aan zijn maatschappelijke carrière moet gaan denken. Godlieb heeft naast zijn vele trainingen bijna altijd fulltime gewerkt, recentelijk als 'debiteuren-beheerder' bij de gemeente Weesp. 'Het besluit om te stoppen is louter sportief. Ik heb er geen lol meer in om hard te blijven trainen voor teruglopende prestaties.'

Godliebs sportieve loopbaan is illustratief voor die van veel andere Nederlandse atleten. Nationaal een topper, internationaal nimmer van voren. Hij behaalde 21 medailles bij nationale kampioenschappen, bij WK's en EK's veldlopen en halve marathon eindigde hij nooit vooraan.

'Daar ben ik heel reëel in, internationaal stelde het allemaal weinig voor wat ik deed. Bij het WK veldlopen ben ik eenmaal in de topzestig gefinisht en dat wordt door kenners als een aardige prestatie gezien. Maar het grote publiek zegt het uiteraard niets.'

Het meest genoot Godlieb van het gemodder in het veld. Hij behaalde ook een nationale titel op de steeple (1989), zijn overwinning in de duinen van Soest op oudejaarsdag 1992 schat hij iets hoger in. 'Crossen, lekker rammen, zonder al te veel nadenken. Dat vond ik het mooiste.'

Door zijn onrustige karakter werd het nooit wat op de marathon. In die wereld van rustige zielen was Godlieb altijd een explosief buitenbeentje. Hij was te extrovert om op de klassieke afstand een grote rol te kunnen spelen.

'Knallen en rammen' gaan nu eenmaal niet samen op de marathon, waar een meer afwachtende houding meer op haar plaats is. De 'wervelwind' maakte zich volgens bondscoach veldlopen Jack Wouters te vaak te druk om de randverschijnselen rond wedstrijden. 'En dat benadeelt de prestatie op de lange afstand. Maar voor het veldlopen was hij in de wieg gelegd.'

Godlieb bleef op de 42.195 meter nu steken op een tijd van 2.24 en dat noemt hij zelf 'gewoon kut'. Hans Koeleman, die in de jaren tachtig nog op de steeple tegen Godlieb liep: 'Op de marathon heeft hij het onderste denk ik niet uit de kan gehaald. Ik denk dat hij wel een tijd van 2.12 had kunnen lopen.'

Koeleman noemt Godlieb een 'goudeerlijke jongen, hij heeft een mening. Het was altijd fijn om hem er bij te hebben in een groep.' Alleen samen trainen was niet altijd een onverdeeld genoegen: 'René was een van die jongens die bij trainingen altijd precies een half metertje voor je ging lopen. Goh, wat had ik daar een bloedhekel aan.'

De rossige 'spijker' uit Weesp mag als sporter gestopt zijn, 'ze zijn nog niet van me af'. Hij gaat verder als trainer bij het Hilversumse GAC. Ook begeleidt hij een groep recreanten naar de marathon van New York.

'Ze wilden weg op een tijd van rond de drie uur. Toen ik vertelde wat daar allemaal voor komt kijken, hebben we de doelen bijgesteld tot 3.30 uur.' Coach Godlieb loopt in november zelf ook mee in de VS. Zonder wedstrijdlicentie, anoniem in de massa. 'Ben benieuwd hoe dat is.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden