Corrumperend

Van de zeven films die Robert Redford regisseerde (waaronder Ordinary People uit 1980 en Lions For Lambs uit 2007) is Quiz Show (1994) de meest tot de verbeelding sprekende. Op meeslepende wijze laat de regisseur-acteur hier zien hoe kijkcijfers de televisiewereld corrumperen. Dat gebeurde in de Verenigde Staten eerder en dramatischer dan hier, maar niemand hoeft de illusie te hebben dat het in Europa wezenlijk anders is toegegaan. Quiz Show gaat over de kennisquiz Twenty-One, razend populair in de jaren vijftig. Spil van het drama is kandidaat Charles Van Doren (Ralph Fiennes), een letterkundige die ook in werkelijkheid de hoofdrolspeler werd van dit schandaal. Zonder geheven vingertje toont Redford hoe Van Doren in een moreel dilemma verstrikt raakt nadat de studiobazen hem de vragen en antwoorden toespelen omdat hij zo'n leuke kandidaat is. Een jurist komt de misstanden op het spoor wanneer een van de andere kandidaten loslippig wordt.


Quiz Show (Robert Redford, 1994)


Eén, 23.20-1.20 uur.


JCVD

(Mabrouk El Mechri, 2008) De scepsis waarmee JCVD destijds werd ontvangen (in Nederland kreeg de nepdocumentaire geen reguliere bioscooprelease) is volkomen onbegrijpelijk: actieheld-op-leeftijd Jean-Claude Van Damme had zich namelijk geen betere comeback kunnen wensen. De Muscles from Brussels, zoals hij gedurende zijn hoogtijdagen werd genoemd, was een van de vele macho's die in de jaren tachtig en negentig furore maakten met veelal inwisselbare actievehikels, om vervolgens in een walm van drank en drugs van het strijdtoneel te verdwijnen. In JCVD speelt hij zichzelf: een aan lager wal geraakte filmster, hengelend naar derderangsfilmscenario's, terwijl hij in de rechtszaal strijdt om de voogdij van zijn kind. De advocaat van zijn ex-vrouw toont de rechter een stapel dvd's met Van Damme als volleerd bottenbreker. Geen ouder die zijn kind dit soort films voorschotelt, sneert hij. In een fascinerend spel met met fictie en werkelijkheid neemt Van Damme zijn eigen imago op de hak.


RTL 7, 22.00-0.00 uur.


Poltergeist

(Tobe Hooper, 1982) Na The Exorcist (1973), The Omen (1976) en The Shining (1980) kroop de bovennatuurlijke horror van Poltergeist - geproduceerd en geschreven door Steven Spielberg - destijds minder venijnig onder de huid, maar dat leverde geen minder boeiende film op. Interessant is juist dat Spielberg en regisseur Hooper hun griezelverhaal deels vanuit het perspectief van een jong meisje vertellen, zonder het onschuldig ogende kind als cliché griezelpersonage te gebruiken. Poltergeist zit vol met deze basale kinderangsten, van wegschietende schaduwen tot bomen die er monsterlijk uitzien in het donker, en overtuigt daarmee op meerdere niveaus.


BBC 1, 0.50-2.40 uur.


Point Blank

(John Boorman, 1967) Point Blank, de film waarmee de befaamde Brit John Boorman (Deliverance, Excalibur) debuteerde in Amerika, werd in 1967 door de Amerikaanse critici lauw ontvangen, maar groeide al gauw uit tot een invloedrijke cultklassieker. Het verhaal over een man (Lee Marvin) die verraden wordt door een vriend en uit wraak infiltreert binnen een misdaadbende is inhoudelijk vrij matig, maar wel sterk gespeeld en technisch grensverleggend. De remake uit 1999, Payback met Mel Gibson, kon niet tippen aan Boormans blauwdruk.


BBC 2, 1.10-2.40 uur.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden