Continental: ‘De schoften moeten betalen’

De ‘Conti’s’ zijn bijters. De werknemers van Continental verzetten zich met hand en tand tegen de sluiting van vestigingen van de bandenfabriek.

‘Overal waren politiecordons, alsof we terroristen zijn.’ Xavier Mathieu, microfoon voor de mond, roept het met een grijns. ‘De poort van de fabriek was dicht. Iemand leunde daar een beetje tegenaan. Toen is-ie zomaar opengesprongen.’

Het is donderdagmiddag, twee uur. Op het parkeerterrein voor de bandenfabriek van Continental in Clairoix, vlakbij Compiègne, staan honderden mannen en een paar vrouwen. Ze komen hier elke dag, steeds op dezelfde tijd. Om te luisteren naar de vakbondsvertegenwoordigers, om over nieuwe acties te overleggen. De bijeenkomsten duren vaak langer dan een uur. Boven hun hoofden hangen spandoeken: ‘Continental antisociaal. De schoften moeten betalen.’

Een dag eerder zijn de Conti’s, zoals ze in Frankrijk genoemd worden, bij verrassing afgereisd naar Sarreguemines in de Elzas, waar ook een vestiging van Continental met sluiting wordt bedreigd.

Ze hebben er een ‘gallisch feestje’ gevierd, zoals een vakbonder het noemt. Er is een hoge stapel banden in brand gestoken. Vernield is er niets.

Op 11 maart maakte de directie bekend dat ‘Clairoix’ zou sluiten. Sindsdien zijn de werknemers in opstand. Dat gaat er niet altijd zachtzinnig aan toe. Een directeur is met voorwerpen bekogeld, een overheidsgebouw in Compiègne is beschadigd.

Pal achter de slagbomen staat het toegangspaviljoen. Er is niets hersteld sinds een maand geleden alle ruiten werden ingeslagen. Mathieu wijst ernaar. ‘Als ze ons als imbecielen blijven behandelen, kunnen we hetzelfde hogerop nog eens overdoen.’

Het goede nieuws dat hij kan brengen wordt met gejuich begroet. Op 12 mei is er voor het eerst overleg tussen bonden, overheid en de Duitse directie. ‘Nu is het zaak om actie te blijven voeren, elke dag weer.’

De Conti’s protesteerden al in Parijs, en in Hannover bij het hoofdkantoor van Continental. ‘Je ziet nog eens wat van de wereld’, had vakbondsman Laurent van de Sype eerder die dag gegrapt. ‘Is er in Nederland geen Continental-vestiging? We komen graag.’

Met zijn collega’s, Philipp Biernacki en Didier Van-Hyfte, legt hij in het vakbondslokaaltje uit wat hun bezielt. ‘Wij zijn geen radicalen’, zeggen ze. ‘Maar soms moet je laten zien dat je een man bent. Als blijkt dat de directie je jaren heeft voorgelogen, dan wil je je woede kwijt.’

‘Ik ben het niet per se met die vernielingen eens’, zegt Van-Hyfte. ‘Maar als ik er bij was geweest in Compiègne, had ik misschien meegedaan. Het is bizar wat je moet doen om antwoord te krijgen.’

Clairoix zou een etalage voor bandenfabricage worden, zo was beloofd. Nog geen anderhalf jaar geleden kwamen er gloednieuwe productielijnen. De arbeiders werd verzocht overuren te maken, om de machines goed in te werken. Nu ze eenmaal draaien, wordt de vestiging gesloten. We hebben voor de toekomst van anderen gewerkt, is hun conclusie.

Nu wordt met Mag, een firma uit Dubai, onderhandeld over overname. De Conti’s hebben er weinig vertrouwen in. ‘Voor ons is het belangrijk dat Continental alles afhandelt.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden