Code Oranje

Het komt natuurlijk door die participatieverklaring, dat de voorspelde tsunami uit het oosten die ons zou overspoelen met het opengaan van de grenzen voor Roemenen en Bulgaren vanaf begin dit jaar een lief golfje is gebleken. 614 Roemenen en 340 Bulgaren hebben zich tot dusver gemeld bij Nederlandse gemeenten, liet het ministerie van Sociale Zaken weten.


Deze week ging NRC Handelsblad kijken in Rotterdam-Zuid, op zoek naar de baantjespikkende horden uit het oosten die Lodewijk Asscher had voorspeld toen hij vorig jaar 'code Oranje' afkondigde voor het vrije verkeer van werknemers in de Europese Unie. 'De dijken staan op doorbreken', schreef Asscher toen. De NRC-verslaggevers vonden geen doorgebroken dijken, maar Bulgaarse supermarkten, volgepakt met Bulgaarse kazen, worsten en haarverfmiddelen - en nul klanten. Bulgaren en Roemenen? Hier? Nee, niet hier, legt een supermarkteigenaar uit in de krant, 'ze zijn naar Duitsland en België, daar is meer werk'.


Wij weten wel beter. Met aantrekkelijkere werkperspectieven elders heeft het uitblijven van de zondvloed natuurlijk niets te maken. Het is die verklaring die het 'm deed. Die tekst van Lodewijk Asscher, PvdA-minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid, die ze wegjoeg. De verklaring die hij afgelopen december lanceerde, te ondertekenen door nieuwe migranten, en waarmee hij de Roemenen en Bulgaren die bij onze grensovergangen stonden te trappelen een beetje beschaving zou bijbrengen.


In die tekst staan dingen als: 'Participatie vinden we in Nederland heel belangrijk. Evenals de waarden vrijheid, gelijkwaardigheid en solidariteit.' De migrant moet ervoor tekenen dat hij niemand 'met opzet zal beledigen, discrimineren of aanzetten tot haat'. Dat doen wij hier namelijk ook niet - en we willen graag dat wie hier komt, wordt zoals wij. Wij in Nederland zijn ook altijd redelijk tegen 'mannen, vrouwen, homoseksuelen, hetero's, gelovigen, niet gelovigen etc.' 'Discriminatie wordt niet geaccepteerd', staat er. En: 'In Nederland vragen we alle burgers bij te dragen aan een prettige en veilige samenleving, bijvoorbeeld door te werken, naar school te gaan of door vrijwilligerswerk te doen.'


Tegen zoveel verfijning, tolerantie en solidariteit waren de MOE-landers niet opgewassen. Dan maar geen Nederland, besloten ze. Eenmaal uitgeweken naar elders horen ze dat het in Nederland wel wordt geaccepteerd dat politici steden 'met minder Marokkanen' nastreven. Ze lazen dat je aardig moet zijn tegen gelovigen maar ze horen dat je wel ongehinderd stickers mag verspreiden met 'De islam is een leugen. De koran is gif' erop. Ze horen dat burgers wier bijdrage aan de prettige en veilige samenleving bestaat uit het smokkelen van drugs en het verstoppen van de daaruit voortvloeiende opbrengsten in dat andere baken van beschaving Luxemburg, op een respect- en begripvolle behandeling van de autoriteiten kunnen rekenen. Ze lazen in de participatieverklaring dat iedereen in Nederland 'een eigen leefstijl mag hebben' en nu horen ze dat er een politieke partij is die een spreidingsbeleid bepleit voor migranten, en daar keurig de specificaties bij levert: één Oost-Europeaan per 12 vierkante meter - of een Oost-Europeaan wel af en toe een beschaafde logé mag ontvangen op zijn eigen 12 vierkante meter, staat er niet bij.


Dat snappen ze niet. Ze dachten dat iedereen in Nederland die padvinderstekst moest ondertekenen. Dat was kennelijk een misvatting.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden