Common, Betty wright & The Roots, Frank Zappa & The Mothers Of Invention

Common: The dreamer


Warner Music


'Misschien ben ik wel een hopeloze romanticus', aldus Common, die al jaren geldt als niet alleen een van de meest bekwame, maar ook een van de meest sociaal bewogen rappers uit het veld. Hiphop als bouwsteen voor een betere wereld: hij wil erin blijven geloven. En op zijn nieuwe plaat grijpt hij daarvoor terug naar de belangrijkste basiselementen: rake samples en rhymes, en goed vervaardigde beats.


Het roept bijna nostalgische gevoelens op, zo weinig als de plaat gemeen heeft met de overvolle producties van de nieuwe generatie rappers. Common lijkt te willen roepen: jongens, zo kan het ook. Dit is de ware hiphop, met eenvoudige middelen een boodschap uitdragen. Het werkt, maar slechts tot op zekere hoogte.


Commons raps zijn nog steeds prachtig, maar op den duur wordt het ook een beetje eentonig. Dan mis je even een heel pakkend refreintje of een melodische wending. Het blijft allemaal wat braaf, echt opveren doe je niet. Maar mooi verzorgd klinkt het allemaal wel.


POP *** BETTY WRIGHT


Betty Wright: The Movie S-Curve Records


Los van een paar klassieke hits in de jaren zeventig (Clean Up Woman, Tonight's The Night) heeft zangeres Betty Wright nooit echt behoord tot de groten uit de soulmuziek. Haar belangrijkste wapenfeit van het laatste decennium is haar mentorschap van Joss Stone, die veel aan Wright te danken heeft.


Dat ze voor haar eerste plaat in tien jaar The Roots als begeleidingsband heeft gekozen, is een handige zet, maar drummer/producer Questlove had eigenlijk de productie van de plaat meer naar zich toe moeten trekken. Het begin van de plaat is met Old Songs erg sterk, maar daarna sijpelt de urgentie toch wat weg. Wrights vooral eigen composities komen zelden boven de middelmaat uit.


Een mooie, warme soulplaat zoals die niet zoveel meer gemaakt worden, maar ergens bekruipt je toch het gevoel dat er in Betty Wright: The Movie meer had gezeten.


POP **** FRANK ZAPPA


Carnegie Hall


Vaulternative Records


Dat moet een onvergetelijke avond zijn geweest, maandag 11 oktober 1971. Voor het eerst stond Frank Zappa met zijn Mothers Of Invention in de New Yorkse Carnegie Hall, waar hij twee concerten gaf die volledig van elkaar verschilden.


De erven Zappa hebben nu beide concerten integraal in een boxje uitgebracht. De banden zijn door huisproducer van de familie, Joe Travers persklaar gemaakt. En ja, het boxje met vier cd's is met 25 euro duur, maar je hebt er wel echt een cruciale aanvulling op zijn discografie mee in handen.


Zappa zelf was in topvorm, maar vooral vocalisten Mark Volman en Howard Kaylan (Flo & Eddie) speelden in Carnegie Hall een dolkomische hoofdrol. Zo maf zou het nooit meer worden, maar door alle kolder heen wordt er nog prachtig gemusiceerd ook.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden