Commissie-Sorgdrager zal peloton niet doen beven

De commissie die doping in het Nederlandse wielrennen onderzocht, presenteert vandaag haar bevindingen. Namen worden niet verwacht, wel aanbevelingen.

Waaraan heeft Nederland een antidopingcommissie te danken?

Aan Lance Armstrong. Eenvoudiger valt het niet uit te leggen. De Amerikaan raakte in oktober zijn zeven Tourzeges kwijt, na het rapport van het Amerikaanse antidopingbureau dat weinig van zijn reputatie heel liet.

Waar andere landen al gauw weer op twee oren sliepen, toonde Nederland zich geschokt. Rabobank trok zich terug als sponsor van de mannenploeg en doping in het wielrennen werd zelfs onderwerp van een nationaal debat. In die heetgebakerde sfeer kon ook Michael Boogerd niet anders meer dan zijn dopinggeheimen ontsluieren.


Vooral voorzitter Marcel Wintels van wielerunie KNWU zei geschrokken te zijn van de dopingpraktijken van Armstrong en zijn ploeg. Hij wilde weten of het er in het Nederlandse wielrennen net zo systematisch aan toe is gegaan. Een commissie, waarbij renners achter gesloten deuren hun verhaal konden doen, moest antwoord geven op die vraag.


Vanochtend presenteert voorzitter Winnie Sorgdrager haar bevindingen namens de Commissie Anti-Doping Aanpak. Ze belooft in het Haagse Nieuwspoort ook een aantal 'concrete' aanbevelingen te doen, om de strijd tegen doping te helpen.


Wat zouden die aanbevelingen kunnen zijn?

Dat renners beter beschermd moeten worden tegen doping. Dat voorlichting over het gebruik van verboden middelen nog meer aandacht verdient. Misschien dat er nog strenger moet worden gecontroleerd.


Die aanbevelingen zijn niet zo moeilijk te bedenken. Ook de internationale wielrenunie is er intussen achter dat iets moet gebeuren om het aanzien van de sport te redden. Die staat over iets een kleine twee weken weer vol in de aandacht, als op Corsica de honderdste Tour de France begint. Elk dopinggeval zal er breder worden uitgemeten dan ooit tevoren, zeker na de positief bevonden renners de laatste maanden.


Zitten er nog renners in spanning vanwege dit rapport?

Nee. Het is uitgesloten dat renners voor dopinggebruik worden gestraft door het werk van Sorgdrager en haar collega's, sportarts Edwin Goedhart en hoogleraar sportontwikkeling Maarten van Bottenburg. Dat is ook nooit de bedoeling geweest van de commissie. Die is benieuwd naar de achterliggende gedachten en de systemen waarin doping functioneerde in het Nederlandse wielrennen, niet naar individuen die de fout in zijn gegaan.

'Barbertje hoeft niet te hangen', legde Wintels in het AD uit. De Dopingautoriteit werd bewust buitenspel gezet, om zo renners die hun verhaal willen doen niet af te schrikken. De organisatie heeft immers de plicht om een strafzaak te beginnen als iemand doping toegeeft én dat vergrijp nog niet is verjaard.


De gesprekken zijn in een vertrouwelijke sfeer gevoerd waarbij anonimiteit werd gegarandeerd. De naam van de geïnterviewde is al niet meer in het gespreksverslag terug te vinden. Daarin heet de ondervraagde 'gesprekspartner', blijkt uit een verslag dat deze krant in bezit heeft.


Overigens geldt dat niet voor anderen die ter sprake komen en zelfs met doping in verband worden gebracht: die staan met naam en toenaam in de gespreksverslagen. Omdat de Dopingautoriteit deze toch niet onder ogen krijgt, is er voor de beschuldigden geen probleem. De notulen van de gesprekken worden overigens over een jaar vernietigd.


Wat is er bekend van de gesprekken die de commissie voerde?

Bar weinig. Een woordvoerder kan, of mag, niet zeggen hoe veel gesprekken er zijn geweest of door welke commissieleden die zijn gevoerd.


Oud-renner Danny Nelissen en Adri van Houwelingen, de vroegere ploegleider van Rabobank, hebben zelf bekendgemaakt dat ze zijn gehoord. Datzelfde geldt waarschijnlijk voor Michael Boogerd en Thomas Dekker, die hun hulp aan een soortgelijke commissie toezegden.


Herman Ram is als directeur van de Dopingautoriteit twee keer bevraagd. 'Een keer vroeg in het proces, de tweede keer merkte ik dat ze al wat verder op streek waren.'


Hij zegt niet rechtstreeks te zijn geconfronteerd met uitspraken van anderen, zodat hij te weten kwam wie hem zijn voorgegaan. 'De commissie praat in algemeenheden. Zo van: we hebben de indruk dat het dopinggebruik vanaf dat jaar is teruggelopen.'


De commissie hanteerde een lijst gespreksthema's die puntsgewijs werden afgewerkt. Doping stond logischerwijs centraal en was onderverdeeld in 'werkwijze/begeleiding', 'controles en bestrijding', 'cultuur' en 'beschikbaarheid'. Ook werd van de gesprekspartner gevraagd wat zijn relatie is tot doping in het wielrennen.


Gaat het werk van deze commissie veel stof doen opwaaien?

Dat is onwaarschijnlijk. Vanwege het veilige karakter van de gesprekken zal de commissie zich ongetwijfeld uitputten in algemeenheden. En met de mislukking van het dopingakkoord tussen de Nederlandse ploegen nog vers in gedachte, zijn hooggespannen verwachtingen allerminst op z'n plaats.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden