Complimenten ondanks mislukt ‘3-1-4-2’

De renners van Rabobank durfden het woensdagmiddag aan zichzelf omstandig op de borst te slaan. ‘Als je ziet hoe hard wij vandaag hebben gewerkt, vind ik dat wij die Tour wel mogen winnen’, zei Michael Boogerd namens zijn ploegmaats....

Van onze verslaggever Mark Misérus

De inspanningen in de koninginnenrit leidden er voor een groot deel toe dat Michael Rasmussen als eerste boven kon komen op de Col d’Aubisque.

De kopman stelde tevreden vast dat hij de voorsprong op zijn voornaamste belager Alberto Contador met 47 tellen had vergroot. De tijdrit van zaterdag zou hij met een voorsprong van 3 minuten en 10 seconden kunnen starten. Dat werd zelfs door Contadors ploeg Discovery Channel als een onmogelijke opdracht beschouwd. Een gat van tweeënhalve minuut was volgens ploegleider Johan Bruyneel nog net te overbruggen zijn geweest.

Dat was dus voordat bekend werd dat Rasmussen uit de ronde werd gehaald door zijn ploeg, op een moment waarop eigenlijk niemand er nog aan twijfelde dat Rasmussen in Angoulême zal zeggen hoe het voelt om de winnaar van de Tour de France te zijn.

Maar gisteren hield de Deen zelf nog een slag om de arm. Hij kon de herinnering aan de desastreuze tijdrit van 2005 – door de valpartijen en het meermaals wisselen van fiets verspeelde hij zijn kans op een podiumplaats – nog niet uit zijn hoofd zetten.

Het optreden van de zeven andere Rabobankrenners – Freire kon zijn zitvlakblessure na een week niet meer verdragen – kwam hen na de koninginnenrit te staan op de nodige complimenten. Zelfs de ploegleiding van Discovery Channel toonde zich onder de indruk.

Dirk Demol zei dat de wijze waarop Rabobank de koers had gecontroleerd, hem woensdag deden denken aan de tijd dat zijn team Lance Armstrong op weg hielp naar diens zeven Touroverwinningen. ‘En als je dan ook nog op andere manieren onder vuur wordt genomen, is dat een hele prestatie.’

Op de rustdag had Erik Dekker uitgelegd waarin het succes schuilt van de Raboploeg, die sinds vorige week dinsdag in staat is gebleken de leiderstrui van Rasmussen te verdedigen. De oorzaak moest volgens de ploegleider worden gezocht in het systeem dat de ploeg hanteert en dat geleend had kunnen zijn van het voetbal.

In de door Dekker bestempelde 3-1-4-2-opstelling zijn de inspanningen van de renners naar ratio verdeeld en doet iedereen datgene waar hij het geschiktst voor is. De cijfers staan voor het aantal renners dat in de koers tegelijk een taak voor zijn rekening neemt, de volgorde is vastgelegd.

Al ver voor de Tour werd de opstelling bedacht, alleen stond Denis Mentsjov in het oorspronkelijke plan nog vermeld als degene voor wie alle inspanningen moesten worden geleverd. Maar na de machtsgreep van Rasmussen in de Alpen, kon de Rus zich alleen nog nuttig maken door zijn kopman uit de wind te houden.

Woensdag waren Flecha, De Groot en Weening de aangewezen renners om Rasmussen bij te staan tot de top van de Port de Larrau. Maar door de vroege en onschuldige ontsnapping van Augé, Garcia Acosta, Verdugo en Rinero was er voor Rabobank geen noodzaak de koers te bepalen.

Die rol werd ingevuld door Barloworld, dat de bergtrui van Soler wilde verdedigen. Het leidde er volgens Dekker toe dat een paar renners van zijn systeem konden worden overgeslagen.

De Groot en Weening mochten zich beperken tot het halen van bidons en het zo goed mogelijk doorkomen van de cols. Maar op de Port de Larrau ontbrandde de koers. Sastre – die 6 minuut 46 moest goedmaken op Rasmussen – sprong met Mayo en Soler weg uit het peloton, waardoor Flecha werd opgedragen zichzelf aan kop te zetten.

Van de 3-1-4-2-opstelling was toen al niets meer overgebleven, constateerde de ploegleiding. Dekker: ‘Die 1 van Grischa Niermann sloeg op dat moment nergens op en Pieter en Bram zijn nooit meer teruggekomen.’

In de afdaling van de Col de la Pierre St.-Martin droeg Flecha de leiding over aan Neerlands hoop Thomas Dekker. Van de eerste van de vier renners in het systeem wordt verwacht dat hij het ‘grove werk’ op de cols voor zijn rekening neemt. Woensdag bleek het reservoir van de Tourdebutant groter dan gedacht.

Dekker bracht de voorsprong van Sastre terug tot een overkomelijke marge. Vervolgens nam Mentsjov op de Marie-Blanque het heft in handen. De Rus kon volhouden tot de laatste vier kilometer van de Aubisque. Daarop keek hij naar Boogerd, die aan de beurt was om Rasmussen naar de finish te leiden. Maar de routinier bleek de meeste krachten twee dagen voor de laatste Pyreneeënrit uit zijn carrière al te hebben verspeeld.

Het werd hem vergeven. Van de ‘3-1-4-2’ was gisteren toch al niet veel terechtgekomen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden