Comeback Rogers bekroond met zege en een selfie

Het wielrennen moet zakelijker, vindt ploegbaas Tinkoff. Toch is hij als een jongen zo blij met Rogers' dagzege.

BAGNÈRES-DE-LUCHON - De ene overwinning is ook voor Oleg Tinkoff de andere niet. Liepen de tranen hem zaterdag nog over de wangen bij de ritzege van Rafal Majka, dinsdag grijnst hij van oor tot oor na de overwinning van Michael Rogers in de zestiende etappe.


Het eerste wat de flamboyante en rebelse Russische eigenaar van Team Tinkoff-Saxo doet na aankomst van de Australiër in Bagnères-de-Luchon, is een selfie maken van hem en de winnaar met de begeleidende tekst: 'We won, again.' Tinkoff is niet te beroerd als baas van de ploeg een deel van de overwinning op te eisen. Bij de onverwachte bolletjestrui van Majka twittert hij: 'Ora Nostra' (nu van ons).


Als geletruidrager Vincenzo Nibali hem achter het podium ziet springen en dansen, stuurt die zijn fiets in de richting van de Rus. Tinkoff heeft een dag eerder gezegd dat als zijn kopman Alberto Contador niet was gevallen in de Vogezen, die het geel zou hebben gedragen in de Pyreneeën en niet de Italiaan. Lachend wisselen de twee, buiten gehoorsafstand, een paar woorden.


Wat daar werd gezegd? 'Ach, we kennen allemaal het temperament van Oleg, daar zit geen kwaad bij', zegt Nibali opgewekt. 'Zo'n sponsor vind je in het wielrennen niet veel. Hij is een liefhebber, hij houdt van deze sport.'


Rogers zal even later dezelfde toon aanslaan. Zijn team wordt aangevoerd door twee sterke leiders, vertelt hij, met naast Tinkoff ook Bjarne Riis. 'Ze hebben ons na het uitvallen van Alberto niet onder druk gezet. Ze hebben ons kracht gegeven. We hadden geen plan B, zij hebben een nieuw plan A geschreven. Ze geloofden in ons. Oleg zei: 'Je kunt opgeven of doorvechten, het is je eigen keuze.''


Tinkoff is niet de meest bescheiden en onzichtbaarste eigenaar van het peloton. Dagelijks fietst de mijnwerkerszoon een gedeelte van het parcours, zoals in elke koers waaraan zijn ploeg deelneemt. Zijn staf moet hem maar ergens oppikken of afzetten.


Soms neemt hij plaats in de ploegleidersauto om een bidon aan te reiken.'Sommige mensen geven hun centen uit aan een zeiljacht, chique villa's of andere luxe. Ik zit graag in het hart van de koers.'


Hij bouwde met bier en creditkaarten en miljoenenimperium. Met zijn privékapitaal wil hij nu het Dream Team van de wielersport vormgeven. Alle renners van naam zijn al eens met hem in verband gebracht. Ook Bauke Mollema en Wilco Kelderman. Het ketste af. De Roman Abramovitsj van het peloton vond hun manager te hoog in de boom zitten. 'Ik kan best 100 miljoen euro uitgeven, geen probleem. Maar dat heeft geen zin. Er moet vooral een visie achter zitten.'


Tinkoff wil de cultuur van de zakenwereld introduceren in de sport. De managers die nu de ploegen runnen, vindt hij niet capabel genoeg. De teams moeten ook meer in eigen beheer komen. '90 procent van de ploegmanagers heeft zelf geen geld en is afhankelijk van sponsoren. Je moet verdorie zelf de kerel zijn die de rekeningen betaalt.'


Hij doet dat zonder morren, maar dan moeten de renners wel presteren. Contador kreeg er vorig jaar op Twitter van langs omdat die naar de zin van Tinkoff te weinig waar voor zijn geld leverde. Tyler Hamilton schreef in zijn boek De Wielermaffia dat Tinkoff het niet zo nauw nam met de regels. 'Hij mag van alles gebruiken, zolang ik het maar niet hoef te weten', zou hij volgens de Amerikaan hebben gezegd.


Zijn renners streven zijn onvervulde jongensdroom na. Zelf was Tinkoff (46) ooit amateurrenner. Natuurlijk kan hij zich daardoor gisteren goed verplaatsen in de 34-jarige oudgediende Rogers, die zijn eerste ritzege in de Tour boekte.


De Australiër heeft al een heel wielerleven achter zich. Aan het einde van vorig seizoen raakte hij verstrikt in een dopingzaak. In zijn urine werd clenbuterol aangetroffen, waarschijnlijk afkomstig van besmet vlees dat hij at tijdens een rittenkoers in China. Vijf maanden mocht hij niet fietsen, uiteindelijk werd hij vrijgesproken.


Rogers nam tijdens Luik-Bastenaken-Luik zijn plek in het peloton weer in. Vervolgens won hij twee etappes in de Ronde van Italië, op bijna identieke wijze als gisteren in Bagnères-de-Luchon. Onder aanvoering van Rogers en Thomas Voeckler werd de kopgroep van 21 renners in de klim van de Port de Balès gereduceerd tot 5. Voeckler had gezelschap van ploegmaat Cyril Gauthier en Vasil Kirijenka en José Serpa completeerden het stel.


Rogers wist meteen dat het zijn moment was toen Gauthier in de helse afdaling naar de finish de benen nam. Hij reageerde onmiddellijk. Achter hem zat Voeckler, al twee keer winnaar in Bagnères, plotseling gevangen in het ploegenspel van Europcar. Gauthier was voor Rogers geen partij.


De dopingaffaire is een levensles geweest, gaf Rogers als verklaring voor zijn succes. 'Het is moeilijk te begrijpen, maar soms heb je dat nodig. Dan zie je de dingen plotseling in een ander perspectief. Ik ben niet bang meer om te falen. Ik durf meer.'


Hij is ermee opgehouden het leven van iemand anders te leven. 'Ik heb mezelf geaccepteerd zoals ik ben. Het ergste dat kan gebeuren als je aanvalt, is dat je verliest. En dat vindt hij misschien wel erg', zegt Rogers, wijzend op zijn grote baas. 'Maar als ik alles heb gegeven, kan ik er vrede mee hebben.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden