Collectief Porto bewijst kracht met derde prijs van het seizoen

Porto-trainer Vilas Boas , 33 jaar nog maar en nu al een nieuwe Mourinho genoemd, is de jongste trainer die een Europese hoofdprijs wint.

CHARLES BROMET

AMSTERDAM - Europa League: FC Porto-Sporting Braga 1-0

De met afstand indrukwekkendste ploeg uit de Europa League van dit seizoen vergat niet zichzelf te belonen op de finaledag in Dublin. De landgenoten van het dappere Sporting Braga weerden zich woensdag nog wel knap, zoals ze dat een competitie lang al hadden gedaan, maar moesten uiteindelijk buigen voor FC Porto, het geweldige collectief van coach André Vilas- Boas.

Hoewel er gedurende de eindstrijd zelf niet bijster veel te genieten was, moet het eindresultaat (1-0) voor eenieder draaglijk zijn geweest. Porto, alleenheerser binnen eigen landsgrenzen, bemachtigde na de nationale Super Cup en de landstitel dus de derde prijs van het seizoen. En kan daar zaterdag, bij winst in de nationale beker, nog een vierde trofee aan toevoegen.

Vilas Boas, 33 jaar nog maar en nu al een nieuwe Mourinho genoemd, werd de jongste trainer die een Europese hoofdprijs won. Daarvoor mocht hij opnieuw dank zeggen aan spits Falcao, die het verschil maakte en deze zomer ongetwijfeld voor vele miljoenen zal worden ingelijfd door een van de supermachten uit Engeland of Spanje.

De finale tussen Porto en Braga was vanuit een wat breder perspectief dan het Portugese het ietwat onbevredigende sluitstuk van een competitie, waartoe de voetballanden uit de b-categorie steeds meer hun toevlucht dienen te zoeken. De Champions League is, zeker in de eindfase, toch vooral een onderonsje van de allerrijksten.

De Europa League is vanwege de aanmerkelijk lagere premies het lastig te duiden toevluchtsoord voor clubs, waarvoor succes op het allerhoogste podium niet reëel is. Maar wat voor de een geldt als een gewichtige prijs, is voor de ander een nauwelijks ter zake doende competitie.

Neem het Franse Lille, dat PSV in de knock-outfase van de Europa League bestreed met een reserveploeg, omdat de competitie en het nationale bekertoernooi voorrang kregen. Of neem Glasgow Rangers, dat een ronde later ondanks een acceptabel resultaat in Eindhoven (0-0) niet in zijn sterkste formatie verscheen voor de tweede wedstrijd op Ibrox Park. Een paar dagen later wachtte de League Cup tegen Celtic, vandaar.

Het geeft aan dat succes op nationale bodem de voorkeur krijgt, zeker als de landstitel in het geding is. Want deelname aan de groepsfase van de Champions League leidt tot een financiële injectie van enkele miljoenen, bedragen waarmee de Europa League vooralsnog totaal niet kan concurreren.

Voor een club als Porto was het overigens niet nodig om onderscheid te maken tussen de diverse toernooien en de aandacht te verdelen. De club ging als een soort Pacman door het seizoen en at onderweg alle obstakels op als ware het rijpe appeltjes op plukhoogte. Hap, slik, weg.

Dat begon met de Super Cup in eigen land en kreeg een vervolg met het binnenhalen van de landstitel, met een groot vertoon van macht. Alvorens Vitoria Guimaraes dit weekeinde te bestrijden in de finale van het nationale bekertoernooi, wachtte gisteren dus eerst nog een nieuwe nationale aangelegenheid, al werd op Ierse bodem gestreden.

Porto had Braga in de competitie al twee keer verslagen. Wat behalve beide zeges was blijven hangen, was het grote aantal gele kaarten: liefst 17 over beide wedstrijden. Met die wetenschap in het achterhoofd was het niet verwonderlijk te zien hoe Falcao en Hulk, de vorstelijke aanvallers van Porto, steeds werden geattaqueerd.

Vooral Hulk moest het ontgelden. En Braga was zo sluw het gehak steeds door een andere slager te laten uitvoeren, waardoor er 22 spelers op het veld overbleven. Braga deed niet veel meer dan vooraf mocht worden verwacht: de tegenstander als blok opvangen en goed gegroepeerd spelen, zodat zo min mogelijk kansen werden weggegeven.

Porto probeerde het wel, maar niet echt van harte. Het enorme krachtsverschil bleef zo redelijk verborgen, waardoor Braga de illusie van een stunt lang kon blijven koesteren. Maar een paar minuten voor rust was het opnieuw de individuele klasse van Falcao die Porto het gewenste zetje in de rug gaf.

De Colombiaan kopte wéér geweldig raak, nu uit een afgemeten voorzet van Guarin. Het was zijn zeventiende doelpunt in de Europa League, een bewonderenswaardige prestatie. Mossoro had direct na rust 1-1 moeten maken voor Braga, maar bij de invaller ontbrak het aan kalmte en klasse om toe te slaan.

Hoogtepunt van de verder vrij gelijkmatige tweede helft was een effectvolle voorzet van Hulk, een soort kunststoot met de buitenkant van zijn voet, die net niet tot 2-0 kon worden gepromoveerd.

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden