Commentaar

Commentaar: euthanasie bij zware dementie blijkt nauwelijks te regelen

Euthanasie bij zware dementie blijkt nauwelijks te regelen. Patiënten hebben recht op meer houvast.

Afbeelding ter illustratie. Beeld anp

Het laatste nieuws over de euthanasiepraktijk zal de critici geruststellen: van sluipende normvervaging is geen sprake. Dat er na het tekenen van een papiertje meteen een arts naast je bed staat om je laatste wens ten uitvoer te brengen, is nog steeds niet meer dan het spookbeeld dat de tegenstanders al schetsten rond de totstandkoming van de wet in 2002. Nog altijd zijn de drempels hoog, de procedures zorgvuldig. Geen arts staat te popelen.

De jongste cijfers bevestigen dat beeld. Ook nadat het kabinet eind 2015 nog eens in een 'handreiking' onderstreepte dat euthanasie bij vergevorderde dementie is toegestaan, lukt het deze groep nog altijd nauwelijks om euthanasie te krijgen. Ook niet als er een duidelijke wilsverklaring ligt. Lang niet iedere arts wil ertoe overgaan als de patiënt niet meer weet wat er gebeurt. Degenen die er wel toe bereid zijn, voelen zich nog altijd gehinderd door de regels. Met name het voorschrift dat het lijden merkbaar ondraaglijk moet zijn is bij vergevorderde dementie niet werkbaar. Wil de patiënt wel hetzelfde als de nog gezonde persoon die hij vroeger was? Dat is moeilijk vast te stellen.

Het debat hierover zal zich opdringen nu een groeiende groep ouderen vastbesloten is zelf de regie te blijven voeren over hun leven. Zij maken zich zorgen over wat er gebeurt als zij hun wens niet meer onder woorden kunnen brengen. En terecht, zo weten we nu.

Lees ook:

De wet laat het toe, toch gebeurt het nog nauwelijks: euthanasie bij zwaar dementerenden. Het verhaal van het gezin van een man die euthanasie kreeg toen hij zelf niet meer duidelijk kon maken dat hij dood wil, toont het dilemma. 'Juist toen het 5 voor 12 was, was hij minder duidelijk.'

Bezorgde patiënten hebben recht op meer houvast en gaan dat ook eisen. Nieuwe rechtszaken door radeloze familieleden zijn onvermijdelijk. De volgende Tweede Kamer zal zich dan ook moeten buigen over de vraag of de criteria helder genoeg zijn. De wet hoeft misschien niet eens ruimer te worden, wel preciezer. En moet een laatste wil-verklaring niet zwaarder gaan wegen?

Zolang de huidige richtlijnen gelden, geldt ook de raad van vrijwel alle deskundigen: ga niet over één nacht ijs. Wie de kans zo groot mogelijk wil maken dat een wilsverklaring tot over de grens van het eigen bewustzijn reikt, moet die laatste wil zo vaak mogelijk en bij volle bewustzijn documenteren en zo uitgebreid mogelijk bespreken met de eigen arts. Zo vroeg mogelijk, zolang het nog kan.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden