Conferentie

JEAN-PIERRE GEELEN

Ooit waren persconferenties voor de pers. Nu zijn ze van iedereen.

Ze worden (bij 'grote zaken') steeds vaker live uitgezonden op tv of via internetstream. Klinkt mooi. Maar er zit een keerzijde aan. Geen journalist meer die zich hoeft af te vragen wat de nieuwswaarde is en of er iets van in krant of nieuwsrubriek moet. Alles komt lukraak in de media.

Dit weekend was het weer raak. Het begon natuurlijk met de aankondiging, zaterdag, van Geert Wilders dat hij de pers zou toespreken. Televisie (NOS, RTL digitaal) bracht het live.

Het klonk urgent; zou hij excuses maken? Terugtreden misschien? Harakiri plegen? Niets ervan. Wilders bleef - wie had dat gedacht - opnieuw bij zijn standpunt. Geen nieuws. Maar het ging er het hele weekend weer over.

Zondagmiddag was er weer nieuws van een persconferentie, nu over de nucleaire top in Den Haag. De NOS zond het live uit. Zou Mark Rutte een belangwekkende mededeling hebben?

Weer niet.

Rutte was trots op deze grootste conferentie ooit in Nederland gehouden. Frans Timmermans prees de verzamelde pers, die er zo goed in geslaagd was het belang van de top aan het grote publiek duidelijk te maken. Burgemeester Van Aartsen bezong het Haags Gemeentemuseum, 'het mooiste museum in de wereld'. Zijn stad was, zo zei hij, ooit gastheer van eerdere conferenties, met Roosevelt en Churchill, en in 2009 nog de Afghanistanconferentie. En gelukkig, glom de burgervader: 'Vijf jaar later zijn we klaar voor de NSS-top. Het was hard werk, maar alles is gereed.'

Misschien dat de kijker er nog aan moet wennen, maar de rechtstreekse persconferentie creëert een dynamiek die zelden wordt waargemaakt. Er gaat een onuitgesproken effect van uit, een schijnurgentie. Het wordt een werkelijkheid op zichzelf. Wat is er tegen een kwartiertje wachten om belang en nieuwswaarde af te wegen?

Natuurlijk: het is van deze tijd, nu de mogelijkheden er zijn. Maar merkwaardig blijft het: de pers zet zichzelf ermee buitenspel. Waarom nog een verslaggever met pen en blocnootje sturen om in 400 woorden een bijeenkomst samen te vatten die iedereen live kon volgen?

Nu een filter ontbreekt, wordt al het troebele water zo over de burger uitgestort.

Beide uitzendingen leden dit weekend trouwens aan hetzelfde euvel: ze stopten vanaf het moment waarop de pers vragen ging stellen. Tv berust in de voorgeproduceerde pr-boodschap.

Zo miste de kijker zondag tijdens de NSS-persconferentie een pijnlijke uitglijder voor Mark Rutte, waarover op Twitter beroering ontstond maar die de televisie niet haalde. Een onbekende journalist begon over Wilders en de Zwarte Pietendiscussie. Rutte zei onder meer dat zijn Antilliaanse vrienden zo blij zijn dat ze zich niet zwart hoeven te schminken, terwijl hijzelf in december dagen bezig is de verf van zijn gezicht te halen.

In Buitenhof pleitte GoenLinks-voorman Bram van Ojik voor een debat in de Tweede Kamer met en over Wilders. Onder meer om 'te laten zien dat iedereen, ook alle Marokkaanse Nederlanders, die nu misschien tien keer dat filmpje hebben zien langskomen, allemaal gelijke rechten hebben'.

Tien keer? Wel dertig.

Dat heeft mediastrateeg Wilders goed begrepen: herhaling is de kracht van reclame. De live persconferentie is een gratis STER-blok geworden.

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden