Competitie in drogredeneringen

Met zo’n congres heeft Jolande nog een mooie carrière voor de boeg

De Nederlandse politiek wordt steeds absurder. Jolande Sap laat zich ‘uit passie voor Afghanistan’ een oor aannaaien door Mark Rutte om een missie naar dat land te sturen om met 500 miljoen euro 1.000 politieagenten op te leiden à raison van 500.000,00 euro per stuk. Nu maar hopen dat ze na hun ‘diploma’ bij de goede roverhoofdman in dienst komen. Het komt er op neer dat Jolande het raam openhoudt, zodat Mark het geld eruit kan gooien. Zelf noemde ze het ‘een heel mooi druppeltje op een gloeiende plaat’. Zou ze niet weten dat ook een mooi druppeltje op een gloeiende plaat binnen een seconde verdampt?

Het congres van Groen Links, eens een linkse partij, vond het ook onzin, maar bejubelde haar omdat ze het zo goed had gedaan. Wat precies? Met zo’n congres heeft Jolande nog een mooie carrière voor de boeg. Hoeveel alternatieven zijn er niet te bedenken om een half miljard beter te besteden, ook voor de ontwikkeling van Afghanistan. Je had bijvoorbeeld die 500 miljoen kunnen gebruiken om Afghaanse jongeren naar ons land te halen om ze een behoorlijke opleiding te geven. In het slechtste geval had je het geld nog beter kunnen gebruiken om Afghaanse bestuurders om te kopen onder voorwaarde dat ze zich een tijdje niet door een ander laten omkopen. Of om een Hercules briefjes van 100 dollar boven Afghanistan uit te laten werpen. Die komen in ieder geval bij het volk terecht.

Tegen
De PvdA stemde gelukkig tegen. Volgens Ronald Plasterk, financieel woordvoerder van die partij in de Tweede Kamer, werd er tijdens het nachtelijke debat over de missie geen aandacht besteed aan het financiële aspect. Want, verduidelijkte hij, ‘dat was een debat over oorlog en vrede’. Dus deed hij het nu maar in de krant (Opinie & Debat, 5 februari).

Maar zelfs dat kwam hem op een standje te staan van Ina Brouwer, oud-fractievoorzitter van CPN en Groen Links. Vol walging stelde ze dat Plasterk van de sacrale missie naar Afghanistan een ‘centenkwestie’ maakte (Opinie & Debat, 8 februari). Hoe loyaliteit het brein kan vertroebelen.

In dezelfde bijdrage hekelt Plasterk de beslissing van het kabinet-Rutte om een maatregel van het vorige kabinet terug te draaien om dure huizen van meer dan een miljoen extra te belasten. Door de grens van een miljoen niet jaarlijks aan te passen aan de welvaartsstijging zouden er vanwege prijsstijgingen steeds meer huizen onder die extra belasting gaan vallen. Een slimme maatregel om geleidelijk rijke mensen wat meer belasting te laten betalen.

Niets voor het kabinet-Rutte dus. Zoals minister De Jager zei: ‘Een villabelasting moet geen portiekbelasting worden.’ Terechte woede van Plasterk. Want ‘in de werkelijke wereld ligt de prijs van een portiekwoning of welk ander gewoon huis dan ook in de verste verte niet in de buurt van een miljoen euro’, zei hij. Ik deel de woede van Plasterk over deze drogredenering. (Een redenering die geldig lijkt, maar het niet is.)

Villabelasting
Toch brak mijn klomp. Het verlagen van de villabelasting door het kabinet-Rutte gaat om peanuts vergeleken met de bezuiniging van 29 miljard euro die volgens het Centraal Planbureau nodig is om de overheidsfinanciën op orde te krijgen. Hoe is het CPB aan die 29 miljard gekomen? Door in het computermodel waarmee de berekening is gemaakt te veronderstellen dat de schijven voor de inkomstenbelasting jaarlijks niet alleen worden aangepast aan de inflatie, maar ook aan de welvaartsstijging. Door dat te veronderstellen, in afwijking van het tot dusver gevoerde beleid, wordt de inkomstenbelasting geleidelijk verlaagd en loopt de schatkist op termijn jaarlijks 29 miljard aan inkomsten mis. Dus is het bezuinigen geblazen.

De PvdA is het daarmee eens. Waarom? ‘Doe je dat niet, dan zit in 2060 elke politieman en elke verpleegkundige in de hoogste belastingschijf.’ (Interview Plasterk in de glossy Maarten, 2010/3.)

Maar Ronald, in de werkelijke wereld komt het inkomen van een verpleegster of een politieagent in de verste verte niet in de buurt van het hoogste belastingtarief. Kijk naar de ontwikkeling van de koopkracht van de minima, die nu lager is dan dertig jaar geleden, hoewel de PvdA de helft van die tijd mee regeerde. En, Ronald, mocht over vijftig jaar dat probleem zich toch voordoen, dan kunnen onze achterkleinkinderen toch (budgetneutraal) uitwijken naar een ander soort belasting? Of maken jullie, net als Rutte, de overheid liever ook een kopje kleiner?

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden