Column

Cola met alcohol, cafeïne en cocaïne: niks meer aan doen!

Beeld Coca-Cola

Coca-Cola in groene blikjes, daar is niks mis mee, die smaakt gewoon naar cola. Maar ik heb er twee problemen mee: 1) Het zit in groene blikjes. 2) De zoetstof komt uit 'de natuur'.

In 1886 had apotheker John Pemberton niet kunnen bevroeden dat er een dag zou komen waarop cocaïne en suiker, twee pijlers van zijn opwekkende Coca-Cola-elixer, beide een slechte naam zouden krijgen. Of dat een muffe, lustdempende kleur als groen - die immers enkel geschikt is voor het buitenschilderwerk (bravo Marken en Volendam, ga zo door) - zijn product zou ontsieren, opdat er enige suggestie van milieuvriendelijkheid aan zou kleven.

Het idee was, vermoed ik, een poging om af te komen van woorden als 'light', die immers snel verouderen. Coca-Cola Zero en Pepsi Max waren pogingen om stoerder te klinken, totdat een intelligente linguïst van de marketingafdeling voorzag dat die taalinflatie binnen enkele jaren tot Coca-Cola Bitch en Pepsi Anal zou leiden en dat derhalve een kleurcode misschien slimmer was. En aangezien de rode kleur van Coca-Cola de verbeelding is van het fascistisch-imperialistische Babylon Amerika, werd gekozen voor het kleurennegatief van rood: groen - ironisch genoeg een toepasselijke kleur, omdat Coca-Cola zonder de zwarte kleurstof zo groen als slootwater schijnt te zijn. Hetgeen natuurlijk een geweldige kleur zou zijn, want Coca-Cola is, het ongezonde imago ten spijt, een honderd procent natuurproduct: water, suiker en plantenprut. Als Coke nu gelanceerd zou worden, zou het in het superfoodschap terechtkomen, tussen goji-bessen en tarwegras. Net zoals in Pembertons apotheek, eigenlijk.

Hetzelfde lot onderging het McDonald's-logo. Is het u al opgevallen dat de gele 'M' nu op een groen veld staat in plaats van op een rood vlak? Nee natuurlijk is u dat niet opgevallen, want groen is geen opvallende kleur, eerder een schutkleur. Waarom in godsnaam? Zodat we denken dat McDonald's duurzaam is? Het is fokking McDonald's! Hamburgers! Frietsaus! Dat zegt de kleur rood ook, dat zegt: joepie! Vreten, neuken! Groen zegt: ssst, stiltecoupé. Dom, dom dom.

Anyway, die groene cola zelf: die is dus gezoet met stevia. Dat is mijn tweede probleem ermee. Stevia is namelijk een natuurlijk product en de natuur is hartstikke giftig, want de natuur wil helemaal niet opgegeten worden. Dat is, zeg maar, de core business van elk organisme: niet opgegeten worden. Daarom zijn er niet zo bijster veel planten die je kunt consumeren zonder te constiperen, diarreren, hallucineren of gewoon dood te gaan. Het is veel, veel veiliger en gezonder om dingen te eten die expliciet zijn gemaakt voor menselijke consumptie, zoals aspartaam. Van aspartaam krijg je geen overgewicht, diabetes of rotte tanden, want het is in een veilig laboratorium ontworpen, speciaal voor ons.

Helaas zijn de natuurreligies spring-levend in de wereld. We vereren weliswaar geen bosgeesten meer, maar ergens is het gevoel blijven hangen dat de natuur goed is. Dat aspartaam al veertig jaar wordt onderzocht en geconsumeerd maakt niet uit. Stevia is natuurlijk en daarmee dus een soort van halal. Terwijl, je zult zien dat over dertig jaar blijkt dat je er genitale wratten van krijgt, of zo.

De grap is dat er oorspronkelijk helemaal geen suiker in cola zat, maar alcohol. Alcohol, cocaïne en cafeïne. In een flesje met vrolijke rode krulletters. Wat een prachtproduct. Niks meer aan doen.

Reageren? t.vanluyn@volkskrant.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden