Colombia heeft onze liefde nodig in tijden van cholera

Beste Ayaan, Bert, Boris, Farah, Kathleen, Kees en Thea,..

Als jullie dit lezen, staat het vliegtuig al aan de grond op Schiphol. Weer een parlementaire missie voltooid. Terug in het land van parkeerautomaten, een crisisteam voor de LPF en de balkonramp van Patio Sevilla. Ver weg van Colombia met bedreigde burgemeesters, gekidnapte parlementariërs en in stukken gehakte boerenzonen. En natuurlijk van de militairen met machinegeweren voor jullie hotel, de indianen met wie jullie soep aten, de morsige kinderen in de papaverveldjes, de vluchtelingen in hun groen plastic hutten en de kettingrokende vice-president, die in zijn kantoor woont omdat het daarbuiten te gevaarlijk is.

Een parlementair bezoek levert altijd wat op, zei Farah Karimi van GroenLinks afgelopen week boven een pizza. Oftewel, er komt hulp los bij terugkeer. Mag ik een suggestie geven? Draal niet. Zet Colombia op de lijst voor noodhulp en doe gul. Als we op de Europese Unie moeten wachten, zijn we weer een paar jaar verder.

Jullie willen weten hoe je het moet verkopen? Welnu, hier mijn rijtje.

- Het morele argument: de omvang van het drama verplicht Nederland iets te doen. In Colombia zijn we getuige van de langst slepende guerrilla-oorlog ter wereld die aan 500 duizend mensen het leven heeft gekost. Het is een conflict dat steeds wreder wordt: zie de in stukken gehakte lichamen. Door het geweld hoort Colombia (volgens de VN) tot de topvijf van landen met interne vluchtelingen. De VN houden het op 1,5 miljoen vluchtelingen sinds 1995. Iedere dag komen er ongeveer duizend vluchtelingen bij. De helft van de ontvoeringen in de wereld heeft plaats in Colombia. En vergeet niet de kindsoldaten te noemen. In Colombia zijn het er volgens Unicef minstens zesduizend.

- Het regionale argument: het is een conflict dat ook de stabiliteit van buurlanden in gevaar brengt. Panama zucht onder de vluchtelingen. En de guerrillero's gebruiken Ecuador en Venezuela als hun overloop voor kidnappingen en handel. En zeg tegen minister Van Ardenne van Ontwikkelingssamenwerking dat we hier voor de prijs van één meerdere landen kunnen helpen. Marketing in tijden van bezuiniging.

- Het argument van schuld. De illegale legers financieren hun strijd met drugsverkoop. En Nederland is een belangrijke doorvoerhaven en afnemer van de Colombiaanse cocaïne. Dus wij helpen de oorlog in stand te houden.

- Het Antillen-argument. Colombia voedt de criminaliteit op de Antillen (drugshandel, witwassen, bolletjesslikkers). Als we de Colombianen helpen hun problemen op te lossen, zijn we vermoedelijk af van de bolletjesslikkers daar en wordt het een stuk rustiger in de overzeese gebiedsdelen.

- Het bruggenhoofd-argument. Landen met veel 'lijntjes' zijn het beste af in deze tijd van globalisering. Colombia is de natuurlijke leider in het noorden van Zuid-Amerika, met uitstraling naar de Cariben en Midden-Amerika. Daarom is het voor Nederland met het oog op de toekomst een aantrekkelijke partner.

Waarom het land de natuurlijke leider is? Colombia is na Brazilië het land met de meeste (43 miljoen) inwoners van Zuid-Amerika. Het heeft een gediversifieerde en zeer solide economie die in weerwil van de oorlog vrijwel ieder jaar is gegroeid. En ondanks de economische recessie heeft Colombia nooit de betalingen aangaande de buitenlandse schuld stopgezet, noch geleden onder hyperinflatie of massale faillissementen. Het ontwikkelingsniveau ligt hoog en Colombianen zijn doorgaans uitstekende managers en capabele politieke leiders en diplomaten. Hun land is de oudste democratie op het continent en hun instituties zijn stevig geworteld. Een Fujimori, Bucaram of Chavez zouden in Colombia geen poot aan de grond krijgen.

En ten slotte. Dit is het moment voor (onze) liefde in (hun) tijden van cholera. De symbiotische relatie met de Verenigde Staten begint namelijk tekenen van slijtage te vertonen. Slechts met nipte meerderheid keurde het Amerikaanse Congres de laatste twee keer de hulp aan Colombia goed. De militaire hulp is deze week bevroren, omdat Colombia moeilijk doet over het Amerikaanse verzoek tot immuniteit bij het Internationaal Strafhof.

Cultureel staan wij dichter bij de Colombianen dan de Amerikanen. De Amerikanen zijn doeners die geloven in een militaire oplossing. De Colombianen weten dat vrede geen aftreksom is, maar een langdurig proces. Ze weten dat het zonder sociaal beleid niet gaat lukken en ze delen met ons en andere Europeanen de behoefte aan een menselijker model van ontwikkeling.

Met vriendelijke groet,

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden