Computerkermis

Vorige week de grootste computerbeurs van Nederland gemist? Jammer, volgende keer beter. Want je moet er minstens een keer geweest zijn, bij die HCC-dagen in Utrecht....

De HCC is een vereniging - een van de grootste ter wereld op dit gebied - maar het zal duidelijk zijn dat juist in een vereniging met een omvang als deze, zaken doen en verenigingsleven dicht bij elkaar liggen. Zo'n vereniging trekt mensen en waar mensen zijn is handel.

Dat was duidelijk te merken op de HCC-dagen van vorige week. Bijna duizend vrijwilligers verzorgden de ledenwerving, beursorganisatie, bestelservice, technische adviezen en vooral bezetting van de stands waar onderafdelingen, ingedeeld naar soort computer of activiteit, actief waren. Elders in de vijf hallen van de Utrechtse Jaarbeurs was het zakenleven terug te vinden, driehonderd bedrijven, enthousiast meedeinend op de kooplust van het HCC-publiek.

Zo ontstaat een merkwaardige combinatie van commercie en clubgeest. Bij de ene stand word je geholpen door een vrolijke vrijwilliger die blij is eindelijk zijn kennis over een, inmiddels vaak sterk verouderd besturingssysteem uit de doeken te doen en even verder staat een niet minder vrolijke verkoper dozen te schuiven. De een staat er voor zijn lol, de ander voor zijn brood. Allemaal niets mis mee, en HCC heeft duidelijk geprobeerd beide kampen zo goed mogelijk uit elkaar te houden, maar het is voor een argeloze binnenloper opletten geblazen. Wie helpt je aan wat en waarom?

De verschillen zijn groot op zo'n beurs. Bij een stand met het vrijwel vergeten Philips P2000c computersysteem, ligt aandoenlijk een hoopje handleidingen, beduimeld door het vele gebruik. De twee standhouders zijn te druk met hun eigen spullen in de weer om op de klanten te letten. Die klanten zelf zijn dan vaak ook bezitters van zo'n systeem en als er al een gesprek ontstaat, gaat het vaak over vroeger en over technische vaardigheden om het oude beestje overeind te houden. Misschien gaat er voor een paar tientjes wat software in andere handen over.

Tien meter verderop wordt, vanachter tientallen strekkende meters stand en met daverend geweld, een 100 Mhz Pentium-computer aangeboden voor 3500 gulden. Veel geld, maar het is minder dan de helft van de prijs die de Philips P2000c moest opbrengen in zijn glorietijd, nu tien jaar geleden. Overigens, niet alleen is in tien jaar tijd de prijs van een topmachine gehalveerd, de capaciteit ligt onvergelijkbaar veel hoger.

Terug naar commercie en vereniging. Je kunt op de HCC-dagen naast complete pc's ook cd-rom-spelers kopen, monitoren, harde schijven, geheugenchips, moederborden, systeemkasten. De prijzen zijn soms superlaag. Al een uur nadat de beurs is geopend, zie je de eerste kopers weer vertrekken met hun net gekochte spullen. Sommigen hebben voor 35 gulden ook een bagagekarretje gekocht op de beurs om de grote dozen heelhuids thuis te krijgen. Toch lijkt het niet verstandig om grote uitgaven te doen op zo'n beurs. Niet op de HCC-beurs en ook niet op die steeds talrijker wordende andere pc-beurzen.

Hoe onverstandig dat kan zijn, werd gedemonstreerd op een stand waar drie mannen spullen stonden te testen die daarnet door andere mannen (vrouwen zie je weinig op die HCC-dagen) gekocht waren. Een paar computers waren ontdaan van hun kast en fungeerden als testbank voor harde schijven, insteekkaarten en monitoren. Een van de testers zei, dat het foutenpercentage dat zij aantreffen in de aangeboden spullen boven de 25 procent ligt. In tien minuten tijd werden er daarna een harde schijf aangeboden, een tweedehands Compaq en een koeling voor een CPU. De eerste twee deden het prima, de koeling weigerde echter te koelen en de boze koper ging verhaal halen bij de stand waar hij het ding gekocht had.

De kwaliteit van de verkochte spullen op de beurs is dus niet altijd even betrouwbaar, controle ter plaatse nauwelijks uitvoerbaar en verhaal halen is, na het sluiten van de driedaagse beurs, soms praktisch uitgesloten alleen al door de afstand tussen de woonplaatsen van koper en verkoper. Sommige verkopers stellen ook keihard dat reclame achteraf niet wordt geaccepteerd.

Er is nog een goede reden om, als je onervaren bent, je spullen niet op zo'n beurs te kopen. Het ontbreekt vrijwel geheel aan voorlichting. In drie dagen tijd zijn door de vijf paviljoens van de Jaarbeurs bijna honderdduizend mensen gegaan. Dat betekent schuifelen, stilstaan en ellebogenwerk. Geen verkoper heeft de tijd om je behoorlijk te woord te staan. Dus als je niet zeker van je zaak bent, koop dan bij een betrouwbare en hulpvaardige dealer in de buurt. En laat die beurzen voor wat ze zijn: computerkermissen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden