Cito vooral spannend voor ouders

Ouders die hun kinderen bijna nooit meer ophalen van school, staan ineens bij de poort te wachten: Cito-koorts. ‘Ik heb een kaarsje opgestoken.’..

Van onze verslaggever Gerard Reijn

Kinderen van groep acht hebben nu misschien een zware tijd met de Cito-toets, maar wat te denken van de ouders? Jan Hof, die zijn Liljana staat op te wachten bij de behoorlijk elitaire Openluchtschool in Amsterdam-Zuid, geeft toe dat hij het spannend vindt. Alleen al dat hij daar staat, geeft aan dat er iets bijzonders aan de hand is, want hij komt zijn dochter nog maar zelden ophalen.

Het blijkt nog meer uit de kaarsjes die hij heeft opgestoken. Niet dat hij katholiek is, maar ja. Duimen doet hij ook.

Onderwijzer Vincent had de ouders afgeraden thuis Cito-stof te oefenen. ‘We oefenen al in de klas’, had hij gezegd, ‘en als je dat thuis ook doet, worden ze nog gestrester.’ Alleen de kwesties van kilogrammen, hectogrammen, meters en millimeters, daar voelde Liljana zich zwakjes door worden. Daarom hadden ze een slimme 16-jarige ingehuurd die dat er nog even heeft ingestampt.

De Cito-toets betekent veel voor Liljana. Ze heeft al een havo-advies, en dat zal wel blijven staan. Maar ze wil dolgraag naar de Gerrit van der Veenschool, waar ze een dansklas hebben: de helft van de tijd dansen, de helft van de tijd leren. Het is haar droom, maar dan moet ze wel een hoge Cito-score halen.

Een vriendinnetje van Liljana verwoordde het dramatisch: ‘Als ze dat niet haalt, is haar carrière naar de maan.’

Jacqueline Broers, die een eindje verderop op het winderige schoolplein haar dochter Quinty opvangt, vindt het maar een gestreste boel. Quinty niet, ‘écht niet’ zelfs, en bewijst daarmee wat Jacqueline meteen toegeeft: moeder vindt het spannender dan dochter.

Quinty had nergens last van, maar Jacqueline sliep slecht. Ze weet niet wat ervan afhangt. Of middelbare scholen hun toelating afhankelijk maken van de Cito-score. De school zegt van niet, en de middelbare scholen zeggen dat ook, maar zij gelooft het hooguit half.

Vorig jaar deed Quinty al een entreetoets en daar kwam uit dat ze met rekenen niet zo sterk was. Dus kon Jacqueline de verleiding niet weerstaan een ‘toetstrainer rekenen’ te kopen, een cd-rommetje met oefeningen. Eén keer per twee weken een half uur, het is niet leuk maar ook weer niet zo heel erg.

Ja, eigenlijk zou het fijner zijn als ze nog gewoon ongedwongen kind konden zijn, maar het is ook wel goed als ze straks op de middelbare school alvast weten wat huiswerk maken is.

Een halve stad verderop, in Osdorp, ligt een vrijwel zwarte basisschool, De Globe. Daar zit Ezgi Simsek op school. Haar moeder Murcide Karacac is ziek, maar dat is geen Cito-koorts: ze heeft gewoon griep. Karacac en haar man hebben de afgelopen maanden wel huiswerk gemaakt met Ezgi, vooral geschiedenis en rekenen. De vraag wordt: vmbo-k of vmbo-t, ook wel mavo genoemd.

De onderwijzer vindt voor haar vmbo-k geschikt, maar Ezgi hoopt vurig op vmbo-t, want dat geeft uitzicht op havo en daarna het hbo. En eigenlijk wil ze gewoon arts worden. En daarom vindt Karacac het toch wel een beetje spannend.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden