CLINTON'S AFFAIRES; Hillary wenst geen slachtoffer te zijn

ZOALS het een toegewijde First Lady betaamt, koos Hillary Rodham Clinton eind 1992 een nieuw servies voor persoonlijk gebruik in het Witte Huis....

Hoeveel zou er nog van heel zijn?

'Echt waar, Hill, sweetheart. Ik ken die hele Monica niet. Alsjeblieft, leg dat bord neer.'

'Zeur niet, vent, ik heb je heus wel zien loeren naar die meid.'

Klets, klaboem! Weer duizend scherven die de woede over Bubba's echtelijke ontrouw tot in alle achterkamertjes van het Witte Huis hoorbaar maakt. In de glasbak aan 1600 Pennsylvania Avenue te Washington liggen de 'restanten' van Paula, van Kathleen en van Gennifer.

Maar niets wijst erop dat het zo ging. Hillary Rodham Clinton geeft naar buiten toe geen krimp, en die standvastige houding heeft haar onmetelijk respect onder de Amerikaanse bevolking opgeleverd.

Elk weldenkend mens zou allang een koffer met vuil ondergoed van de bedrieg(st)er op de stoep hebben gesmeten, maar in het geval van de president van de Verenigde Staten ligt het natuurlijk ietsjes gevoeliger. En mevrouw de president weet dat exact. Elke traan, elke woede-uitbarsting of zelfs elke sombere blik geeft onherroepelijk aanleiding tot speculaties over een wankel huwelijk.

Gekletst wordt er hoe dan ook in het dorp Washington. Hillary staat daar duidelijk boven. Onder geen beding laat ze zich in een slachtofferrol drukken. Zij zal de laatste zijn om haar politieke vijanden van de munitie te voorzien waarmee een nieuw salvo tegen hun beider presidentschap zou kunnen worden afgevuurd.

Want Hillary is net zo goed co-president van Amerika als bijvoorbeeld Nancy Reagan dat van 1980 tot '88 was.

Nancy wekte de indruk een onschuldig en volgzaam dametje voor de Great Communicator uit Hollywood te zijn, maar in werkelijkheid runde zij tijdens Reagans tweede ambtstermijn de show.

Samen met 'Ronnie' raadpleegde Nancy bij tijd en wijle een astroloog voordat een belangrijke politieke beslissing werd genomen. En de geruchten waren hardnekkig dat de deur van haar kantoor op slot ging wanneer Frank Sinatra voor een bezoek langskwam. Waarom is daar nooit een independent counsel op gezet?

Hillary vraagt in deze barre tijden geen sympathie van het volk, en juist dat heeft haar populariteit met sprongen doen toenemen. Sinds ze haar intrek in het Witte Huis heeft genomen, onderhoudt ze een haat-liefdeverhouding met de Amerikanen. Dezer dagen heeft het land haar in een innige, schijnbaar begripvolle omhelzing gesloten.

Kil en afstandelijk was Amerika's aanvankelijke kennismaking met de 45ste First Lady, die van haar professionele ambities in het Witte Huis geen geheim maakte. Door open kaart te spelen, hoopte de werkende moeder op voorhand te kunnen afrekenen met het traditionele beeld dat van een presidentsvrouw bestaat.

Haar missie was gedoemd te mislukken. De actieve betrokkenheid bij het opstellen van een landelijk stelsel voor medische verzekering was een beleidsmatige en publicitaire ramp. Toen al raakte Hillary Rodham Clinton ervan overtuigd dat wat ze ook deed, niets in goede aarde zou vallen.

Door nu de indruk te geven dat ze niets zal ondernemen dat haar belaagde echtgenoot zal beschadigen, door kortom pal achter hem te blijven staan, heeft ze de best denkbare zet gedaan. Het heeft haar simpel gesteld een menselijker imago gegeven: dat van een alledaagse vrouw die haar huwelijk door zware stormen moet zien te loodsen.

Sterker, Hillary nam het roer over toen het Lewinsky-schandaal eind januari in volle hevigheid losbarstte. Achter de schermen benoemde ze zichzelf tot crisisleidster. Met behulp van machtige vrienden uit de advocatuur stippelde jurist Rodham Clinton een strategie uit die het Witte Huis voor een vroegtijdig instorten behoedde.

Bill Clinton had nog maar amper op televisie in felle bewoordingen de vermeende affaire ontkend, of ook zijn vrouw dook op in een tv-studio. En strijdlustig. In de Today Show, een ochtendprogramma waar veel huisvrouwen naar kijken, was ze de kalmte zelf. Bewonderenswaardig was de nuchterheid waarmee ze media-hysterie tot hanteerbare proporties trachtte terug te dringen.

'Het is een complot van de conservatieve, rechtse vleugel. Al jaren proberen zij dit presidentschap neer te halen', legde Hillary uit. Met andere woorden, er was niets nieuws onder de horizon, Amerika kon rustig gaan slapen. Het was inderdaad niets nieuws dat voor de zoveelste maal in hun 23 jaar durende huwelijk vermeend overspel aan het licht was gekomen.

Na bijna zes jaar in het Witte Huis heeft Hillary Rodham Clinton van het volk eindelijk de waardigheid toebedeeld gekregen, die ze eerder al door gewoon hard werken dacht te hebben verdiend. Het is voor een trots land als de Verenigde Staten ronduit treurig dat goedkoop gescharrel van Bill tot die drastisch gewijzigde perceptie heeft geleid.

In het jaar 2000 neemt Clinton afscheid van een 'nieuw Amerika', zoals hij dat tussen alle schandalen door tracht voor te bereiden op het komend millenium. Interessant om te zien of er straks twee verhuiswagens zullen arriveren om meubilair en servies op te halen.

Go, Hillary, Go!

Tim Overdiek

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden