Column Hassan Bahara: Internet afzweren is het nieuwe 'ik heb geen tv'

null Beeld
Beeld

Maak net als de Amerikaanse comedian Aziz Ansari een frisse tv-serie als Master of None - door deze krant terecht de beste tv-serie van het jaar genoemd - en je wordt direct gekroond tot een orakel met splijtende inzichten.

Internet is stom, vertelt Ansari in een interview met het blad GQ Magazine. Internet hield hem af van belangrijke zaken, en daarom heeft hij abrupt een einde gemaakt aan zijn digitale leven. 'I'm reading, like, three books right now.'

Beroemdheden hebben eerder de zegeningen van een prikkelvrij bestaan geprezen. Maar omdat Ansari is wie hij is - de maker van de hipste tv-serie van het moment - vond zijn digitale geheelonthouding net iets meer weerklank dan normaal. Vooral bij dat deel van hoogopgeleide internetgebruikers die het internet haten, want zonder internet zouden ze tijd overhouden voor het verzameld werk van James Joyce, maar ja, internet hè.

Ik hou van Ansari, maar ik snap ook de kritiek die her en der op hem klinkt. Internet afzweren en publiekelijk kond doen van het aantal boeken dat je leest is het nieuwe 'ik heb geen tv' - een snobistische bekentenis waarmee je jezelf kunt onderscheiden van de domme, grijze massa. Daarnaast zijn heel wat mensen financieel vastgeketend aan het internet, hetzij door werkmail, hetzij omdat ze, zoals een bevriende journaliste mij laatst vertelde, door hun werkgever worden afgerekend op hun zichtbaarheid op sociale media. Internet dumpen en drie boeken tegelijk lezen is voor hun geen optie.

Toch is het niet allemaal gratuit wat Ansari over internet te melden heeft. Vooral zijn kritiek op de ongezonde Trump-obsessie van de internetjournalistiek snijdt hout. 'When you take a step back, it all just seems so sensationalized. Trump's gonna get impeached! No, he's not.'

Zeker, ook tegen deze internetkritiek valt wat in te brengen. Trump is een uniek incompetente en kwaadaardige figuur met een gigantisch arsenaal aan kernwapens tot zijn beschikking; de journalistiek is het aan ons en aan de eigen stand verplicht om Trump geen moment rust te gunnen.

Maar wat voor journalistiek is dat? Het voortreffelijke onderzoekswerk daargelaten: zowat elke minuut pompt het internet een artikel eruit over Trump's laatste strapatsen en de paleisintriges in het Witte Huis. Veel van die stukken lijken vooral gedreven door een verlekkerde obsessie met de mentale instabiliteit van de Trump-clan. In dat opgewonden internetuniversum heb je steeds vaker het idee dat je als nieuwsconsument de speelbal bent geworden van een mafklap met een Twitter-account en media die als gewillig doorgeefluik dienen van die mafklapperij, want Trump garandeert clicks.

In het ergste geval houd je er een verslaving aan over. Dan surf je onophoudelijk naar sites en naar accounts van Amerika-watchers om op de hoogte blijven van de laatste schaamteloosheden in het Trump-universum. Dit soort berichtgeving vertelt weinig over de ingrijpende culturele en institutionele gevolgen van een Trump-presidentschap. Het is vooral bedoeld om mij te bevestigen in mijn overtuiging dat ze daar een onbenul tot machtigste man ter wereld hebben verkozen. Je leest het en raakt weer iets bitterder over zoveel stupiditeit.

Hoe aan die verzurende Trump-obsessie van het internet te ontkomen? Net als Ansari het digitale leven vaarwel zeggen gaat mij helaas niet lukken. Maar misschien lukt een Trump-dieet mij wel. Het is tijd om af te kicken van die aandachtsgeile vent.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden