Coming of age-juweeltje

De heldin uit Ginger & Rosa is levensecht en ligt je al snel na aan het hart.

KEVIN TOMA

Drama

Regie Sally Potter. Met Elle Fanning, Alice Englert, Alessandro Nivola, Christina Hendricks, Annette Bening, Timothy Spall

In 12 zalen

Hoe durft het leven ondanks alles gewoon zijn gangetje te gaan? De 17-jarige Ginger, zomaar een meisje uit het Londen van 1962, kan er in elk geval met haar verstand niet bij.

Elk moment dreigt een allesvernietigende kernoorlog tussen Amerika en Rusland los te barsten, maar bij Ginger thuis is niemand nog geïnteresseerd in de onheilspellende radioberichten. Als haar ouders al niet in de clinch liggen met elkaar, maken ze zich druk over de slechte invloed die haar boezemvriendin Rosa op haar heeft. Of klagen ze dat Ginger wel eens wat vaker zou mogen afwassen. Alsof zulke triviale zaken nu ook nog maar enigszins relevant zouden zijn.

'Geluk is geen optie als je weet dat de aarde elk moment kan worden opgeblazen', zegt Ginger in het beeldschone coming of age-drama Ginger & Rosa. Regisseur-scenarist Sally Potter heeft geen grootse middelen nodig om de kopzorgen van haar heldin aannemelijk en invoelbaar te maken, en kan ook zonder de experimenteerdrift van haar eerdere werk - in Yes (2004) voerde Potter een liefdespaar op dat uitsluitend in dichtregels met elkaar spreekt. De heldin uit Ginger & Rosa is juist levensecht en ligt je door allerlei goed getroffen details al snel na aan het hart. Hoe moet een voorzichtig puberend meisje dat nog met twee teddyberen in bed slaapt en haar eerste vieze slokjes bier drinkt, omgaan met zoiets onvoorstelbaars als een kernoorlog?

Des te ontroerender zijn de momenten waarop Ginger, met vuurrood haar en feilloos Brits accent even kwetsbaar als fier vertolkt door de Amerikaanse Elle Fanning, toch 'gewoon' lol heeft. Zij en Rosa (Alice Englert, eveneens erg goed) zijn onafscheidelijk, net zoals hun moeders dat ooit waren. In de eerste helft van de film delen ze vrijwel elke scène, of ze nu stiekem sigaretjes roken, samen in bad zitten om hun jeans te laten krimpen of elkaars haar sluik strijken. Prachtig gefotografeerde, in coole jazzklanken badende vignetten zijn het, deze scènes, waarbij de camera de meisjes van zo nabij volgt dat je hun innige verbondenheid bijna voelt.

Ook die vluchtroute uit de harde realiteit slibt dicht wanneer Rosa een relatie blijkt te hebben met Gingers vader. Misschien dat Potter dan wat veel dramatische verwikkelingen op elkaar stapelt, maar bezwaarlijk is dat niet; de film voelt geen moment overvol aan, zoals 'de bom' ook nooit een opzichtige metafoor voor Gingers persoonlijke worstelingen wordt.

Alles klopt aan Ginger & Rosa. Fijne bijrollen van Timothy Spall en Annette Bening, en de Potteriaanse aandacht voor de waarde van woorden (wat moet een meisje doen om 'sprankelend' te zijn, en waarom klinkt het woord 'vader' naar sloffen bij het haardvuur?) maken dit juweeltje compleet.

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden