Commando's te paard stuurden precisiebommen aan

Op een paard en met een rugzak vol geavanceerde communicatie-apparatuur op trok Special Operations sergeant Bart Decker de oorlog in Afghanistan binnen: de soldaat van de 21ste eeuw....

Decker was een van de luchtmachtcommando's die in Afghanistan werden afgeworpen om het offensief tegen de Taliban voor te bereiden. Wekenlang trok hij met strijders van de Noordelijke Alliantie te paard door de bergen bij Mazar-i-Sharif, de plaats waar de victorie begon voor de anti-Taliban-strijders. 'Je voelt je een beetje belachelijk, op paard met een satelliettelefoon op je rug, maar het was de enige manier om door de bergen te komen,' zegt Decker achteraf. 'Het ergste was de zadelpijn. Ik had nog vrijwel nooit op een paard gezeten.'

Na vijf maanden dienst in Afghanistan is hij net teruggekeerd op zijn thuisbasis: de luchtmachtbasis Pope in Fayetteville, een sloom garnizoensstadje in North Carolina. Bijna alles is hier militair. Behalve de luchtmachtbasis herbergt Fayetteville ook Fort Bragg, een legerbasis van vijftigduizend man.

Vanuit de bergen dirigeerde Decker - met behulp van zijn satelliettelefoon, global positioning system (GPS) en laserapparatuur om doelen aan te geven - de Amerikaanse bombardementen op de Taliban, die zich een paar kilometer verderop hadden ingegraven. 'Met die precisiebommen konden we ze precies raken waar ze zaten', zegt Becker.

Enduring Freedom was de eerste oorlog waarin de 'special ops' van de luchtmacht zo'n cruciale rol speelden. Zonder het elite-voetvolk dat de bevoorrading van de slecht bewapende Noordelijke Alliantie regelde en de Amerikaanse bommenwerpers de weg wees naar de stellingen van de Taliban, zou het Pentagon uiteindelijk grote aantallen mariniers naar Afghanistan hebben moeten sturen om de Taliban te verjagen.

'Onze jongens hebben een doorslaggevende rol gespeeld', zegt Decker. 'Het voornaamste is misschien wel dat we daardoor wisten te voorkomen dat we in dezelfde fout zouden vervallen als de Russen tijdens de Sovjet-interventie in Afghanistan. We hadden bijna geen mensen op de grond.'

Hij erkent echter volmondig dat de VS weinig kans hadden gehad zonder de steun van de Noordelijke Alliantie. 'Zij wisten precies waar de Taliban en Al Qa'ida-strijders zaten. Zonder hen zouden wij blind zijn geweest.'

Dat is ook de ervaring van sergeant Bill - zijn achternaam wil hij uit vrees voor wraakacties tegen zijn gezin niet kwijt. Al kort na de aanslagen op de Twin Towers en het Pentagon trok hij met een groepje andere commando's in de bergen bij Kandahar rond op zoek naar doelen, ieder met veertig kilo apparatuur op de rug. 'Het was een heel gespannen sfeer. We werkten samen met mensen van de Noordelijke Alliantie, maar ook met strijders die net waren overgelopen van de Taliban. Je weet nauwelijks wie wie is.'

Over afzwaaiers en slachtoffers onder de burgerbevolking praten de luchtmachtcommando's liever niet, maar natuurlijk kwamen de precisiebommen niet alleen op de Taliban-strijders terecht. Begin december nam Bill deel aan een reddingsoperatie om 36 gewonde Amerikaanse militairen en strijders van de Noordelijke Alliantie te evacueren, nadat Amerikaanse bommenwerpers per ongeluk hun eigen troepen hadden getroffen. De vergissing kostte drie Amerikaanse militairen het leven. Hamid Karzai, die juist die dag op een conferentie in Bonn was gekozen als nieuwe Afghaanse leider, ontkwam net aan de dood.

Het Pentagon ziet de special operations commando's - samen met de Special Forces van de landmacht en de Navy Seals gaat het om ongeveer veertigduizend man - als de militairen van de toekomst. Kleine, beweeglijke eenheden die met behulp van onbemande verkenningsvliegtuigjes en de superieure Amerikaanse luchtmacht de vijand uitschakelen, zonder dat ze een schot hoeven te lossen.

Het ministerie heeft meteen extra geld uitgetrokken voor allerlei nieuwe technische foefjes die de special operations commando's nog effectiever moeten maken. Maar bij de slag om Tora Bora, waar Al Qa'ida-strijders zich in een hooggelegen tunnelcomplex hadden verschanst, bleek dat oorlog voeren op afstand ook zijn nadelen heeft. Een groot aantal Al Qa'ida-strijders wist te ontsnappen, zodat de Amerikaanse commando's niemand meer aantroffen in de tunnels. Ze vonden alleen grote hoeveelheden wapens, munitie en documenten die in de haast waren achtergelaten.

Om een herhaling van het fiasco van Tora Bora te voorkomen heeft het Pentagon nu honderden militairen gestuurd naar de bergen rond Shah-i-Kot, waar een grote groep Al Qa'ida- en Taliban-strijders stand houdt.

Bij de luchtmachtbasis Pope oefenen de luchtmachtcommando's die het motto 'First There' op hun baretten hebben staan, voor de volgende oorlog. Op een oefenterrein op Fort Bragg markeren rekruten een landingsbaan voor een C-130 transporttoestel, dat ze even later met hun satelliettelefoons uit de wolken toveren. Het gevaarte landt in een enorme wolk stof op het veld.

'Irak?', vragen we aan sergeant Decker. 'Dat soort zaken worden heel ergens anders beslist', zegt hij voorzichtig. Maar Irak zou volgens hem wel heel anders worden. 'Waar is de Noordelijke Alliantie?'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden