Compact

Compact wordt het woord van de komende tijd, ga daar maar van uit. Compact is mooi, compact is cool. Spelen we compact tegen Spanje, dan hebben we een kans....

Bert Wagendorp

De formateurs Wallage en Rosenthal werken geheel volgens de tijdgeest aan een compact Paars-plus regeerakkoord. Uitstekend. Volgens de politicologen Andeweg en Van Praag zal een compact akkoord ertoe leiden dat het CDA straks de doorslag zal geven in vrije kwesties die niet in het akkoord zijn vastgelegd. Dat zeiden ze gisteren in NRC Handelsblad.

Opmerkelijk, want het CDA zit niet in Paars-plus, en bovendien is de partij sinds de verkiezingen gehalveerd. Ik heb buitenlandse vrienden de rijkdom van het Nederlandse coalitiesysteem al vaak proberen uit te leggen – eindigt altijd met de slappe lach – maar straks wordt het dus helemaal geweldig.

‘Wie heeft er bij jullie de macht?’

‘Het CDA, de vierde partij,weggevaagd bij de verkiezingen, 21 zetels, zitten niet in de regering. Maxime Verhagen is daar de chef en die trekt aan alle touwtjes.’

‘???’

‘Dualisme jongen. Hebben ze bij jullie nog nooit van gehoord. Parlement, weet je wel. Het volk. We lopen weer eens voorop in de wereld hoor. Nederland gidsland.’

Als het de formateurs Rosenthal en Wallage lukt om Paars-plus uit de grond te stampen en het regeerakkoord op de achterkant van een sigarendoosje staat, ligt de macht straks weer bij de Tweede Kamer. En daar hebben VVD, CDA en PVV een meerderheid, met het CDA in een sleutelrol.

Oké, dat moet dan maar. Het zal even wennen zijn, maar ik noem het vooruitgang. Die dichtgetimmerde regeerakkoorden waren gearrangeerde huwelijken waarin zelfs de duur van de liefdesdaad tot in honderdsten van seconden was vastgelegd. Bovendien waren de partners al sufgeluld voor ze überhaupt met regeren waren begonnen.

Het kan dus heel goed zijn dat we straks een Paars-plus progressief kabinet krijgen, dat op gezag van de Kamer ook rechtse besluiten dient uit te voeren. Ministers van PvdA, D66 en GroenLinks kunnen er vervolgens uitstappen óf zich de blaren op de tong lullen om de Kamerleden op andere gedachten te brengen en zich vervolgens neer te leggen bij de meerderheid.

Het wat dommere volk op de rechterflank schreeuwt al een tijdje moord en brand over Mark Ruttes toenadering tot Paars, maar ik begin zo langzamerhand te geloven dat de man een strategisch genie is. Zijn sociaal-liberale hervormingsagenda voert hij straks uit met de vrienden in het kabinet, voor zijn rechtse ideetjes roept hij de steun in van de Kamer.

En dan willen de formateurs dus ook nog terug naar acht ministers. Dat waren er tot dusver zestien. Terwijl het WK alle aandacht opeist zoemt de koele binnentuin van het Johan de Witthuis van de revolutionaire plannen.

Durven de Paars-plussers de laffe zekerheidjes van een gedetailleerd regeerakkoord los te laten en te gokken op overtuigingskracht en kracht van argumenten, in het duale debat met de Kamer? Ik hoop het, want dan worden het leuke tijden.

Voorts hoop ik dat Bert van Marwijk onze jongens morgen met een compact tactisch strijdplan het veld instuurt, en de boel niet dichttimmert met een tot drie cijfers achter de komma vastgesteld wedstrijdplan. Vrij de geest en vrij de voet.

‘Geen ontzag voor de Spanjool, de beuk erin en de ballen zo compact mogelijk in de kruising. Gaan!’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden