Come fly with me

Daar zijn waar je normaal niet kunt komen. Dat biedt choreograaf David Middendorp ( 37 ) de toeschouwers op het 33ste Oerol op Terschelling. Hoe hij dat doet? Met een zelfgebouwde drone.

Vanavond, kort voor middernacht, zal choreograaf en video-animator David Middendorp (37), als in een meditatief ritueel, zijn toeschouwers de heuvel op begeleiden van Nollekes Plak bij Hee. Iedereen zal plaatsnemen op de rand van het natuurlijk gevormde openluchttheater. En als de beamers het doen en het niet gaat stortregenen, zullen zij onder toeziend oog van de volle maan, tijdens Flyland Terschelling meemaken vanuit een perspectief dat nog niet eerder tijdens Oerol aan bod kwam: dat van een drone.


De komende tien dagen spreidt Oerol voor de 33ste keer zijn netten uit over Terschelling, met theater, dans, muziek en landschapskunst in alle hoeken en gaten. Bijna elk stukje bos, strand of weiland, elk schuurtje of duinmeertje is wel eens decor geweest voor een dans- of theatervoorstelling. Nu voegt Middendorp daar een vrije val vanuit de lucht aan toe. Of althans, de toeschouwers 'vliegen' als 250 Niels Holgerssonnetjes mee met de camera, over het van kleur en reliëf verschietend landschap.


De luchtopnamen van Terschelling, door Middendorp zelf geschoten, worden geprojecteerd op de bodem van de krater. Twee dansers bewegen op hun buik over de vloer. Zo hoopt Middendorp de suggestie te wekken dat ze door het wolkendek vallen en dat de toeschouwers met hen mee zweven. 'Vallen is een sterke, paradoxale emotie: eng en mooi tegelijk. Misselijkmakend, maar ook bevrijdend', zegt hij een week voor de première, terwijl hij in Den Haag de aan elkaar gemonteerde beelden uitprobeert.


Middendorp - zelf behept met hoogtevrees - bouwde eigenhandig een drone. 'Nu stikt het op internet van de zelfbouwpakketten. Maar toen ik dit plan drie jaar geleden bedacht, moest ik alles uitproberen met piepschuim, batterijen, ontvangers, cameraatjes en projectiebrillen.' Zijn eerste zelfgeknutselde drone hangt ergens hoog in een boom tussen Voorburg en Leidschendam, direct gestrand tijdens de eerste testvlucht. 'Ja, dan ben je in één klap een behoorlijke investering kwijt. Maar ik wist dat ik veel te leren had.' Zijn debuutvlucht op Terschelling leverde onbruikbare opnamen op: 'Te schokkerig; het vliegtuigje ging te hard op en neer.' Pas drie maanden geleden lukte het hem de gewenste beelden te schieten, zwevend, duikend en spiedend over het eiland. Middendorp gebruikte een projectiebril, waarop hij kon zien wat de drone zag. 'Dat levert soms een soort bijna-doodervaring op, alsof je van jezelf wegvliegt.' De choreograaf wist een deal te sluiten met Staatsbosbeheer: 'Ik heb voor hen uitgeprobeerd of vogels op de Boschplaat opschrikken van een drone. In ruil mocht ik over beschermd natuurgebied vliegen. Staatsbosbeheer kan met deze techniek nesten gaan tellen. Vogels blijken het ding volkomen te negeren.' Toeschouwers van Flyland 'vliegen' straks dus stiekem over de Boschplaat, waar ze normaal gesproken tijdens Oerol niet mogen komen.


Middendorps handelsmerk is de interactie tussen dansers en geprojecteerde evenbeelden. Ze spelen of dansen met hun schaduw, soms 'regent' het mensen over het scherm of gaan personages in rook op. Het Haagse Korzo Producties ondersteunt zijn eenmansbedrijf. Introdans Ensemble voor de Jeugd heeft een werk van hem op het repertoire.


Onlangs bleek hoe goed zijn video-interactie uitpakt op televisie. Zijn Black Journey werd in 2012 een wereldwijde hit op YouTube, na een optreden in het vroeg gesneuvelde programma Beat the Best. En drie weken geleden haalde een ingekorte versie van zijn bejubelde Blue Journey (2008), op een nummer van Radiohead, de liveshows van het programma America's Got Talent. Amerikaanse dansers studeerden een 2-minutenvariant in. Bingo.


Tijdens Oerol presenteert Middendorp zijn handelsmerk in de buitenlucht. Daarom moet Flyland wachten tot het donker genoeg is om de beelden scherp te zien. Tweemaal rond middernacht laat Terschelling zich straks van bovenaf bekijken.


Flyland van David Middendorp/Korzo Producties. Nollekes Openlucht Theater, 13 t/m 21/6, om 23.45 en 00.30 uur. korzo.nl en oerol.nl


Internethit


De lichtvoetige combinatie van dans en video-animatie van de Nederlandse choreograaf David Middendorp (Leidschendam, 1976) blijkt een handig exportmiddel. In 2008 maakte hij voor Introdans het stuk Blue Journey. Dankzij een ingekorte televisiebewerking ging een opname via YouTube de wereld over. Inmiddels verkoopt Middendorp met hulp van Korzo Producties het concept aan dansers in het buitenland en investeert hij de opbrengst in nieuwe projecten van zijn stichting Another kind of blue. Voor de Worldexpo in Sjanghai maakte hij 1 5 Minutes Universe. Een verkorte versie presenteerde hij tijdens TEDx Rotterdam.


Tips voor Oerol 2014


Oerol opent met een nieuwe dansopera van componist en zanger Spinvis met cellist en theatermaker Saartje van Camp. In een choreografie van Adriaan Luteijn onderzoekt een seismoloog de Japanse kust. Daar ontmoet hij de vrouw van zijn dromen maar verliest haar aan de tsunami. De titel, Kintsuteroi (Japans voor 'repareren met goud'), verwijst naar een Japanse traditie van het met goud en zilver beschilderen van gebroken en gelijmd porselein.


Toneelgroep Oostpool speelt exclusief op Oerol Buzz Aldrin, waar ben je gebleven. Regisseur Joeri Vos bewerkt met componist Bastiaan Woltjer de gelijknamige roman van de Noorse schrijver Johan Harstad tot muziektheater over vriendschap, liefde, moed en vergankelijkheid. De voorstelling speelt bij de Wierschuur in Oosterend, een plek die volgens de makers in Nederland het dichtst de Faeröer eilandengroep nadert, waar de roman zich afspeelt.


Het gelauwerde Vlaamse jeugdtheatergezelschap Studio Orka is helaas nog zelden in Nederland te zien, gelukkig wel tijdens festivals als Oerol, Boulevard en Cultura Nova. Op Terschelling speelt de groep het melancholiek hilarische Duikvlucht, over het opvissen en opfrissen van afval en het uit liefde schenden van het briefgeheim. Hoe een postbode, een kluizenaar en een opgelapte zeemeermin zich door de aarde boren, op zoek naar een broer die ergens en nergens is.


Het Groote Hoofd blaast de hartstochtelijke schreeuw van Janis Joplin nieuw leven in tijdens de muziektheatervoorstelling Piece of my Heart. Over een blueszangeres die beschimpt en bespot toch zichzelf bleef en uitgroeide tot een van de vrouwelijke iconen van de jaren zestig. Van de top van het leven naar het dal van de dood.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden