Clinton op reis om schandalen te ontvluchten

Met een record-aantal reizen bestrijdt president Clinton het beeld van een door seksuele schandalen belegerd staatshoofd. Bij de Amerikanen is hij nog steeds populair....

Van onze correspondent

Oscar Garschagen

WASHINGTON

Op het Witte Huis wordt uiteraard ieder verband tussen Monicagate, de Paula Jones-zaak, het onderzoek van openbaar aanklager Ken Starr en het overladen reisschema ontkend. De tournees naar drie continenten zijn al geruime tijd in voorbereiding en het is niet ongebruikelijk dat presidenten in tweede termijn langdurig en veelvuldig op reis gaan.

China, Hongkong, Maleisië, India, Pakistan, Botswana, Ghana, Senegal, Zuid-Afrika, Rwanda, Groot-Brittannië, Ierland, Duitsland en mogelijk Rusland staan op het programma.

Maar op het Witte Huis werd er gisteren ook op gewezen dat het groot aantal politiek gevoelige reizen als voordeel heeft dat in Washington de politieke aandacht wordt afgeleid van de affaires die dag in dag uit de voorpagina's en de televisiejournaals beheersen. De president kan zich nergens vertonen of hij wordt overspoeld met vragen over Monica Lewinsky, Paula Jones en Ken Starr.

De belangrijkste reizen vinden plaats vlak voor en meteen na het proces van Paula Jones tegen de president. Dat proces begint eind mei en zal half juli zijn afgerond. Meteen daarna vertrekt Clinton naar China voor het eerste officiële bezoek van een Amerikaanse president sinds de gebeurtenissen op het Tiananmen-plein in 1989.

Aanvankelijk zou de president pas eind dit jaar op de uitnodiging van president Jiang Zemin naar China gaan. Die trip is vervroegd omdat het Witte Huis wil voorkomen dat 'het momentum in de Chinees-Amerikaanse relaties' verloren gaat.

In oktober bracht Jiang een volgens China en het Witte Huis succesvol bezoek aan Washington. Als gevolg van een reeks kleinere strubbelingen en een groot meningsverschil (Irak) zouden die betrekkingen opnieuw onder druk zijn komen te staan. Het voorstel om het bezoek te vervroegen is door de Chinese regering enthousiast ontvangen.

Eind maart verlaat Clinton het voor hem op het ogenblik onherbergzame Washington voor een tweeweekse tour door Afrika. Deze reis vloeit voort uit het presidentiële initiatief om met een groot aantal landen de politieke en vooral de commerciële betrekkingen te verbeteren. Op Clintons verzoek is Rwanda aan de lijst toegevoegd.

In april is Clinton in Zuid-Amerika en in mei doet hij Europa aan. Groot-Brittannië en Duitsland staan al vast en over een Russisch-Amerikaanse top in Moskou wordt nog onderhandeld. India, Pakistan en Bangladesh ontvangen de president in september.

Tussen deze reizen door zal de president naar alle waarschijnlijk voor een tweede keer moeten verschijnen voor een federale jury om vragen te beantwoorden over zijn relaties met Monica Lewinsky, Katherine Willey, Paula Jones en nog aantal vrouwen.

Openbaar aanklager Starr heeft Clinton verzocht nogmaals te komen voor een verhoor, maar de president heeft daarover nog geen beslissing genomen. Het proces-verbaal van zijn eerste verhoor lekte vorige week integraal uit in The Washington Post.

Starr onderzoekt of Clinton heeft gelogen over zijn relatie met de stagiaire op het Witte Huis en getracht heeft haar een goede baan te bezorgen in ruil voor haar zwijgen. Of Lewinsky zelf ook zal getuigen is nog steeds een punt van onderhandelingen tussen haar advocaat, William Ginsburg, en Starr. De openbaar aanklager wil ook Bruce Lindsey, Clintons belangrijkste adviseur, verhoren. Lindsey weigert echter op grond van het principe van 'executive privilege' een verklaring over zijn gesprekken met de president af te leggen.

De juridische verwikkelingen in Washington laten de Amerikaanse bevolking nog steeds koud. Tot grote verbazing van de talrijke critici van de Clintons én de media blijft de president ondanks de aanhoudend negatieve publiciteit populair. De overgrote meerderheid van de Amerikanen vinden Monicagate, de Paula Jones-zaak en Whiterwater oud, oninteressant of onbegrijpelijk nieuws.

Commentatoren in de media verklaren dit fenomeen met het argument dat de economische toptijden in Clintons voordeel werken. Het is echter P.J. O'Rourke, de politieke redacteur van het weekblad Rolling Stone, die een betere verklaring heeft. 'Amerika herkent in Clinton een van hen. Hij is gewone man, die af en toen vals speelt met golf, een angstig huwelijk heeft, vaak te veel eet, geen cent gespaard heeft voor zijn pensioen en niet eens in zijn eigen huis leeft.'

Kortom, aldus O'Rourke, half Amerika kan zich met hem identificeren. En, constateert de Rolling Stone-commentator: 'De chicks vallen over hem heen. Welke man zou dat niet willen? Iedere blanke man denkt bovendien dat als Clinton president kan worden, hij dat ook kan. Wij houden van Clinton. Hij is de goede president op het goede moment. Misschien is hij af en toe ordinair, maar laten we wel zijn, we zijn een ordinair land.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden