Countrybeachgirl Heather Myles op een vloerkleed in Alphen

MUZIEK Heather Myles. Hotel Toor, Alphen aan den Rijn, 2 februari. Op..

4 februari in Paradiso Amsterdam, 5 in Marum, 7 in 013, Tilburg.

Voor Heather Myles loopt de weg naar Europees succes langs de artiesteningang van Hotel Toor, vlakbij het station in Alphen aan den

Rijn. Dankzij organisator Cor Sanne is de Charlottezaal van dat hotel

uitgegroeid tot pleisterplaats voor Amerikaanse artiesten uit de country- en rootsmuziek. Dale Watson is er soms te gast, volgende week komt Chip 'Wild Thing' Taylor, een paar weken daarna The Goods uit Canada. Bijna altijd is Toor uitverkocht.

De zaal heeft eigenlijk alles wat bij een concert niet van pas komt: een laag plafond, veel glas met gordijnen ervoor, schilderijtjes aan de wanden en een merkwaardige U-vorm, die maakt dat de obers zich met

de bestellingen tussen band en publiek door moeten wringen. Een podium is er niet, de artiesten staan op dezelfde vloerkleden als de leunstoeltjes van de toehoorders. Juist daardoor zijn er weinig plekken waar de concerten een zo Amerikaanse sfeer hebben. In hun eigen land kennen de artiesten immers niet het netwerk van jongerencentra en muziekzalen dat Nederland omspant.

Zangeres Heather Myles werd geboren in Riverside, niet ver van Bakersfield in Californië en dat is aan haar muziek te horen. De Bakersfield-sound is een mix van country en rockabilly, met scherpe, heldere gitaren, gedragen door een stevige basis van drums en bas. Een klank die door Buck Owens in de vroege jaren zestig werd gemunt, en daarna door Merle Haggard en Dwight Yoakam is uitgebouwd.

Van zowel Haggard als Owens heeft Myles nummers op het repertoire. Maar de meeste songs zijn afkomstig van haar vierde cd Highways & Honky Tonks, een reeks van twaalf voorbeeldige excursies in het genre, en een van de beste country-cd's van het afgelopen jaar. Zelfgeschreven nummers als Mr. Lonesome en Broken Heart for sale doen

niet onder voor het beste van Bakersfield.

Bakersfield-country is niet van het melancholieke soort. Gebroken harten worden niet gekoesterd maar overschreeuwd, een Bakersfielder is liever eenzaam dan met de verkeerde man. Die zelfbewustheid spreekt ook uit de presentatie van Myles: hoogblonde lokken onder een

witte Stetson, roze glitterjack boven zwarte stretchbroek, groot kruis om de hals en rhinestoneringen aan haar vingers en op de gitaarhals. Ze is eerder countrybeachgirl dan verwant aan de zingende

huismoeders die Nashville propageert.

Zoals ze eruitziet, zo klinkt ze ook. Twee maal drie kwartier solide country kregen we, met stijlvaste zang die in de - spaarzame - ballades naar Patsy Cline neigt, competent begeleid door de Cadillac Cowboys, met een ingehuurde Nederlandse steelgitarist en een glansrol

voor gitarist Bob Gothar en zijn van vibrato voorziene Fender.

Hotel Toor: truckstop langs de weg naar de top.

Ariejan Korteweg

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden