Controleurs

SHEILA SITALSING

Het is met de kennis van nu moeilijk voorstelbaar, maar in de tijd waarin Sjoerd van Keulen SNS Reaal naar de beurs bracht en vervolgens vastgoed ging inslaan alsof het bij H&M in een uitverkoopbak lag, was hij onderwerp van eerbied en bewondering.

Het was de tijd waarin wij van de pers bij een overname uitrukten om opgewonden verslag te doen van al die fraaie dadendrang.

Het was de tijd waarin het onderscheidingen regende voor Sjoerd van Keulen. De managementvakpers kroonde hem tot Topman van het Jaar. Een verbond van studenten en journalisten riep hem uit tot 'Meest strategische CEO' (Dirk Scheringa ging toen overigens lopen met de titel 'Meest Innovatieve CEO'. Jawel, het waren dolle tijden).

Het was de tijd waarin elke kantoorklerk vastgoedbeleggertje kon spelen door met een tophypotheek deels op staatskosten een nieuwbouwwoning te kopen en deze nog voor de oplevering met winst door te verkopen.

Vastgoedprijzen? Dalen? Onmogelijk. Wist iedereen.

Het was kortom, de tijd van collectieve geldverdwazing, de tijd waarin de samenleving megalomanie beloonde.

Het was ook de tijd waarin Holland Financial Centre werd opgericht, waarin toezichthouders als de Autoriteit Financi-ele Markten en De Nederlandsche Bank samen met vier (4!) ministeries, banken en advocatenkantoren gezellig samen de Nederlandse financiële sector 'op de kaart gingen zetten'. Er kwam een miljoenensubsidie uit de staatskas voor het HFC. De Tweede Kamer heeft dat goed gevonden.

Dat Jeroen Dijsselbloem zich gisteren bij Buitenhof omstandig zat te distantiëren van datzelfde HFC is dan ook curieus. Over de ongewenste 'vermenging van rollen en verantwoordelijkheden' in HFC, waarover Dijsselbloem het gisteren had, heeft de PvdA in de Tweede Kamer zich niet eerder geroerd.

Terwijl Sjoerd van Keulen in mei 2009 al HFC-voorzitter werd, een half jaar nadat SNS Reaal voor miljoenen aan staatssteun had ontvangen - want zo genereus zijn we voor gevallen helden in dit land waar het old boys network nog altijd floreert. Terwijl we al sinds de ravage die 's lands 'meest innovatieve CEO' bij DSB aanrichtte, weten dat de toezichthouders bij DNB niet tot de wakkerste van dit werelddeel behoorden.

Dat de lieden van het naoorlogse verzet nu een strafexpeditie hebben georganiseerd naar Sjoerd van Keulen - Diederik Samsom wil zijn bonus terughalen - is eveneens curieus. Het terugklauwen van bonussen is wettelijk nog niet mogelijk. Dat weet Samsom. Maar als de mensen eisen dat bankiertje moet hangen, is Samsom gaarne bereid dat sentiment te voeden. Je bent niet voor niets Politicus van het Jaar.

De minister doet wat ministers in Nederland altijd doen na een ongeluk: een extra controlelaag uitsmeren, lekker dik. Zodat straks DNB de banken controleert, de raad van commissarissen de DNB-controleurs controleert en de Algemene Rekenkamer de raad van commissarissen controleert. Boven op deze berg van schijnzekerheid troont de minister, die ons zal bezweren dat het nu nooit meer kan misgaan.

Over een tijdje zal het geklaag aanzwellen: dat alle banken dood zijn geslagen onder een deken van toezicht en regels. Op een ministerie zal een nijvere ambtenaar zijn vinger opsteken en zeggen: 'Als we nou een leuk platform oprichten, met de toezichthouders en de banken en de ministeries? Om de boel weer op de kaart te zetten. Is dat geen leuk idee?'

En de Tweede Kamer zal dit het ei van Columbus vinden.

undefined

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden